Η παπαγαλια δυστυχως εφαρμοζεται μονο στην δικη μας χωρα και καμια αλλη. Αφου η ελληνικη εκπαιδευση δεν στοχευει στο να αναπτυξουν οι μαθητες κριτικη και αφαιρετικη σκεψη, αλλα στο να γινουν "παπαγαλακια" στο σχολειο αλλα και στην κοινωνια αργοτερα.
Γνωριζω πολυ καλα πως μαθαινοντας την ιστορια (κατ.) παπαγαλια ειναι ενα σιγουρο εικοσαρι. Αλλα τι θα γινει σε περιπτωση που απο το αυξημενο αγχος κατα την διαρκεια των Παν. Εξετασεων καποιος μαθητης ξεχασει εναν ορο? Ο ορος θα γινει προταση, η προταση παραγραφος και η παραγραφος μια ερωτηση.
Επιπροσθετως η συγκεκριμενη μεθοδος ειναι ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΧΡΟΝΟΒΟΡΑ. Πολλες ωρες πανω απο το βιβλιο, με στοχο να πεις απ'έξω ενα κεφαλαιο λες και μαθαινεις καποιον θεατρικο ρολο η καποιο ποίημα. ΧΩΡΙΣ να στοχευεις στο βαθυτερο νοημα, στην πραγματικη κατανοηση των γεγονοτων του παρελθοντος.
Η επιδιωξη της ιστοριας δεν ειναι αυτη. Ειναι ομως του "απτεστου" ελληνικου εκπαιδευτικου συστηματος μας.
Εγω λογο του οτι στην κυριολοξια "θαβω" τα υπολοιπα σημαντικα μαθηματα της κατευθυνσεως αφου μενω με τις ωρες κολλημενος πανω απο την ιστορια προσπαθωντας να τα μαθω ολα παπαγαλια, σκεφτηκα να την μαθαινω απο εδω και περα νοηματικα. Γιατι ετσι πρεπει. Γιατι δεν εχω χρονο για τα υπολοιπα, προσπαθοντας να την απαγγειλω λες και ειναι κανα ποιημα του Σεκσπιρ.
Στις εξετασεις θα προσπαθησω να αναφερω με δικα μου λογια ολες τις πληροφοριες που θα ζηταει η ερωτηση, αλλα με κατανοητο και ωραιο λεξιλογιο. Αν οι διορθωτες το δεχτουν καλος, αν οχι, καλυτερα να γραψω ενα δωδεκαρακι στην ιστορια και στα υπολοιπα απο δεκαπεντε και πανω, παρα να γραψω ιστορια δεκαοχτω και στα υπολοιπα πεντε μαθηματα, δωδεκα...
Αυτα απο εμενα παιδες, ας συζητησουμε για το συγκεκριμενο "φλεγον" θεμα.
