Λοιπον...απο,τι εχω καταλαβει εγω, οταν ο καθηγητης φωναζει στην ταξη το χει χασει το παιχνιδι.
Επισης κατι που ισχυει γενικα με τα παιδια. Αντι να ρωτας κατι, να το λες. Πχ.
"Παιδια θα κανουμε μαθημα τωρα ή οχι;" Σιγουρα ολοι οι μαθητες σκεφτονται οχι απο μεσα τους και συνεχιζουν το βιολι τους. Αντιθετως να τους ενημερωνεις πως εσυ εχεις σκοπο να κανεις μαθημα.
Οταν καποιος μαθητης εντοπιζει αποφασιστικοτητα σε εναν καθηγητη τον σεβεται περισσοτερο.
Επιπλεον, μεσα στο μαθημα να κανεις μικρες παυσεις για καποια πλακα ή να σχολιασεις καποιον μαθητη καλοπροαιρετα χωρις να ξεπερνιεται το οριο ωστε να περναει ευχαριστα η ωρα.
Θυμαμαι μια φορα που ρωτησα μια καθηγητρια στα μαθηματικα κατι για το μαθημα και μου απανταει: "η ερωτηση σου ειναι βλακωδες και δεν ξερεις τιποτα". Απο κατι τετοιο εχασα καθε σεβασμο προς τον ανθρωπο.
Οπτικη επαφη βοηθαει παντα. Οταν λες κατι, πες το αργα, ηρεμα και σταθερα κοιτωντας στα ματια τον μαθητη.
Και τελος ενα χαμογελο παντα βοηθαει, απλα να κοβεις μαχαιρι τις κακες συμπεριφορες με ηρεμια και να επιβαλλεσαι με την εμπειρια που ξεχωριζει εναν μαθητη απο εναν δασκαλο.
Αν κατεχεις το αντικειμενο καλα μια επιδειξη δε βλαπτει. Θυμαμαι τον μαθηματικο μου που μας ελυνε κατι εξισωσεις σε δευτερολεπτα.
Οι τιμωριες δεν βοηθανε. Δεν πρεπει να δωσεις δικαιωματα στους μαθητες να φτασουν στο σημειο ωστε να κανουν κατι για να αξιζουν τιμωρια.
Αυτα εχω να πω, κυρια μελλοντικη καθηγητρια. Καλη επιτυχια!
-----------------------------------------
Α! Μην ξεχασω...οταν διαφωνεις με καποιον μαθητη, "υπενθυμιζε" του το ονομα του.
Ο μαθητης το παιρνει πιο προσωπικα και σοβαρα μολις ακουει το ονομα του.
