Νομίζω πως δεν έχει νόημα να μιλάμε για τον αν ο άνθρωπος μπορεί ή δε μπορεί να υποτάξει τη φύση, γιατί θέλει δε θέλει είναι μέρος της, και αν καταστραφεί αυτή, πάει κι αυτός.
Η ιστορία ήταν πολύ συγκινητική, παρά ταύτα!
Μετά από μερικά χρόνια, ο Κύριος Τούριν μπήκε στη φυλακή για ένα έγκλημα που δεν είχε διαπράξει.
Τότε το καναρίνι πέταξε μέχρι το σκοτεινό κελί του, φέρνοντάς του κάθε μέρα χόρτα και ό,τι ψωμί μπορούσε να βρει, και του κελαηδούσε, κρατώντας ζεστή την καρδιά του παρόλο το κρύο του χειμώνα, που έπεφτε βαρύ στο κελί.
Ο κύριος Τούριν από τότε δεν ξανάγινε ποτέ δυστυχισμένος. Κι ας ήταν στη φυλακή.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.