Λιγότερο από 2 μήνες για τις πανελλήνιες και νιώθω πως η καρδιά μου θα βγει απο μέρα σε μέρα από το σώμα μου. Κάνοντας τις επαναλήψεις, συνειδητοποιώ ότι δεν ξέρω βασικά πράγματα, που πριν απο λίγο νομιζα ότι τα ήξερα… Πρόσφατα άλλαξα φροντιστήριο, καθώς το προηγούμενο φροντιστήριο μου δεν με βοηθησε πουθενά και έχω αγχωθεί που βλέπω τους αλλουσ σε τόσο προχωρημένο επίπεδο σε σχέση με εμενα. Πλέον δεν μπορώ να διαβάζω πάνω από 5 ώρες την ημέρα και τα κενά μου από ο,τι φαίνεται όλο και αυξάνονται… με το ζορι κοιμάμαι (για να καλυψω τις ώρες της ημέρας που δεν διάβαζα και ένιωθα τύψεις) και την επόμενη μέρα ξυπνάω και δεν θυμάμαι τίποτα απο όσα διάβαζα το βράδυ. Ποτέ δεν έχω νιώσει τόσο απογοητευμένη και μπερδεμένη και αποσυνδεδεμένη. Απλα πειτε μου ότι αυτό γίνεται καλύτερο.
Καλησπέρα!
Αξιοποίησε τις επαναλήψεις σου για να τα πας όσο καλύτερα μπορείς, πρόσεχε όμως μην περάσεις τα όρια των αντοχών σου στο παρά πέντε. Θα πω το κλισέ ότι οι Πανελλήνιες είναι μαραθώνιος. Κρίμα δεν είναι να έχεις φτάσει μέχρι εδώ και να μην τερματίσεις τελευταία στιγμή; Αν δεν έχεις πολλές απουσίες, φαντάζομαι θα κάνεις και πιο αραιές επισκέψεις στο σχολείο με το πέρας των διακοπών, επομένως ο διαθέσιμος χρόνος για διάβασμα αυξάνεται.
Με την έλευση του Μαΐου θα δεις ότι οι Πανελλήνιες είναι κοντά και θα λες, πιθανότατα, "άντε να δώσουμε, να ξεμπερδεύουμε". Θα φτιάξει και ο καιρός και θα βελτιωθεί η ψυχολογία σου. Εγώ θυμάμαι πέρυσι έβγαινα και λίγο στο μπαλκόνι ή άνοιγα όλο το παράθυρο και καθόμουν με το βιβλίο της ιστορίας στο περβάζι και με βοηθούσε.
Βρες, έστω λίγο χρόνο, για πράγματα που σε ευχαριστούν, για να μπορέσεις να βρεις ένα ξέφωτο στην όλη κατάσταση του διαβάσματος. Για παράδειγμα εγώ πέρυσι τη Eurovision (ημιτελικών συμπεριλαμβανομένων!1!) δεν τη θυσίασα κι ας ήταν 15-20 μέρες πριν τις Πανελλήνιες...
Αλλά προφανώς δεν κόστισε αυτό πουθενά.
Τέλος, απόφυγε τις συγκρίσεις με τους άλλους γιατί ξαναλέω ο καθένας έχει τους δικούς του ρυθμούς. Εστίασε στη δική σου προσπάθεια, κοιτάζοντας τη δική σου ευθεία που απομένει μέχρι τον τερματισμό της 12ης Ιουνίου. Μην κοιτάς τις ευθείες τον άλλων. Κοίταζε μόνο μπροστά, γιατί ο στόχος είναι εκεί. Δεν είναι οι άλλοι.
Και φυσικά όλοι μια απελπισία κι ένα άγχος το είχαμε εκεί γύρω στο Πάσχα. Αλλά γίνεται καλύτερο, θα το δεις.
Καλή Ανάσταση!
