Οι παρατάξεις ναι μεν έχουν αρκετά προβλήματα όπως το ότι επιτρέπουν πολλούς θερμοκέφαλους να κάνουν όντως ζημιές ( και θερμοκέφαλοι υπάρχουν ΠΑΝΤΟΥ ) αλλά η ουσία είναι πως η ύπαρξις φοιτητικού συλλόγου είναι υψίστης σημασίας. Πολλά κεκτημένα της δημόσιας Παιδείας δεν θα τα είχαμε καν τώρα. Όπως δεν θα είχαμε δωρεάν γεύματα στη Λέσχη ( στο ΠΑΜΑΚ που πρώτη δύναμη είναι η κυβερνητική αντιφοιτητική ΔΑΠ τα γεύματα είναι επί χρήμασι ). Για την ακρίβεια χωρίς φοιτητικούς συλλόγους ούτε καν «δημόσια» Παιδεία θα είχαμε. Η αστυνομία δεν μπαίνει δια την προστασίαν των φοιτητών και των δημοσίων περιουσιών αλλά δια την καταστολήν οιασδήποτε φωνής που θα έρχεται εις σύγκρουσιν με διαφόρων ειδών αντιλαϊκά/αντιφοιτητικά μέτρα που θα έρθουν. Να είσθε σίγουροι πως χωρίς μαζικότητα και δυνατό φοιτητικό σύλλογο λίαν συντόμως θα έλθουν δίδακτρα, εξέταστρα, ιδιωτικοποιήσεις, φαγητό επί χρήμασι, διαγραφές φοιτητ(ρι)ών, τα ακαδημαϊκά συγγράμματα θα πάψουν να είναι δωρεάν μέσω του Ευδόξου ( και είναι πανάκριβα, αν αυτό ισχύσει ποτέ μόνον για 5 μαθήματα ένα εξάμηνο θα χρειάζεσαι περίπου 250 ευρώ στα βιβλία ) κλπ. Όλα αυτά είναι μέτρα που στο παρελθόν προσπάθησαν να τα περάσουν και η αντίδρασις τα ακύρωσε και να είσθε σίγουροι πως θα το προσπαθήσουν πολλές φορές εις το μέλλον, η αστυνομία είναι ο δούρειος Ίππος.