Νιώθω ότι όλα είναι άσκοπα

[Yvonnikou]

Διάβασα σε ένα άρθρο ότι με μια μελέτη υπολογίζεται ότι η ανθρωπότητα θα αφανιστεί στα επόμενα 20 με 40 χρόνια αν συνεχίσουμε να ξοδεύουμε τόση ενέργεια.
Εγώ ξεκίνησα πρόσφατα να διαβάζω για πανελλήνιες μετά από 7 χρόνια και έχω χάσει το νόημα. Με έχει πιάσει κατάθλιψη και είναι του στυλ αυτά που έμαθα και άκουσα δεν μπορώ να τα ξεμαθω ούτε να τα αγνοήσω...

 

[eukleidhs1821]

Διάβασα σε ένα άρθρο ότι με μια μελέτη υπολογίζεται ότι η ανθρωπότητα θα αφανιστεί στα επόμενα 20 με 40 χρόνια αν συνεχίσουμε να ξοδεύουμε τόση ενέργεια.
Εγώ ξεκίνησα πρόσφατα να διαβάζω για πανελλήνιες μετά από 7 χρόνια και έχω χάσει το νόημα. Με έχει πιάσει κατάθλιψη και είναι του στυλ αυτά που έμαθα και άκουσα δεν μπορώ να τα ξεμαθω ούτε να τα αγνοήσω...

οπως το 2012 ελεγε ο χαρδαβελλας λενε οι ινκας θα γινει η συντελεια του κοσμου.γενικως μην πολυπιστευεις αυτα.ειναι ολα μουφες

 

[Ουριήλ]

Εδώ αγαπητά μέλη του Φόρουμ σας παρουσιάζω χωρίς να θέλω να παρεξηγηθώ από τους φίλτατους (ειδικά από τον Ευκλείδη που τον γνωρίζω από τότε που έκανα εγγραφή στο φόρουμ) τα απόλυτα δυο άκρα.

Το πρώτο άκρο είναι ο υπερβολικός φόβος του αγνώστου αλλά και του κινδύνου. Σταματάει να έχει όνειρα λόγω ενός μελλοντικού κινδύνου. Αν και δεν μπορώ να καταλάβω τι σχέση έχουν οι πανελλήνιες με την καταστροφή του πλανήτη σε 20-20000 χρόνια.

Στο δεύτερο άκρο έχουμε την άγνοια. Παρότι που υπάρχουν σημάδια είναι μούφες λόγω παλιών κινδύνων επιστημονικής φαντασίας. Οι πάγοι λιώνουν, το κλίμα αλλάζει μέσα σε λίγες ώρες, έκει που έχει ζέστη έχει κρύο και το αντίστροφο.

Για να μην φύγω από το θέμα δεν πρέπει να ακολουθήσουμε αυτά τα παραδείγματα. Δεν πρέπει να κυριαρχούμαστε από τον φόβο αλλά ούτε να είμαστε και "τυφλοί"

Κάνε την δουλειά σου και διάβασε και αν έρθει η συντέλεια του κόσμου ας έρθει όμως το ερώτημα είναι πως είσαι τόσο σίγουρος ότι θα γίνει σε 20 και όχι σε 80+ χρόνια ή και ποτέ; Γιατί δεν κάνεις το κουμάντο σου όπως να προσέχεις που πετάς τα πλαστικά και να διαβάζεις ταυτόχρονα;

 

[Guest 292010]

Αν το καλοσκεφτείς, κάθε μέρα οδεύουμε πιο κοντά στον θάνατο. Τίποτα δεν έχει νόημα, αφού μια μέρα θα πεθάνουμε. Όλα είναι άσκοπα. Αυτά τα υπαρξιακά ζητήματα απασχολούν τον άνθρωπο από την αρχή του κόσμου.
Όταν είμαστε πιο μικροί και δεν έχουμε τέτοια αντίληψη του θανάτου , δεν το σκεφτόμαστε. Απλά ζούμε τη ζωή.
Όταν μεγαλώνουμε πρέπει να ζούμε με αυτό το βάρος. Existential dread.
Ο λόγος που διαβάζεις για πανελλήνιες και που κανείς ο,τι κάνεις δεν είναι επειδή θα ζήσεις για πάντα. Η αθανασία είναι μια ψευδαίσθηση.
Ο λόγος που κάνουμε ο,τι κάνουμε είναι γιατί θέλουμε να νιώθουμε όμορφα συναισθήματα.
Τρώμε γιατί πεινάμε αλλά και γιατί απολαμβάνουμε τη γεύση του φαγητού. Κάνουμε σεξ για αναπαραγωγή αλλά και γιατί απολαμβάνουμε τη διαδικασία. Κυνηγάμε τους στόχους μας για να νιώσουμε την ικανοποίηση της επιτυχίας.
Είτε ο κόσμος τελειώσει σε 20 χρόνια, είτε σε 40 , είτε σε 100 , δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Ήταν βέβαιο ότι για τον καθένας μας θα τελειώσει ο κόσμος, από όταν γεννιομαστε.
Το νόημα της ζωής είναι να της δίνεις νόημα.
Στη θέση σου θα προσπαθούσα να τροποποίησω τον τρόπο σκέψης μου και να πω "θα περάσω στην τάδε σχολή που χω βάλει στόχο έδω και χρόνια κι ας πεθάνω αύριο"
Το ότι υπάρχει αρχή και τέλος στη ζωή , έχει και μια αλλη εκδοχή πέραν του μη νοήματος. Έχει την εκδοχή του "δεν έχω άπλετο χρόνο μπροστά μου για να κάνω αυτά που ονειρεύτηκα. Ας τα κάνω όσο πιο άμεσα μπορώ. Ας κινητοποιηθω ΤΏΡΑ"

 

[nPb]

Nα την ακούτε την Ματίνα Μανταρινάκη. Καλά ο Ρώμας όλα τα θέματα είχε πιάσει;