παιδια πρωτη φορα γραφω γι αυτο συγγνωμη αν εχω κανει καποιο λαθος!
Το προβλημα μου ειναι οτι απο σεπτεμβριο παω λυκειο

...οχι ακριβως αυτο...παω σε ενα λυκειο που δν θα πηγαινει κανεις απ τους φιλους και δν θα ξρω κανεναν!με ποιον τροπο θα βρω νεους φιλους?και μπορω να κανω κατι τωρα το καλοκαιρι ετσι ωστε να μην εχω πολυ διαβασμα για ολη τη χρονια?και πως μπορω να οργανωσω καλα το προγραμμα μου?
Πρώτον, καλωσήρθες στην παρέα μας!
Ν'αρχίσω από τα εύκολα. Λοιπόν, δεν χρειάζεται ούτε αυτό, ούτε το επόμενο καλοκαίρι κάποια ειδική προετοιμασία για το σχολείο. Τώρα άραξε απλώς. Το 2010 θα σε απασχολήσουν αυτά. Δική μου συμβουλή είναι να παρακολουθείς το μάθημα της ημέρας στην τάξη με προσοχή και να εξασκείσαι με πολλές ασκήσεις στο σπίτι. Κατ'αρχήν, αυτά θα σε βοηθήσουν. Μην ανησυχείς, δεν ειναι τόσο παλούκι η Α' Λυκείου. Όσον αφορά το πρόγραμμα, απλά φρόντισε να έχεις ένα δίωρο ή τρίωρο καθημερινά μέσα στο οποίο θα μελετάς όλα τα μαθήματα εναλλαξ. Απλά μη λες πχ. "δεν διάβασα τώρα, θ'αρχίσω από την άλλη εβδομάδα". Έτσι θα το αναβάλεις συνεχώς και δεν θα προκύψει τίποτα.
Στα πιο δύσκολα, τώρα. Εντάξει, για τους πάντες υπάρχει μια νέα αρχή. Συνταγή για νέους φίλους δεν υπάρχει, γιατί δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κόπιες. Ενδεικτικά, μόνο, θα σου πω να είσαι φιλικός με όλους (δεν έχεις και λόγο, άλλωστε, να εισαι εχθρικός με καινούριους ανθρώπους) και απλώς όσους "δε σου γεμίζουν το μάτι" να τους έχεις αυτό που λέμε μακριά κι αγαπημένοι. Ούτε κολλητάρια, ούτε εχθροί, φυσικά. Ψάξε με ποια άτομα ταιριάζει ο χαρακτήρας σου, πήγαινε κάτσε μαζί τους την πρώτη μέρα και τα υπόλοιπα θα έρθουν μόνα τους. Φυσικά να είσαι ο εαυτός σου και να μη γίνεσαι χαμαιλέοντας για χάρη κανενός. Μια μέρα θα κουραστείς να προσποιείσαι και όλα θα καταρρεύσουν, αν αρχίσεις απο τέτοια βάση. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει οτι δεν θα προσπαθήσεις να βελτιώσεις πτυχές του χαρακτήρα σου που πιθανόν να κρατούσαν μακριά τους ανθρώπους έως τώρα. Πχ. αν βλέπεις ότι μια πτυχή του χαρακτήρα σου ενοχλεί τους άλλους και αποτελεί αρνητικό στοιχείο, τότε καλό θα ήταν να προσπαθήσεις να την αποβάλλεις. Τέτοιες θα μπορούσαν να είναι η βιαιότητα, η αποτομιά, η ντροπαλότητα, η τάση να είσαι εκτός της ομάδας, η υπερβολική ανοχή κλπ. Αυτά θα τα βρεις μόνος σου νομίζω. Απλώς αυτό που θέλω να πω είναι πως όντως αν κάτι ενοχλεί τους άλλους και ταυτόχρονα είναι αρνητικό, δεν είναι και τόσο τραγικό να το αποβάλλουμε όπως είναι. Οι προσωπικότητες χτίζονται με στόχο να γίνουν όλο και καλύτερες και είναι γεγονός οτι η διάδραση με τους άλλους ανθρώπους είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να μας πει τον καταλληλότερο δρόμο προς αυτήν την κατεύθυνση. Μερικές υποχωρήσεις, ακόμη, δεν κάνουν κακό. Η ζωή του ατόμου σε μία ανθρώπινη ομάδα ουσιαστικά είναι ένα σύνολο συμβιβασμών. Αρκεί να μην είναι μονομερείς, γιατί τότε θα είσαι θύμα και όχι ισάξιος partner μιας σχέσης.