Εκεί που νομίζω οτι είμαι σίγουρος ξαφνικά χάνω την μπάλα. Γράφω αυτο το μήνυμα στις 4 το πρωί, εν ώρα καλοκαιρινών διακοπών, γιατί δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Απο όταν ήμουν μικρός το όνειρο μου ήταν να πάω Ιατρική, αλλά βλέποντας τις πολύ υψηλές βάσεις και τις ελάχιστες σχολές στο 3ο πεδίο (σε σύγκριση με το 2ο) που με ενδιαφέρουν, αμφιβάλλω ΠΟΛΥ για τις ικανότητες μου.
Η αλήθεια είναι οτι με ενδιαφέρουν και τα 2 πεδία εξίσου, αλλά απο το 2ο νιώθω περίσσοτερη σιγουρία γιατί υπάρχουν σχολές χαμηλόβαθμες που με ενδιαφέρουν. Όσο πιο κοντά πλησιάζει ο Σεπτέμβρης για τα φροντιστήρια τόσο χειρότερα γίνεται η κατάσταση μου. Είμαι πολύ καλός στη βιολογία και με ενδιαφέρει πάρα πολύ, στα μαθηματικά είμαι μέτριος μαθητής αλλα και πάλι με ενδιαφέρουν. Δε μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου σαν κάτι στο μέλλον, λογικά για αυτό και η αμήχανη θέση στην οποία έχω βρεθεί. Δεν γνωρίζω αν αυτό έχει σημασία αλλα πάλεψα και πήρα αριστείο για τη χρονιά 2022-2023 με γμο 18.4 που πραγματικά μου έδωσε θάρρος δεδομένου του οτι τελείωσα την γ γυμνασιου με γμο 15, η "χρυσή" εποχή μου ομως τωρα ειναι σκιασμένη απο το τρελό άγχος του "τι θα κανω; τι θα ακολουθησω; πως θα το ακολουθήσω;" Νιώθω οτι στο τέλος θα ρίξω ζάρια, δεν προσμένω τίποτα άλλο εκτός απο την αποτυχία

Δηλαδή απο το άγχος έχω φτάσει σε σημείο να τραβαω τα χείλη μου και να είμαι μονίμως με ματωμένο στόμα ασυνείδητα ζαλίζομαι και πολυ πιο συχνά και έχω κάνει την νύχτα μέρα και κοιμάμαι 13 ώρες το λιγότερο.