Γενικά παίζει ρόλο και η νοοτροπία, όπως λες και εσυ. Ήμουν πρόσφατα σε ένα workshop με φοιτητές από την Αυστρια και μπορούσα να διακρίνω διαφορες. Εμείς οι Έλληνες πχ ήμασταν άκρως εξυπηρετικοί και κάναμε τα πάντα για να τους βοηθήσουμε, να μεταφράζουμε όλες τις πληροφορίες από τα ελληνικά, να κάνουμε όσο πιο καλή δουλειά γινόταν για να μπορέσουν να την αξιοποιήσουν και αργότερα στο πανεπιστήμιο τους (αυτοί θα συνέχιζαν την εργασία, για εμάς ήταν απλά ένα εργαστήριο). Εκείνοι θα έλεγα ότι ήταν αρκετά αδιάφοροι μερικές φορές, δεν έκαναν προσπάθεια να σε προσεγγίσουν αν δεν έκανες εσυ πρώτα και στο τέλος που έφυγαν, μας παράτησαν ετσι χωρίς ούτε ένα goodbye να πούμε, ενώ νομίζαμε ότι είχαμε δεθεί σαν παρέα, ήταν πολύ άσχημο αυτό

Ίσως μερικοί λοιπόν να είναι έτσι από τη φύση τους και να μην ανοίγονται εύκολα σε ξένους ή σε νέες παρέες. Μπορεί πάντως να σε έχουν κρίνει από άλλες εργασίες σου ή παρουσιάσεις που έχεις κάνει. Ούτε εμείς γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον σαν άνθρωπο αλλά βλεπουμε πως δουλεύει ο καθένας και τι παρουσιάζει στο τέλος και κρίνουμε αναλόγως. Μπορεί όντως σαν θέμα νοοτροπίας, γι'αυτους να είναι υπερβολικό το ψάξιμο που κανείς και να το θεωρούν εξτρα,περιττή δουλειά. Πάντως το πιο πιθανό είναι να είχαν γνωριστεί ήδη μεταξύ τους λόγω ίδιου τμήματος και ίδιας γλώσσας, και να μην θέλουν να μπουν στη διαδικασία να γνωρίσουν νέα άτομα και να κάνουν τον κόπο να δοκιμάσουν νέες συνεργασίες. Τώρα θα μου πεις, γιατί να μην θέλουν να πάτε έστω και για έναν καφε;

Εχεις πέσει στην περίπτωση και εσυ γιατί το βρίσκω χαζό να μην δίνουν ούτε μια ευκαιρία. Μήπως να προσπαθήσεις να κανεις περισσότερο small talk?

Προσέγγισε τους κάπως διαφορετικά, συζήτησε ακόμα και για χαζά θέματα για να ελαφρύνει λίγο το κλίμα και να τους δώσεις μια ευκαιρία να σε γνωρίσουν και αλλιώς, πέρα από τις συζητήσεις για το μάθημα.