Μαμά, μπαμπά, σας ευχαριστώ…
Που πάντα, όσα λάθη και αν έχω κάνει, όσες φορές και αν σας έχω στεναχωρήσει ή απογοητεύσει, ήσασταν δίπλα μου
Που όταν άρχισαν οι πρώτες μου κρίσεις πανικού, τρέξατε κατευθείαν, όσο επίπονη και αν ήταν όλη η διαδικασία, εύρεσης βοήθειας, και δεν τα παρατήσατε ποτέ
Που μου δείξατε, χωρίς ποτέ να σηκώσετε χέρι, τι είναι λάθος και τι σωστό
Που με φωνάξετε, για να μην επαναλάβω τα ίδια λάθη
Που με υποστηρίξατε, στην απόφαση μου να ξανά προσπαθήσω για τις Πανελλήνιες
και που δεν μου έχετε αφήσει αμφιβολία, ότι θα είστε εκεί όταν σας χρειαστώ