εφτασε λοιπον η ωρα να το ομολογησω...ΚΑΙ εγω μεσα σε αυτο το forum προερχομαι απο συγκεκριμενους ιδεολογικους και πολιτικους χωρους...Δεν μπορω να το κρυψω αλλο ....

ρε παιδια,απο ποιους ιδεολογικους χωρους να προερχεται ενα 15χρονο?(ουτε καν 16χρονο..)μου φαινεται ξεχασατε πως εισασταν εσεις στα 15...
επι την ευκαιρια να σας γνωρισω κατι φιλες μου....στα αριστερα η Λελα

και δεξια η Τιτικα

https://www.google.gr/imgres?imgurl=https://nafpaktos.pblogs.gr/files/f/274655-parelasi2.jpg&imgrefurl=https://nafpaktos.pblogs.gr/tags/parelasi-gr.html&usg=__GaNitiXypiGBZzto9jwSpHzwVp8=&h=337&w=470&sz=96&hl=el&start=0&sig2=kaZ3Sr9yK_3AB9GZ0cY9dw&zoom=1&tbnid=KAoueccaoeNhiM:&tbnh=127&tbnw=142&ei=nJ-HTZGAF8vrOZfcnNMI&prev=/images%3Fq%3D%25CF%2580%25CE%25B1%25CF%2581%25CE%25B5%25CE%25BB%25CE%25B1%25CF%2583%25CE%25B7%2B28%2B%25CE%25BF%25CE%25BA%25CF%2584%25CF%2589%25CE%25B2%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25BF%25CF%2585%26hl%3Del%26gbv%3D2%26biw%3D1419%26bih%3D544%26tbs%3Disch:1&itbs=1&iact=hc&vpx=1128&vpy=74&dur=2500&hovh=190&hovw=265&tx=173&ty=73&oei=nJ-HTZGAF8vrOZfcnNMI&page=1&ndsp=21&ved=1t:429,r:6,s:0
στα σοβαρα τωρα....
Εθνική εορτή έχουμε σε λίγες ημέρες (τι πάει να πει δεν ξέρετε για ποια εθνική γιορτή ομιλώ

και η συζήτηση που εδώ και μερικά χρόνια έχει ξεκινήσει για την αναγκαιότητα των μαθητικών παρελάσεων αναμένεται να αναζωπυρωθεί.
Ή τουλάχιστον έτσι λέω εγώ, μην το παίρνετε τοις μετρητοίς.
Γνωστά τα επιχειρήματα απ' τη μια, δεδομένα κι απ' την άλλη.
Είμαστε οι μοναδικοί Ευρωπαίοι πολίτες που βάζουμε τα παιδιά μας να παρελαύνουν λένε οι μεν, είμαστε οι μοναδικοί Ευρωπαίοι που διατηρούμε ιστορική μνήμη απαντούν οι δε.
Και η μοναδικότητα μετριέται διαφορετικά, ανάλογα με την περίπτωση, τον άνθρωπο, την κοινωνική του θέση, τα όνειρα και τις λαχτάρες του.
Προσωπικά ποτέ δεν μου άρεσαν οι μαθητικές παρελάσεις. Κι αυτό γιατί λόγω ύψους, ήμουν πάντα στις τελευταιες επιλογές στις πρόβες(1.61 γαρ) που κάναμε στο σχολείο, χωρίς βέβαια τη δική μου συναίνεση. Ακόμη και την χρονιά που ένας ευθυνόφοβος και βλάκας (συγνώμη για την έκφραση, δεν βρίσκω επιεικέστερο χαρακτηρισμό) γυμναστής με τραβούσε με το ζόρι ενώ του έλεγα πως είχα έντονους πόνους στο κάτω μέρους του στήθους. Έκανα πρόβα, μέσ' το κρύο, και το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο γιατρός διέγνωσε πνευμονία.
Κάπως έτσι η τροφοδοσία του πατριωτικού αισθήματος αλλά και εκμάθηση της ιστορίας, αποκόπηκε οριστικά, για μένα, απ' τις παρελάσεις.
Αν αυτό με κάνει λιγότερο Ελληνιδα, δεν ξέρω να σας πω.
Απ' την άλλη, η μετεξέλιξη της ενδυματολογίας στις παρελάσεις παραμένει ένα σοβαρό κίνητρο για κάθε εικαστικό φωτογράφο, που μέσ' απ' τον φακό του βλέπει γραμμές, καμπύλες και κάδρα...