Μαθησιακές δυσκολίες σε άριστο μαθητή

[User2350]

Καλησπέρα σε όλα τα μέλη του φόρουμ. Είμαι καινούργιο μέλος, και έφτιαξα λογαριασμό για να μοιραστώ το θέμα μου μαζί σας. Είμαι 17 ετών κ έχω διαγνωστεί με συνδρ.Άσπεργκερ από παιδοψυχίατρο στις αρχές περίπου του σχολικού έτους που μας πέρασε. Έχω μπει στην κατηγορία των κατ ίδιαν διδαχθέντων, επειδή δεν μπορούσα να παρακολουθήσω μέσα στην τάξη. Δίνω τώρα τον Σεπτέμβρη προφορικες εξετάσεις και δεν μπορω να διαβάσω με τίποτα! (Δεν έδωσα τον Ιούνη λόγω σοβαρών κρίσεων πανικού και ψυχοσωματικου άγχους).Καμία μέθοδος μου ξέρω στο διάβασμα δεν πιάνει. Πιο πολύ με δυσκολεύει η αποστήθιση, αν και όλα τα προηγούμενα χρόνια ημουν εξαιρετικός μαθητής, χωρίς παρόμοια προβλήματα . οποισδηποτε έχει να μου προτεινει κάτι για να μπορέσω να διαβάσω πιο εύκολα να το πει! Ευχαριστώ εκ των προτέρων

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάρκος Βασίλης]

Καλησπέρα και καλώς σε βρήκαμε!

Αρχικά, έχεις μιλήσει με τον ιατρό σου για κάποια (βραχυχρόνια ίσως) αγωγή για το άγχος σου; Επίσης, μήπως το ότι τώρα πια που έχεις στα χέρια σου μία διάγνωση και έχει δοθεί και ένα όνομα (εν προκειμένω, Άσπεργκερ) αγχώνεσαι περισσότερο απλά και μόνο από αυτό; Σκέψου ότι όπως και μία μέρα πριν τη διάγνωση, έτσι και τώρα είσαι ακριβώς ο ίδιος άνθρωπος, δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα πάνω σου και έχεις ακριβώς τις ίδιες δυνατότητες.

Επίσης, προσπάθησε όσο μπορείς να ανοίγεσαι σε κοντινούς σου ανθρώπους, πάντα βοηθάει να εκτονώνεται λίγο η «χύτρα» που έχεις μέσα σου, ειδικά όταν πρόκειται για άγχος.

Στο διάβασμα, τώρα, εσένα τι έχεις δεις να σε βοηθάει περισσότερο ως τώρα: να διαβάζεις μόνο σου, με ησυχία, να έχεις κι άλλα άτομα δίπλα σου, να ακούς αυτό που είναι να μάθεις, να σου διαβάζεις κάποιος άλλος; Αν επιτρέπεται, από ποια κατεύθυνση είσαι;

Όπως κι αν έχει, αφού ήταν να δώσεις για Ιούνη, θα είσαι αρκετά έτοιμος για τις εξετάσεις!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[User2350]

Ευχαριστώ πολύ για την απάντηση και το ενδιαφέρον!
Αγωγη παίρνω (αγχολυτικό). Έχω αλλάξει βεβαια αρκετούς γιατρούς, ειδικά τον τελευταίο 1 χρόνο, λόγω του ότι οι περισσότεροι επέμεναν στο να παίρνω αντικαταθλιπτικα, που μου δημιουργουσαν πάντα προβλημα στο θέμα της «εφηβείας». Φυσικα οι αλλαγές δεν βοήθησαν την κατάσταση.
Όταν μου ανακοινωθηκε η διάγνωση σοκαρίστηκα για να πω την αλήθεια. Ήξερα ότι είχα κάποιες «ιδιοτροπίες»,τις οποίες δικαιολογούσαμε ως κοινωνικό άγχος.
Δυστυχως δεν έχω βρει μέχρι στιγμής κάποια δραστηριότητα που να είναι ομαδική και να την θέλω επειδή μου αρέσει. Ειχα γραφτεί σε ορισμένα ομαδικά αθλήματα, κυρίως μέχρι το Γυμνάσιο, όμως με κύριο σκοπό την δημιουργία φίλων και όχι για το ίδιο το άθλημα.
Οσο αναφορά για το διάβασμα, έχω μια συγκεκριμένη τακτική. Μπορώ να διαβάσω κάτι μόνο αν το κείμενο είναι εξ ολοκλήρου με κουκκίδες/αρίθμηση προτάσεων (όταν τελειώνει η μια πρόταση μιας παραγράφου η επόμενη ξεκινάει στην επόμενη σειρά). Για να ελέγξω επίσης ότι έχω μάθει κάτι «απέξω» βάζω τους γονείς μου να με εξετάζουν, οι οποίοι όμως έχουν περιορισμένο χρόνο λόγω δουλειάς και άλλων υποχρεώσεων.
Τελος είμαι στην θεωρητική κατεύθυνση. Δεδομενου ότι οι μαθητές της κατηγοριας μου δίνουν όλα τα μαθήματα προφορικά για να περασουν, τα μαθηματα αποστήθισης που έχω να μάθω είναι σαφώς περισσότερα και πιο απαιτητικά (ειδικά αρχαία κατεύθυνσησ-βακε, που ειναι της κατεύθυνσης.)

Αυτά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάρκος Βασίλης]

Αν σε εξυπηρετεί μπορείς να ηχογραφείς τον εαυτό σου όταν λες «απ' έξω» κάποιο κομμάτι της θεωρίας και να το ακούς μετά, ελέγχοντας τι είπες λάθος και τι σωστά από το βιβλίο σου - έτσι ώστε να μη χρειάζεσαι τους γονείς σου σε αυτό το ζήτημα.

Σε σχέση με τις ομαδικές δραστηριότητες τώρα, εντάξει, δε χρειάζεται να χολοσκάς αυτή τη στιγμή για αυτό, έχεις τώρα ήδη να σκέφτεσαι τις εξετάσεις σου. Ίσως αξίζει αυτές τις μέρες να ψάξεις και να βρεις πράγματα που σε κάνουν να χαλαρώνεις - αν δεν το έχεις κάνει ήδη - έτσι ώστε να νιώσεις ότι ακόμα και αν αγχωθείς πολύ σε μία περίσταση θα έχεις τρόπο να ξεφύγεις από αυτήν, κάπως.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.