Η διαμόρφωση της πολιτικής άποψης βάσει της ταξικής προέλευσης είναι κάτι πολύ ορθολογικό από μόνο του. Βασικά οτιδήποτε διαφορετικό από αυτό είναι παράλογο. Μεγάλη απόδειξη αποτελεί το ότι μέσα στο 41% του 50κάτι% του εκλογικού σώματος που ψήφισαν ΝΔ η πλειοψηφία είναι λαϊκά εργατικά στρώματα, αρκετοί μικρομεσαίοι (που θα τους γαμήσει τώρα στους φόρους) και μόνο μια μειοψηφία ανήκει στην αστική τάξη. Αυτό από μόνο του είναι τέρμα παράλογο. Με λίγα λόγια αυτοί οι άνθρωποι (πλην του ελληνικού κεφαλαίου) ψήφισαν τον αργό θάνατό τους και εκ του αποτελέσματος (δεν είναι δική μου θεωρία) το να μην διαμορφώσουν πολιτική άποψη βάσει της ταξικής τους προέλευσης έχει καταστρεπτικές συνέπειες για αυτούς.
Άλλη μια ωραία θεωρία θα πω. Είτε ισχύει αυτό που λες εσύ είτε αυτοί που θεωρείς οτι ανήκουν σε μια τάξη μάλλον εν τέλει δεν ανήκουν σε αυτή και απλώς το παίζουν.
Εντάξει, δεν θα κολλήσω στους ορισμούς. Απλώς η κατάρτιση χρησιμοποιείται για την εκμάθηση ορισμένων δεξιοτήτων και τίποτα παραπέρα, ενώ η έννοια της εκπαίδευσης έχει πιο "παιδευτικό" χαρακτήρα γιατί μαθαίνεις να σκέπτεσαι, να καλλιεργείς την κριτική σου σκέψη και να μη μένεις σε στείρα γνώση. Όπου μπλέκεται η ιδιωτική πρωτοβουλία συνήθως υπάρχουν καταστρεπτικά αποτελέσματα. Σε ιδιωτικά σχολεία για τα οποία έχουν ακουστεί τόσα...Γνωρίζω και προσωπικά περιπτώσεις εκπαιδευτικών είτε στην πρωτοβάθμια είτε στη δευτεροβάθμια οι οποίοι αναγκάζονται να προσαρμόσουν το εκπαιδευτικό τους έργο στις προσταγές του διευθυντή και των πελατών (γονέων που πληρώνουν δίδακτρα).
Το θέμα είναι οτι χρειάζεσαι και εκπαίδευση και κατάρτιση. Είναι αναπόσπατα και τα δυο για να μπορείς να εξελιχθείς και να επιβιώσεις σαν είδος. Κατά τα άλλα το γεγονός πως το ιδιωτικό σημαίνει καταστροφή δεν είναι λάθος του ιδιωτικού αλλά των ανθρώπων. Ξαναλέω για πολλοστή φορά πως η εναντίωση σου απέναντι τους σαν ιδέα δεν έχει καμία σοβαρή βάση.
Δεν μπορείς να πεις στον άλλο τι θα κάνει τα λεφτά του. Εαν δεν σου αρέσει ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο και το πρόγραμμα σπουδών του, δεν το επιλέγεις, τόσο απλά.
Καταλαβαίνεις πως όταν ο άλλος έχει σπουδάσει ένα αντικείμενο πχ και έρχεται ο κάθε πελάτης και του λεει πως να κάνει τη δουλειά του, θα θέλει να παραιτηθεί χθες. Άρα και χάλια συνθήκες εργασίας, για να μη μιλήσω για τον μισθό (που είναι αστείος). Επίσης δεν υπάρχει διαφάνεια. Τα ιδιωτικά σχολεία ελέγχουν το καθένα μόνο του την διαδικασία των πανελλαδικών, με αποτέλεσμα να έχουν ξεσπάσει σκάνδαλα του τύπου να έχουν κυκλοφορήσει τα θέματα και να γράφουν άλλη μέρα από ότι έπρεπε.
Ναι και στα δημόσια υπάρχουν σκάνδαλα φίλε, έχουμε ακούσει μέχρι και για διδακτορικές διατριβές γραμμένες απο φροντιστήρια...άρα αυτά που λες έχουν αξία μόνο σε θεωρητικό επίπεδο καθώς διαφθορά μπορεί να υπάρχει παντού.
Φαντάσου αυτό να επεκταθεί και στην τριτοβάθμια...
Ήδη έχει επεκταθεί, σε ποιον κόσμο ζεις ;
Πρέπει η κοινωνία να βασιστεί στην καλή θέληση και τις "αρχές" του κάθε επενδυτή για την διασφάλιση της ποιότητας και της σωστής λειτουργίας όταν υπάρχει ο παράγοντας του κέρδους?
Ναι λυπάμαι που στο λεω αλλά η διδαχή των αρχών αποτελεί ένα απο τα πολλά αντίμετρα σε τέτοια σκάνδαλα. Δεν λεω οτι πρέπει να βασιστείς μόνο σε αυτό, αλλά δεν πρέπει και να το υποτιμάς. Η καλλιέργεια ηθικής και αρχών προβλέπεται και διδάσκεται πάντα. Το πόσο αποτελεσματική είναι ή το εαν εφαρμόζεται είναι άλλη ιστορία.
Τα δύο θέματα δεν είναι ανεξάρτητα.
Προφανώς όχι, στην πράξη δεν είναι και έχω εξηγήσει το γιατί. Αλλά η σύνδεση του δεν χρειάζεται να οδηγεί σε τέτοια καταστρεπτικά σενάρια που έχεις υπόψιν.
Όπως έγινε και με την υγεία και συγκεκριμένα με το ΕΣΥ, η δημόσια υγεία υποχρηματοδοτήθηκε από το κράτος για να λειτουργεί στο τέλος όπως να ναι και στην ουσία τώρα πλέον ο περισσότερος κόσμος πηγαίνει σε ιδιωτικές δομές αλλιώς θα περιμένει μήνες για να εξεταστεί ή να κάνει μια επέμβαση που πιθανόν να επείγει. Εκ του πονηρού κάνουν στις κυβερνήσεις τέτοιες κινήσεις γιατί εκπροσωπούν τους κλινικάρχες. Τα νοσοκομεία είναι υποστελεχωμένα, οι μισθοί είναι μισοί για τους επαγγελματίες της υγείας σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα. Κι εδώ με την λογική σου είναι επιλογή μας ποια δομή θα διαλέξουμε.
Φυσικά και είναι επιλογή μου. Είναι δυνατόν το κράτος να μου ορίζει με φασιστικό τρόπο που θα απευθυνθώ για την παροχή υπηρεσιών υγείας ; Ξαναλέω για πολλαπλή φορά πως είναι δικαίωμα του καθενός αυτό. Το κράτος ανεξάρτητα, εφόσον πιστεύει στην αρχή της δωρεάν παροχής υπηρεσιών υγείας, οφείλει να συντηρεί τα νοσοκομεία.
Τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια δεν χρειάζονται κρατικά χρήματα γιατί έχουν πελάτες που πληρώνουν.
Ακριβώς, άρα εσένα ποιο είναι το πρόβλημα ;
Τα δημόσια χρειάζονται, τα έχουμε πληρώσει από τη φορολογία σαν λαός και τα δίνουν σε άλλα πράγματα. Με αυτόν τον τρόπο προκρίνονται τα ιδιωτικά. Είναι κάτι που θα επιβληθεί και το θέμα εδώ είναι αν έχουμε τα @@ να το σταματήσουμε.
Μα τι θα επιβληθεί, τι δεν καταλαβαίνεις ; Δεν βλέπεις οτι ήδη δεν λειτουργούν ;
Να δοθεί ΤΩΡΑ 15% του ΑΕΠ για την εκπαίδευση και να δούμε ποιος θα πάει μετά να γράψει το παιδί του σε ιδιωτικό Πανεπιστήμιο και πόσο ανταγωνιστική θα είναι η κατάσταση.
Ναι, και εαν δώσεις 15% του ΑΕΠ στην υγεία θα κλείσουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Και εαν δώσεις άλλο 15% του ΑΕΠ σε ενέργεια θα αποκτήσουμε πυρηνικά εργοστάσια. Και εαν δώσεις άλλο 15% του ΑΕΠ στο περιβάλλον θα έχουμε καθαρή και πράσινη χώρα. Και εαν δώσεις 15% του ΑΕΠ σε επιστήμες διαστήματος θα αποκτήσουμε διαστημικό πρόγραμμα...
Αμ έλα που δεν μας φτάνουν τα 15% απο μόνα τους.
Σωστή η παρατήρηση σου έτσι, για να είμαι δίκαιος. Αλλά δεν δικαιολογεί την αποτροπή κάποιου απο το να δημιουργήσει μια υπηρεσία παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών εαν το θέλει. Είναι φασιστικό αυτό, πως να το πω.
Πήγα φροντιστήριο, προφανώς προκειμένου να σπουδάσει κάποιος αναγκάζεται διότι έτσι είναι το σύστημα πλέον. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν δικαιούμαι να έχω αντίθετη άποψη...Αν δεν πας φροντιστήριο χάνεις αρκετά μόρια. Δεν νομίζω ότι φταίνε οι μαθητές και οι καθηγητές. Η εκμάθηση στείρας γνώσης χωρίς κατανόηση της φυσικής σημασίας αυτού που μαθαίνεις είναι χαρακτηριστικό της Γ Λυκείου. Το σφάλμα το ρίχνω στο σύστημα. Τα φροντιστήρια είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι πλέον του σάπιου συστήματος. Το θέμα το βλέπω πιο ολιστικά, ως θέμα οικονομικού συστήματος και της αντίθεσης που υπάρχει ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα του παραγόμενου πλούτου και στην ιδιοκτησία αυτού, καθώς και στο θέμα της υπεραξίας αλλά και της ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής. Αυτή η οικονομική βάση θα επηρεάσει αναγκαστικά και το εποικοδόμημα, ένα από τα κομμάτια αυτού είναι η εκπαίδευση.
Εε άρα της θεωρίας είσαι.
Όπως ορίζεις τις πολιτικές σου απόψεις βάσει της τάξης σου καλό θα ήταν να ορίζεις τις πράξεις σου βάσει των πολιτικών απόψεων σου. Χρησιμοποίησες τα λεφτά σου και διεκδίκησες με πιο ευνοϊκούς όρους απο οτι ένα άλλο παιδί που δεν ανήκει καν στην μεσαία τάξη για να μπορεί να πληρώσει φροντιστήριο, μια θέση στο πανεπιστήμιο.
Το ίδιο θα γίνει και με τα ιδιωτικά. Κάποιος που βρίσκεται πάνω απο την μεσαία τάξη θα χρησιμοποιήσει τα λεφτά του και θα εκπαιδευτεί σε ένα ίδρυμα με καλά βιβλία, καλούς καθηγητές, σύγχρονα και πλήρως εξοπλισμένα εργαστήρια και άμεσες διασυνδέσεις με την αγορά εργασίας. Θα βγει πιο ολοκληρωμένος επιστήμονας αλλά και επαγγελματικά πιο δικτυωμένος απο εσένα και απο εμένα. Μπορεί να μην του αρέσει και εκείνου αυτή η "δίκαιη αδικία", άλλα όπως είπες και εσύ έτσι είναι το σύστημα και το έκανες όπως και να έχει, έτσι θα γίνεται και σε αυτό το θέμα. Έτσι λειτουργεί ο κόσμος, έτσι λειτουργούσε ανέκαθεν.
Υ.Γ. Είμαι υπέρ και της δωρεάν υγείας, και της δωρεάν παιδείας για να είμαι ξεκάθαρος. Αλλά αντιλαμβάνομαι οτι δεν είναι αυτονόητες έννοιες, και χρειάζεται προσπάθεια για να υφίστανται αυτά. Ακόμα και ο Αϊνστάιν έπρεπε να εργαστεί σε γραφείο πατεντών για να συντηρείται για κάποιο διάστημα. Όσο σπουδαίες ιδεές και εαν αντιπροσωπεύεις, δεν μπορείς δυστυχώς να ξεφύγεις απο την πραγματικότητα αυτού του κόσμου. Το κράτος πρέπει να προσφέρει ένα τίμιο ποσό στα πανεπιστήμια για να λειτουργούν, ΩΣΤΟΣΟ εαν θέλουν να κάνουν παραπάνω πράγματα απο όσα μπορεί να αντέξει ο κρατικός προϋπολογισμόις θα πρέπει να φάνε το "μπρόκολο" τους, συνεργαζόμενοι με εταιρίες και την βιομηχανία έτσι ώστε να πληρωθούν και να αποκτήσουν εξοπλισμό. Ούτως η άλλως μέσω πολλών προγραμμάτων που πέρα απο ευρωπαϊκούς θεσμούς χρηματοδοτούνται και απο εταιρίες, αυτό γίνεται.
Ένας κόσμος που τα πανεπιστήμια και οι εταιρίες είναι εντελώς αποκομμένα μεταξύ τους είναι κάτι που δεν μπορεί να υπάρξει στην πραγματικότητα, και ακόμα και να μπορεί, θα έβλαπτε την εξέλιξη των επιστημών και της τεχνολογίας.