Νομίζω πως στην ουσία αυτό που θίγεται με το τίτλο του θέματος είναι οι ισορροπίες της κοινωνίας σε σχέση με την προσωπική αισθητική των μελών της.
Θεωρρώ πως η αισθητική, λοιπόν, είναι ξεκάθαρα προσωπικη υπόθεση και κανείς δε μπορεί να αποδείξει πως η δικη του αισθητική είναι πιο σωστή ή πιο καλαίσθητη από μια άλλη. Συνεπώς, πιστεύω πως ο καθένας μπορεί να κάνει ο,τι απολύτως του γουστάρει και όπου του γουστάρει από τη στιγμή που δε παραβιάζεται η προσωπικη ελευθερία και τα δικαιώματα ενος τρίτου - και οχι, η παραβίαση δεν έγκυται στη προσβολή της αισθητικής εκείνου του τρίτου.
Παρ' όλα αυτά, σαν μέλος μιας οργανωμένης και -τάχα μου- πολιτισμένης κοινωνίας, οφείλω άλλα δεν είμαι υποχρεωμένος να σέβομαι τα κοινά αποδεκτά πρότυπα αισθητικής από τη στιγμή που δε καταπιέζω την ελευθερία και τις επιθυμίες μου. Εδώ πέρα τίθεται το θέμα του που ακριβώς μπαίνει η διάσιμη κόκκινη γραμμή που χωρίζει τις δύο πλευρές.
Υποστηρίζω δηλαδή, πως ουσιαστικά συγκρούσεις θα υπάρχουν σε κάθε κοινωνία σε θέματα που υπόκεινται σε υποκειμενική κρίση. Θα κάνω ο,τι μπορώ για να σεβαστώ την αισθητική ενός τρίτου, όχι επειδή είμαι υποχρεωμένος ή επειδή έχει δίκιο, άλλα γιατί εκτιμώ την αξία του να ζώ σε οργανωμένες κοινότητες που μου παρέχουν ασφάλεια και έυφορο περιβάλλον για να ζήσω (σχετικό αυτό στις μέρες μας, βέβαια). Άρα για 'μένα η λύση είναι η ανεκτικότητα και ο αμοιβάιος συμβιβασμός... για το συνάνθρωπο ρε γαμώτο.
Μπορεί να κ@λ#σα και να θέλω να γ@μη$ώ στη μέση της πλατίας. Θα το κάνω; Δεν υπάρχει απόλυτη απάντηση για 'μένα. Εξαρτάται από τις επιθυμίες μου και το πόσο σημαντικες είναι για 'μένα, το περιβάλλον τη δεδομένη στιγμή κλπ. Τώρα στο θέμα του σχολικού περιβάλλοντος... νομίζω δε τίθεται θέμα. Ο καθένας θα πρέπει να εκφράζεται και να ντύνεται όπως θέλει. Ακόμα και γυμνός να έρθει είναι δικαίωμά του.