Παιδιά γεια σας, είμαι καινούριος στο ischool και έφτιαξα τον συγκεκριμένο λογαριασμό γιατί έχω ένα σοβαρό για εμένα θέμα. Σπουδάζω φαρμακευτική σε ελληνικό πανεπιστήμιο και η σχέση μου με την αγγλική γλώσσα δεν είναι η καλύτερη. Μπορεί ως μαθητής πάντα να ήμουν καλός, αλλά στο κομμάτι των ξένων γλωσσών θεωρώ ότι υστερώ κάπως. Να αναφέρω ότι έχω το Β2 και μπορώ να καταλάβω αρκετά πράγματα, αλλά δεν μπορώ να τα εκφράσω στον προφορικό και τον γραπτό λόγο με άνεση (και δεν αναφέρομαι σε καθημερινές συζητήσεις, αλλά για θέματα που αφορούν την επιστήμη μου). Στεναχωριέμαι πάρα πολύ γιατί βλέπω ότι τα περισσότερα παιδιά χειρίζονται με άνεση μία ή και δύο ξένες γλώσσες ενώ εγώ όχι. Ακόμη και τα επιστημονικά papers για τις εργασίες στη σχολή μου πρέπει να μελετήσω τα περνάω στο google translate και έχοντας δίπλα και το αγγλικό κείμενο προσπαθώ να βγάλω μία άκρη. Δεν έχω χρήματα για φροντιστήρια ξένων γλωσσών και η αλήθεια είναι ότι ντρέπομαι να αναφερθώ στο συγκεκριμένο ζήτημα καθώς θεωρείται δεδομένο πως ένας φοιτητής 23 ετών μπορεί να χειριστεί καλά την αγγλική γλώσσα. Νιώθω πολύ άσχημα γιατί πηγαίνω σε συνέδρια με άλλους συμφοιτητές μου που είναι στα αγγλικά και καταλαβαίνω πολύ λίγα πράγματα. Πολλοί φίλοι μου θέλουν να συνεχίσουν με μεταπτυχιακά και διδακτορικά εκτός Ελλάδος, ενώ εγώ φοβάμαι να αρθρώσω λέξη στα αγγλικά. Δεν ξέρω πως μπορώ να διαχειριστώ την κατάσταση. Πλησιάζω προς το πτυχίο και πραγματικά αγχώνομαι όταν βλέπω σε πολλά μεταπτυχιακά να απαιτείται η άριστη γνώση των αγγλικών. Με πιάνει κρύος ιδρώτας...
Καταρχάς, οι πιο πολλοί Έλληνες χειρίζονται ικανοποιητικά ( αυτό έχει μεγάλη διαφορά από το τέλεια ή τον βαθμό του πανεπιστημίου, και άλλο να μιλάς άλλο να γράφεις και να διαβάζεις..) τα αγγλικά (οι νέοι φυσικά γιατί οι μεγαλύτεροι..) και την δεύτερη ξένη γλώσσα την έχουν απλά για μόστρα δίχως να μπορούν να επικοινωνήσουν σε αυτήν.
Μετά, μίλησες για κόμπλεξ. Μακάρι όλα σου τα κόμπλεξ να είναι τέτοιου είδους. Γιατί φτιάχνονται παρά πολύ εύκολα.
Βλέπεις, παχύσαρκους να αισθάνονται άσχημα για το σώμα τους και να παραπονιούνται, εσύ παραπονιέσαι για τα αγγλικά σου. Η λύση είναι απλή, στην πρώτη περίπτωση χάσε κιλά, μέσω υγιεινής διατροφής άσκησης κλπ και στην δεύτερη περίπτωση κάτσε μάθε αγγλικά. Κανένας ξένος δε γεννήθηκε μιλώντας άπταιστα αγγλικά, όλοι όσοι την μάθαμε σαν δεύτερη γλώσσα μοχθησαμε για αυτό.
Υπάρχουν στην ζωή δύο κατηγορίες πραγμάτων
α) αυτά που αλλάζουν και κάνεις ότι περνάει από το χέρι σου για να τα αλλάξεις
β) αυτά που δεν αλλάζουν που πρέπει αναγκαστικά να αποδεχτείς
Το να μην ξέρεις καλά αγγλικά λοιπόν δεν είναι κάτι που δεν αλλάζει και σε καμία περίπτωση δεν θα έπρεπε να σου δημιουργεί κόμπλεξ.
Δουλειά απλά θέλει. Κάτσε 1 χρόνο και μάθε και δεν θα έχεις κόμπλεξ πια.
Αν δεν έχεις χρήματα, στο διαδίκτυο υπάρχει αυθονο υλικό για self study.
Στο Facebook, έχει ομάδες που μπορείς να μιλάς με native speakers.
Δες ταινίες, άκου μουσική, διάβασε άρθρα στα αγγλικά, χτίστο σταδιακά.
Και αν λες πως δεν έχεις χρήματα, κάτσε ένα καλοκαίρι δούλεψε και βγάλε κάποια. Επένδυση κάνεις. Κόψε από άλλες ασχολίες σου πχ καφέ, ρούχα και δώσε έμφαση σε αυτό που θες να κάνεις.
Άσχετα, που νομίζω ότι υπάρχουν και δωρεάν τμήματα για φοιτητές.
