Κατ'αρχάς, δεν απέκλεισα το ενδεχόμενο όντως αυτό να ισχύει. Κι εγώ ο ίδιος θέλω να πιστεύω οτι ισχυει. Το έθεσα ως αμφισβήτηση απλά και μόνο για να γίνει κατανοητό οτι η ιστορία ακολουθεί το νόμο της σχετικότητας και οτι ο λόγος ενός η περισσοτέρων ανθρώπων που αντιπροσωπεύουν χ συμφέροντα δεν αποτελεί καν ένδειξη. Το γεγονός οτι έτσι διατυπώνεται από το, καθαρά αστικό, σχολικό βιβλίο του ΟΕΔΒ, για μένα δεν αποτελεί απόδειξη. Κι η Ρεπούση στης ΣΤ' έγραψε οτι η φωτιά της Σμύρνης ήταν "συνωστισμός". Κάθε πράγμα έχει 10 διαφορετικές αλήθειες, δυστυχώς. Το ζητούμενο στην Ιστορία ειναι κάθε φορά να ξερεις τα βαθύτερα αίτια που κάνουν κάποιον να λαμβάνει μια συγκεκριμένη θέση και όχι μια άλλη. Αυτό σημαίνει κριση ουσιαστικά. Σκοπός της αμφισβήτησης που έθεσα είναι να καταλάβουμε οτι καμιά ιστορική αφήγηση δεν είναι Ευαγγέλιο αν πρώτα δεν περάσει απ'την κρίση μας που τελικά, κι εμείς έχουμε βαθύτερα αίτια για μια θέση που λαμβάνουμε επί συγκεκριμένου ιστορικού πράγματος. Συνεπώς, αποδεδειγμένα πράγματα στην Ιστορία είναι ελάχιστα. Τέτοια μαθήματα κυρίως υπάρχουν για να μάθεις να σκέφτεσαι (να κρίνεις), όχι βασικά για να μάθεις πότε έγινε η τάδε μάχη και ποιος ήταν ο στρατηγός.