Ναι μπορεί αυτό που νιώθουν να είναι και μια πτυχή της ασφάλειας.
Συμφωνώ πολύ σε αυτό που λες για την υποχώρηση...είμαι υπερ. Το να είσαι κλειστόμυαλος, να μη δέχεσαι τίποτα άλλο, και να κοιτάς τον κόσμο μόνο από μια πλευρά είναι λάθος κατ'εμέ. Υποχώρηση ναι λοιπόν, αρκεί αυτό να μην σημαίνει ότι χάνεις τις αξίες και τα ιδανικά σου! =)
Μαθαίνεις εσένα τον ίδιο, αλλά βάζεις και ένα λιθαράκι στη γνωριμία σου με άλλους χαρακτήρες, διαφορετικούς από σένα.