Με τον κίνδυνο να θεωρηθώ γραφικός και προπαγανδιστής,θα τολμήσω να πω ότι η γενεσιουργός αιτία της έλλειψης κοινωνικής αλληλεγγύης (και κατ'επέκταση και προσφοράς),δεν είναι γενικά και αόριστα η νοοτροπία της κοινωνίας,αλλά το ισχύον οικονομικό σύστημα το οποίο και καθορίζει τη νοοτροπία της κοινωνίας (πάντοτε οι παραγωγικές σχέσεις ρύθμιζαν τις κοινωνικές).Ο καπιταλισμός εν γένει καλλιεργεί τα ανταγωνιστικά μας ένστικτα σε βάρος αυτών της αλληλεγγύης.Παραπάνω,διάβασα ότι π.χ. δουλεύοντας στο νοσοκομείο,προσφέρεις στον σύνανθρωπο.Ας πάρουμε τον κλάδο μου,την Ιατρική.Ένας γιατρός,ακόμα και αυτός με τις καλύτερες προθέσεις,βγάζει λεφτά απ'τον πόνο του άλλου.Οι γιατροί είναι άχρηστοι σε μια κοινωνία που όλοι είναι καλά:κερδίζουμε το ψωμί μας,εκμεταλλευόμενοι τα προβλήματα υγείας των πολιτών που τους κάνουν να μας έχουν ανάγκη.Κατ'επέκταση,το ίδιο ισχύει σε κάθε κλάδο,έτσι δομείται το υπάρχον σύστημα.Γι'αυτό το λόγο και ως ουσιαστικότερη κοινωνική προσφορά θεωρώ τη μαχητική αντικαπιταλιστική στάση.