έτον ο Κωστίκας, ο Γιωρίκας και ο Πανίκας.
πέθανεν ο Κωστίκας και επίεν σην πορταν μπροστα σι παραδεισονος. ελέπε τον ο Αε Πετρος και ρωτάτον πρώτα πρωτα "εσυ παιδιμ' για πέι με , ντο εποικες σην ζωης, ντο αμαρτίας;"
κλωσκεται ο Κωστίκας και λέι ατον "εγω ¨Aεμ' επήγα μ' ολον το χωρίον, γαρυν για γαρυν κι εφεκα..." λέι ατον ο Άε Πέtρος "ατο τιδεν κι εν, συγχωρουμε σε, εμπα απες."
τ' αλλ την ημεραν πεθαν και ο Γιωρίκας. ρωτα και ατον ο Άε Πετρος ντε εποικε και ο Γιωρικας λέι οτι επίεν με το μσον το χωριον. σχωρα και ατον ο Άες και βαλετον σον παραδεισον.
ερτε και η σειρα τι Πανικα, ποθαν και παει μπροστα σι παραδεισονος την πορταν. ρωτα ατον ο Άες ντο αμαρτιας εποικεν. και ο Πανίκας μετ εναν χαραν κλωσκετε και λέι τον Άεν "εγω μονον με την γαρυμ' επενα, με καναν αλλεσα."
και κλωσκετε ο Άες και απαντατον " ειπαμέ να σχωρουμεν τ' αμαρτιας , αλλα οχι και τα μαλ*κιας"





