Αυτο ακριβως ειχα παθει, δεν ειχα δωσει ποτε στη ζωη μου πανελληνιες και παντα υπηρχε σαν σκεψη στο πισω μερος του μυαλου μου, αλλα ολο ελεγα, περασαν τα χρονια, παει τωρα, που να τρεχεις κλπ. Μαλιστα καπως ετσι σκεφτομουν και στα 23-24 που με πιεζε ο προϊστάμενος μου τοτε στους Ολυμπιακους αγωνες, και μου λεγε, "τραβα ρε να σπουδασεις, δε σε πηραν τα χρονια, φυγε εξωτερικο, αντε Αυστραλια και συνεχισε εκει σπουδες κλπ, τι θες να πας παλι πισω στο χωριο σου", αλλα εγω νομιζα πως ειμαι πια πολυ μεγαλος για κατι τετοιο... Φαντασου να το χα παρει αποφαση εκεινη την περιοδο, που μπορει να βρισκομουν τωρα. Αλλα που μυαλο τοτε!
Μπορει να το πηρα αποφαση καπως αργα, αλλα ναι, θα συνεχιζε να με ετρωγε μεχρι τα γεραματα αν δεν το εκανα, οποτε καλιο αργα παρα ποτε! Παμε δυναμικα και οτι ειναι να γινει θα γινει.