Κατατακτήριες στην Ιατρική Λάρισας έχοντας θεωρητικό background

Πάντως εγώ δεν είπα ποτέ ότι έχω προτεραιότητα τα γρήγορα λεφτά. Αν τα είχα, δεν θα σκεφτόμουν για ιατρική..:)
θα ριξεις ομως πολυ διαβασμα δεν ειναι ετσι απλο.
Γιατί για τους ιατρούς ακούς καλά λόγια για το ΕΣΥ; 🧐

Μα δεν είναι 2 χρόνια αυτό λέω, είναι παραπάνω προετοιμασία, πολύ πιο δυσκολη εισαγωγή, αναμονή και αγροτικό.

Ακόμα και στο εξωτερικό είναι δύσκολα. Ειδικα εάν δεν ξέρεις δεύτερη ξένη γλώσσα, η Αγγλία πλέον δεν θα παίρνει ξένους. Ένα τεράστιο ποσοστό παράλληλα με την σχολή μαθαίνει γερμανικά.

Στην καλύτερη στα 40. Και ίσως αναγκαστείς να κάνεις ειδικότητα επαρχία. Εδώ ακόμα και ειδικότητες που δεν ειναι τόσο δημοφιλής φτάνουν τα 6-7 χρόνια αναμονή πχ γαστρεντερολογια. Ψυχιατρική φτάνει και 10 χρόνια. Δεν μιλάω καν για δέρμα, ματια, ενδοκριν.

Τέλος πάντων αφού είσαι τόσο σίγουρη δεν καταλαβαίνω τι σε σταματάει από το να ξεκινήσεις. Βρες μεταχειρισμένα τα βιβλία και ξεκινά το διάβασμα όσο το δυνατόν νωρίτερα. Δες metabook vinted και στις ομαδικές των σχολών.
Oτι πιο σωστο διαβασα για την ιατρικη. Ειδικοτητα εξωτερικο μονο αγγλια που θες βιζα και αν σε παρουν σαν ξενο. Γερμανικα κανουν ολοι γιατι εχεις επιλογες για αυστρια, γερμανια και ελβετια που ειναι απο τις καλυτερες χωρες της ευρωπης να ζησει καποιος. Γαλλια, ισπανια, ιταλια δεν ειναι τοσο καλες και για αγγλια θες βιζα με οτι συνεπαγεται αυτο. Για αυτο για μενα ιατρικη παει καποιος απο τα 18 του γιατι κανεις ΠΟΛΛΕΣ θυσιες στα παντα, δεν ειναι μονο η σχολη που ειναι 6 χρονια και αν δουλευεις ταυτοχρονα παιζει να ειναι απιθανο να βγει στα 6 χρονια αλλα πολλα αλλα οπως αναμονη ειδικοτητας, δυσκολια του να πας στο εξωτερικο αν δεν ξερεις 2η ξενη γλωσσα σε καλο επιπεδο, δυσκολια του να αποφυγεις να δουλεψεις στο δημοσιο κλπ κλπ.
 
Ότι και να λέμε και όσες δυσκολίες και αν υπάρχουν, όποιος θέλει πραγματικά κάτι το καταφέρνει. Όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά.

Κανείς δεν μίλησε για ουτοπίες - αλλά πραγματικά ποτέ δεν είναι αργά. Είναι αργά μόνο όταν πεθαίνουμε. Ακόμα και να προσπαθούμε για κάτι, μετράει σε αυτό το μαραθώνιο της ζωής.
 
θα ριξεις ομως πολυ διαβασμα δεν ειναι ετσι απλο.

Oτι πιο σωστο διαβασα για την ιατρικη. Ειδικοτητα εξωτερικο μονο αγγλια που θες βιζα και αν σε παρουν σαν ξενο. Γερμανικα κανουν ολοι γιατι εχεις επιλογες για αυστρια, γερμανια και ελβετια που ειναι απο τις καλυτερες χωρες της ευρωπης να ζησει καποιος. Γαλλια, ισπανια, ιταλια δεν ειναι τοσο καλες και για αγγλια θες βιζα με οτι συνεπαγεται αυτο. Για αυτο για μενα ιατρικη παει καποιος απο τα 18 του γιατι κανεις ΠΟΛΛΕΣ θυσιες στα παντα, δεν ειναι μονο η σχολη που ειναι 6 χρονια και αν δουλευεις ταυτοχρονα παιζει να ειναι απιθανο να βγει στα 6 χρονια αλλα πολλα αλλα οπως αναμονη ειδικοτητας, δυσκολια του να πας στο εξωτερικο αν δεν ξερεις 2η ξενη γλωσσα σε καλο επιπεδο, δυσκολια του να αποφυγεις να δουλεψεις στο δημοσιο κλπ κλπ.
Το θέμα στην Αγγλία δεν είναι τόσο η βίζα, εάν έβρισκες θέση έβγαζες και βίζα αλλά αυτό

Μιλάμε τώρα για 90000 αιτήσεις για 10000 θέσεις. Τώρα που θα δίνεται προτεραιότητα σε αυτούς που τελείωσαν Αγγλία, τελείωσε η δυνατότητα των ξενων να κάνουν εκεί ειδικότητα. Ακόμα και να υπάρξει άδεια θέση, ο ανταγωνισμός μεταξύ ξένων είναι τόσο μεγάλος που ένας Έλληνας δεν θα την πάρει, θα την πάρει ένας Ινδός, Πακιστανός που έχει χρόνια εμπειρίας στην χώρα του, μπορεί να έχει τελειώσει και ειδικότητα κλπ

Και εγώ φέτος ξεκίνησα γερμανικά, γιατί δεν παλεύεται να περιμένω 10 χρόνια μέχρι να ανοίξει η θέση μου στην Ελλάδα. Το θέμα βέβαια είναι ότι κανείς δεν σου εγγυάται τη θέση ούτε στο εξωτερικό, ειδικά για μια ανταγωνιστική ειδικότητα όπως αυτήν που θέλω εγώ να κάνω. Στη χειρότερη, αναγκάζομαι και γυρνάω πίσω όταν έρθει η σειρά μου εδώ, αλλά τότε θα είμαι σε μια ηλικία που μπορεί να έχω παιδιά ή έναν σύντροφο που να μην μπορεί να μετακομίσει... γενικά θέλει όντως τρελές θυσίες και ΑΝ τελικά τα καταφέρεις.
 
Το θέμα στην Αγγλία δεν είναι τόσο η βίζα, εάν έβρισκες θέση έβγαζες και βίζα αλλά αυτό

Μιλάμε τώρα για 90000 αιτήσεις για 10000 θέσεις. Τώρα που θα δίνεται προτεραιότητα σε αυτούς που τελείωσαν Αγγλία, τελείωσε η δυνατότητα των ξενων να κάνουν εκεί ειδικότητα. Ακόμα και να υπάρξει άδεια θέση, ο ανταγωνισμός μεταξύ ξένων είναι τόσο μεγάλος που ένας Έλληνας δεν θα την πάρει, θα την πάρει ένας Ινδός, Πακιστανός που έχει χρόνια εμπειρίας στην χώρα του, μπορεί να έχει τελειώσει και ειδικότητα κλπ

Και εγώ φέτος ξεκίνησα γερμανικά, γιατί δεν παλεύεται να περιμένω 10 χρόνια μέχρι να ανοίξει η θέση μου στην Ελλάδα. Το θέμα βέβαια είναι ότι κανείς δεν σου εγγυάται τη θέση ούτε στο εξωτερικό, ειδικά για μια ανταγωνιστική ειδικότητα όπως αυτήν που θέλω εγώ να κάνω. Στη χειρότερη, αναγκάζομαι και γυρνάω πίσω όταν έρθει η σειρά μου εδώ, αλλά τότε θα είμαι σε μια ηλικία που μπορεί να έχω παιδιά ή έναν σύντροφο που να μην μπορεί να μετακομίσει... γενικά θέλει όντως τρελές θυσίες και ΑΝ τελικά τα καταφέρεις.
Ακριβως ειναι πολυ δυσκολα για αυτο για μενα δεν αξιζει εκτος αν μπεις νεος οποτε εχεις χρονια. Ειναι πολλα τα χρονια σπουδων για το ενδεχομενο του ΑΝ θα πετυχεις και η γνωση γερμανικων απαραιτητη βασικα γιατι ειδικοτητα στην ελλαδα ειναι ξυλο.
 
Το θέμα στην Αγγλία δεν είναι τόσο η βίζα, εάν έβρισκες θέση έβγαζες και βίζα αλλά αυτό

Μιλάμε τώρα για 90000 αιτήσεις για 10000 θέσεις. Τώρα που θα δίνεται προτεραιότητα σε αυτούς που τελείωσαν Αγγλία, τελείωσε η δυνατότητα των ξενων να κάνουν εκεί ειδικότητα. Ακόμα και να υπάρξει άδεια θέση, ο ανταγωνισμός μεταξύ ξένων είναι τόσο μεγάλος που ένας Έλληνας δεν θα την πάρει, θα την πάρει ένας Ινδός, Πακιστανός που έχει χρόνια εμπειρίας στην χώρα του, μπορεί να έχει τελειώσει και ειδικότητα κλπ

Και εγώ φέτος ξεκίνησα γερμανικά, γιατί δεν παλεύεται να περιμένω 10 χρόνια μέχρι να ανοίξει η θέση μου στην Ελλάδα. Το θέμα βέβαια είναι ότι κανείς δεν σου εγγυάται τη θέση ούτε στο εξωτερικό, ειδικά για μια ανταγωνιστική ειδικότητα όπως αυτήν που θέλω εγώ να κάνω. Στη χειρότερη, αναγκάζομαι και γυρνάω πίσω όταν έρθει η σειρά μου εδώ, αλλά τότε θα είμαι σε μια ηλικία που μπορεί να έχω παιδιά ή έναν σύντροφο που να μην μπορεί να μετακομίσει... γενικά θέλει όντως τρελές θυσίες και ΑΝ τελικά τα καταφέρεις.

Θυσίες χρειάζονται ανεξαρτήτως ηλικίας και ανεξάρτητα από την Ιατρική Επιστήμη.
Επίσης, είσαι 23 ετών, έχεις πολύ χρόνο μπροστά σου για να αναφέρεσαι σε θυσίες και να είσαι τόσο απαισιόδοξη.
Μου θυμίζεις τον κολλητό μου, τότε φοιτητή Ιατρικής Ιωαννίνων, να μου λέει αντίστοιχα πράγματα...είτε να δυσκολεύεται με τη σχολή, είτε να λέει για μεγάλους χρόνους αναμονής και ότι θα αναγκαστεί να γίνει σουβλατζής και να κάνει πολλές θυσίες και εν τέλει μια χαρά πήγαν όλα ήδη εξασκεί το επάγγελμα.

Είναι δεδομένο ότι ο καθένας κάνει τις επιλογές του και λαμβάνει τις συνέπειες αυτών. Αν αφοσιωνόμασταν όλοι στα εμπόδια και στη δυσκολία και δεν το προσπαθούσαμε, δεν θα καταφέρναμε τίποτα.

Καλό είναι να γνωρίζουμε τις δυσκολίες, όχι να είμαστε αιθεροβάμονες, αλλά όχι αυτές να αποτελούν τροχοπέδη για να εξασκήσουμε το επάγγελμα που επιθυμούμε να κατακτήσουμε οποιοδήποτε άλλο στόχο.
 
Γιατί για τους ιατρούς ακούς καλά λόγια για το ΕΣΥ; 🧐

Μα δεν είναι 2 χρόνια αυτό λέω, είναι παραπάνω προετοιμασία, πολύ πιο δυσκολη εισαγωγή, αναμονή και αγροτικό.

Ακόμα και στο εξωτερικό είναι δύσκολα. Ειδικα εάν δεν ξέρεις δεύτερη ξένη γλώσσα, η Αγγλία πλέον δεν θα παίρνει ξένους. Ένα τεράστιο ποσοστό παράλληλα με την σχολή μαθαίνει γερμανικά.

Στην καλύτερη στα 40. Και ίσως αναγκαστείς να κάνεις ειδικότητα επαρχία. Εδώ ακόμα και ειδικότητες που δεν ειναι τόσο δημοφιλής φτάνουν τα 6-7 χρόνια αναμονή πχ γαστρεντερολογια. Ψυχιατρική φτάνει και 10 χρόνια. Δεν μιλάω καν για δέρμα, ματια, ενδοκριν.

Τέλος πάντων αφού είσαι τόσο σίγουρη δεν καταλαβαίνω τι σε σταματάει από το να ξεκινήσεις. Βρες μεταχειρισμένα τα βιβλία και ξεκινά το διάβασμα όσο το δυνατόν νωρίτερα. Δες metabook vinted και στις ομαδικές των σχολών.
Δε με πειράζει η ειδικότητα επαρχία. Κι επίσης, κι η ειδικότητα δουλειά είναι, πληρώνεσαι. Άρα δεν θα το έβλεπα ως έξτρα χρόνια καθυστέρησης από κάτι. Γι αυτό στο μυαλό μου είναι μόνο τα 6 χρόνια της σχολής. (Ή όσο χρειαστώ για να τη βγάλω). Δε με εμποδίζει κάτι. Το συζητάω όμως προφανώς για να διαβάσω διαφορετικές απόψεις και να το σκεφτώ απ' όλες τις πλευρές.
 
Θυσίες χρειάζονται ανεξαρτήτως ηλικίας και ανεξάρτητα από την Ιατρική Επιστήμη.
Επίσης, είσαι 23 ετών, έχεις πολύ χρόνο μπροστά σου για να αναφέρεσαι σε θυσίες και να είσαι τόσο απαισιόδοξη.
Μου θυμίζεις τον κολλητό μου, τότε φοιτητή Ιατρικής Ιωαννίνων, να μου λέει αντίστοιχα πράγματα...είτε να δυσκολεύεται με τη σχολή, είτε να λέει για μεγάλους χρόνους αναμονής και ότι θα αναγκαστεί να γίνει σουβλατζής και να κάνει πολλές θυσίες και εν τέλει μια χαρά πήγαν όλα ήδη εξασκεί το επάγγελμα.

Είναι δεδομένο ότι ο καθένας κάνει τις επιλογές του και λαμβάνει τις συνέπειες αυτών. Αν αφοσιωνόμασταν όλοι στα εμπόδια και στη δυσκολία και δεν το προσπαθούσαμε, δεν θα καταφέρναμε τίποτα.

Καλό είναι να γνωρίζουμε τις δυσκολίες, όχι να είμαστε αιθεροβάμονες, αλλά όχι αυτές να αποτελούν τροχοπέδη για να εξασκήσουμε το επάγγελμα που επιθυμούμε να κατακτήσουμε οποιοδήποτε άλλο στόχο.
Δεν είναι θέμα απαισιοδοξίας

Εγώ σε ενάμιση χρόνο τελειώνω. Πρέπει να επιλέξω μία ειδικότητα. Η ειδικότητα που θέλω έχει αναμονή 10 χρόνια. Αυτό δεν αλλάζει και ούτε θα αλλάξει σε 1,5 χρόνο.

Κανονικά ξένη γλώσσα έπρεπε να είχα ξεκινήσει πριν δυο-τρία χρόνια και όχι τώρα. Και ευτυχώς το θυμήθηκα τώρα. Άμα δεν κοιτάς μπροστά θα πας πίσω στην τελική. Θεωρώ πολύ χειρότερο να πέσω ξαφνικά στα σύννεφα μετά από το να είμαι προσγειωμένη από τώρα.

Δε με πειράζει η ειδικότητα επαρχία. Κι επίσης, κι η ειδικότητα δουλειά είναι, πληρώνεσαι. Άρα δεν θα το έβλεπα ως έξτρα χρόνια καθυστέρησης από κάτι. Γι αυτό στο μυαλό μου είναι μόνο τα 6 χρόνια της σχολής. (Ή όσο χρειαστώ για να τη βγάλω). Δε με εμποδίζει κάτι. Το συζητάω όμως προφανώς για να διαβάσω διαφορετικές απόψεις και να το σκεφτώ απ' όλες τις πλευρές.
Μα εγώ αναφέρθηκα στην αναμονή όχι τόσο στην ειδικότητα.

Τέλος πάντων ξαναλέω εφόσον είσαι αποφασισμένη και λες ότι δεν σε νοιάζουν τα χρήματα δεν βλέπω το λόγο να μην προσπαθήσεις. Απλά τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως το έχουμε στο μυαλό μας
 
Ωραιες οι σπουδες αλλα το σημαντικο ειναι η δουλεια αν θες να βγαλεις λεφτα και οχι το να σπουδαζεις απειρα πτυχια για χρονια. Υπηρχαν ατομα που ειχαν δωσει κατατακτηριες για ημμυ εμπ απο πρωην τει και πηγαν ημμυ εμπ δεν δουλευαν ταυτοχρονα γιατι η σχολη ειναι ακραια δυσκολη και ειχαν φτασει 30 χρονων χωρις ενσημα. Καλυτερα να ειχαν βρει κατι αλλο η καποιο μεταπτυχιακο δεν αξιζουν σπουδες τοσα χρονια.
Δεν λειτουργεί ακριβώς έτσι για τους γιατρούς...δεν είναι ο,τι βγαίνουν στην αγορά εργασίας όπως τα υπόλοιπα επαγγέλματα. Συν ο,τι για πολλούς γονείς δεν είναι τόσο ρίσκο να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν τα παιδιά τους γιατί ξέρουν πως η ιατρική είναι πολύ προβλέψιμο μονοπάτι που σίγουρα θα αρχίσει να αποδίδει μετά απο κάποια χρόνια. Δεν είναι ο,τι πας να σπουδάσεις λόγου χάρη μαθηματικός που δεν ξέρεις καν αν θα βρεις δουλειά οπότε ίσως χρειαστεί να πληρώσεις πάλι το παιδί σου για δεύτερο ή και τρίτο γύρο σπουδών.

Γενικά εγώ πιστεύω πως για κάθε δουλειά είναι σίγουρα δύο πράγματα :
1) Θα καταναλώνει πολύ μεγάλο μέρος της ημέρας σου.
2) Δεν θα πληρώνεται όσο θα έπρεπε ή θα ήθελες.

Συνεπώς πρέπει να φροντίσεις πέρα απο το να έχει έστω μια στοιχειώδη αποκατάσταση, τουλάχιστον να σου αρέσει αρκετά για να νιώθεις γεμάτος.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Δεν λειτουργεί ακριβώς έτσι για τους γιατρούς...δεν είναι ο,τι βγαίνουν στην αγορά εργασίας όπως τα υπόλοιπα επαγγέλματα. Συν ο,τι για πολλούς γονείς δεν είναι τόσο ρίσκο να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν τα παιδιά τους γιατί ξέρουν πως η ιατρική είναι πολύ προβλέψιμο μονοπάτι που σίγουρα θα αρχίσει να αποδίδει μετά απο κάποια χρόνια. Δεν είναι ο,τι πας να σπουδάσεις λόγου χάρη μαθηματικός που δεν ξέρεις καν αν θα βρεις δουλειά οπότε ίσως χρειαστεί να πληρώσεις πάλι το παιδί σου για δεύτερο ή και τρίτο γύρο σπουδών.

Γενικά εγώ πιστεύω πως για κάθε δουλειά είναι σίγουρα δύο πράγματα :
1) Θα καταναλώνει πολύ μεγάλο μέρος της ημέρας σου.
2) Δεν θα πληρώνεται όσο θα έπρεπε ή θα ήθελες.

Συνεπώς πρέπει να φροντίσεις πέρα απο το να έχει έστω μια στοιχειώδη αποκατάσταση, τουλάχιστον να σου αρέσει αρκετά για να νιώθεις γεμάτος.
το πολυ προβλεψιμη και το σιγουρα θα αποδιδει που λες δεν υπαρχει. κανεις δεν ξερει τι θα τυχει στον καθενα.υπαρχουν γιατροι που βγαζουν εκατονταδες χιλιαδες και γιατροι που τους μενει στο τελος ενα απλα καλος μισθος υπαλληλου
 
το πολυ προβλεψιμη και το σιγουρα θα αποδιδει που λες δεν υπαρχει. κανεις δεν ξερει τι θα τυχει στον καθενα.υπαρχουν γιατροι που βγαζουν εκατονταδες χιλιαδες και γιατροι που τους μενει στο τελος ενα απλα καλος μισθος υπαλληλου
Αναφέρομαι στο απλά καλός μισθός υπαλλήλου κυρίως. Μην ξεχνάμε πως ακόμα και αυτό δεν είναι κάτι δεδομένο στην χώρα μας. Πόσοι αναγκάζονται να αλλάξουν χώρα ή κλάδο ;

Σίγουρα είναι πιο προβλέψιμη σε σχέση με πολλά άλλα τμήματα πάντως που όταν ρωτάς τους αποφοίτους τι μπορούν να κάνουν απο αυτό το τμήμα σε κοιτάνε σαν να είδαν εξωγηίνο.
 
Back
Top