Γνωρίζω πολύ καλά ότι είναι συμπληρωματικοί στο κανονικό νούμερο και δεν τρώνε τη θέση κανενός. Βέβαια, μεταξύ μας, από αυτούς που μπαίνουν στα Πολυτεχνεία κι αλλού ως πρωταθλητές στο σκάκι, το τάβλι, το πόλο, το έτσι, το αλλιώς, σπάνια καταφέρνουν να το τελειώσουν λόγω αντικειμενικής ανεπάρκειας.
Το Stanford και το Harvard είναι πανεπιστήμια με εκατομμύρια δολλάρια από σπόνσορες κι επιχειρηματίες. Καμία υποτροφία και κανένα προνόμιο δε βαρύνει το αμερικανικό κράτος. Το ότι είναι Αμερικάνοι δε μου λέει τίποτα. Το κόμπλεξ κατωτερότητας το αφήνω γι'αλλους, εγώ δεν έχω τέτοιο πράγμα. Αν δεν θέλετε το ελληνικό πανεπιστήμιο, δικαίωμά σας. Βασιλίσσης Σοφίας, βγαλτε μια βίζα, μετά κλείστε ένα εισιτηριάκι με την Continental που χει και προσφορές και χαρήκαμε που γνωριστήκαμε. Δεν σας κρατάει κανένας.
Αν σου λέει κάτι το γεγονός ότι η κατάργηση των μοριοδοτήσεων και των άνευ εντάσσονται στο νόμο του αντι-ντόπινγκ, τότε θα καταλάβεις, πιστεύω, ότι δεν έχει καμία σχέση με ζήλια, μικροπρέπεια ή οτιδήποτε άλλο.
Είναι επιλογή του καθενός αν θα γίνει πρωταθλητής ή φοιτητής. Με το να δίνουν όλα αυτά τα προνόμια δεν ωθούν κανέναν στον αθλητισμό. Αθλητισμός δεν σημαίνει να πάρεις ένα πανευρωπαικό, ούτε να μην προλαβαίνεις να διαβάσεις. Χιλιάδες παιδιά στην Ελλάδα αθλούνται, αλλά γι'αυτά δεν υπάρχει καμία μοριοδότηση. Είναι, βλέπεις, καθαρά τυπικό το θέμα.
Δεν κατηγορώ κανένα παιδί και πίστεψέ με, τυχαίνω να ξέρω άτομα που έχουν διακριθεί πανευρωπαικά σε εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα κι εντός ημερών πάνε για παγκόσμιο. Κατηγορώ, όμως, τη νοοτροπία του ελληνικού κράτους που πρέπει να δίνει, σε μορφή χάριτος, πτυχία και διορισμούς σε όποιον πάρει ένα χρυσό μετάλλιο. Αυτά τα πράγματα τα έκανε η Σοβιετική Ένωση και η Ανατολική Γερμανία σε ψυχροπολεμικά πλαίσια. Δηλαδή οι τόσες χιλιάδες Έλληνες που διαπρέπουν ως επιστήμονες διεθνώς και κάνουν τη χώρα γνωστή για πολύ παραπάνω από μία φορά στα δύο ή τα τέσσερα χρόνια, θα έπρεπε να γίνονται Πρόεδροι της Δημοκρατίας;
Για όσους διαπρέπουν με τα ελληνικά χρώματα, υπάρχουν Τάγματα Αριστείας της Ελληνικής Δημοκρατίας που, όπως σε όλον τον πλανήτη, δίνουν παράσημα. Αυτό, νομίζω, είναι αρκετό.
ΥΓ: Δεν ξέρω αν φταίει η πολλή σου ενασχόληση με τον αθλητισμό που γράφεις έτσι, πάντως οφείλω να ομολογήσω ότι έκανα αρκετό κόπο να το διαβάσω...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
