είναι τελείως υποκειμενική η άποψη «μου αρέσει η x επιστήμη» όταν έχουμε άγνοια για την επιστήμη, όταν δεν γνωρίζουμε τις ιδιαιτερότητες του y Τμήματος που προσφέρει την x επιστήμη, όταν δεν γνωρίζουμε επαρκώς σύμφωνα με τα ΦΕΚ τις νομικές διατάξεις περί εργασιακών δικαιωμάτων, όταν ο οδηγός σπουδών του Τμήματος αυτού κρύβει κάποια «μελανά» σημεία του Τμήματος...κτλ
όλοι οι άνθρωποι κινούμαστε με κάποιο ρίσκο επιλογών και αντί λόγων...ας μιλήσουν οι πράξεις για το πόσα απίδια χωράει ο σάκος
Spoiler
προσωπικά ανήκω σε εκείνους τους φοιτητές όπου στην πορεία των σπουδών τους, δεδομένων των παθογενειών της Ελληνικής Πανεπιστημιακής καθημερινότητας πέρασα από πολλές φάσεις από ξενέρωση μέχρι προτίμηση και σταδιακά έγινα τρελάς ερωτευμένος με την επιστήμη μου
για προσωπικούς - οικογενειακούς λόγους και αν δεν είχα τόσο σταθερή προσωπικότητα ίσως είχα ξαναμπεί στο τρυπάκι να ξαναδώσω πανελλήνιες ή να κάνω αίτηση με το 10% λόγω κάποιων δυσκολιών (και διαφορετικής πραγματικότητας σε σχέση με τις πληροφορίες που είχα και τα όνειρά μου) αλλά μπρος στις δυσκολίες, καλό είναι να πεισμώνουμε και να γίνουμε καλύτεροι και όχι να τα βάζουμε στα πόδια
έχω δει και έχω βιώσει εικόνες από το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο που θα ευχόμουν να μην τις ξαναζήσει άλλος άνθρωπος...απορώ πως δεν έσπασε το στομάχι μου! και οι φράσεις «μου αρέσει η τάδε επιστήμη και όχι η άλλη επιστήμη» είναι μια πολυτέλεια χορτασμένων εν καιρώ απώλειας πολιτισμικής - κοινωνικής συνείδησης γιατί κανονικά θα πρέπει να εύχεστε να είστε σε θέση να τελειώσετε το Πανεπιστήμιο και γενικά να χαίρεστε που ανήκετε στην ακαδημαϊκή κοινότητα...
θέλω να πω ότι ύστερα από τόσα χρόνια μετά το λύκειο είμαι σε θέση να ξέρω τι σημαίνει ο όρος «Επιστήμη» και να ξέρω τι θέλω από τον εαυτό μου επειδή πολύ απλά η προσωπικότητά μου «πλάθηκε» μέσα από όλη αυτή την δοκιμασία των σπουδών με τα θετικά και τα αρνητικά της
γνωρίζω πλέον τι θέλω από την Επιστήμη χωρίς να αναπαράγω την κλισέ έκφραση «μου αρέσουν τα μαθηματικά » και από εκεί και πέρα ο περίπατος της άγνοιας γιατί πλέον η κάθε Επιστήμη είναι τόσο πολυδιάστατη όπου ο υποψήφιος 18άρης δεν μπορεί να γνωρίζει ποιες κατευθύνσεις της επιστήμης θα τον συναρπάσουν και ποιες θα τον απομακρύνουν
μην ξεχνάμε και μια μεγάλη μερίδα Ελλήνων φοιτητών η οποία ενώ δήλωσε με ιδιαίτερο ζήλο μια x επιστήμη σύμφωνα με τα υποκειμενικά θέλω τους, μέσα στο 2ο έτος ξενέρωσαν και ελάχιστοι αυτών είχαν την δύναμη να κάνουν κάτι άλλο στην ζωή τους (π.χ. πανελλήνιες, 10%, δουλειά,...κτλ) ενώ οι υπόλοιποι μετασχηματίστηκαν σε αιώνιους φοιτητές
υ.σ.: κανένας δεν χάθηκε (και από τους μεγάλους επιστήμονες όπου πολλοί εξ' αυτών δεν πέρασαν εκεί που ήθελαν ή δεν είχαν την ίδια αγάπη λυκειακά και μεταλυκειακά) εφόσον υπάρχει όρεξη και εργατικότητα