Και οι σταυροφόροι κάθε βράδυ με τα Ευαγγέλια και τις προσευχές ήταν, αλλά δε βλέπω κάποιον να κρίνει μ' αυτό το σκεπτικό τους πιστούς σήμερα. Και καλά κάνει και δεν το κάνει βασικά, γιατί όλη αυτή η αντιστοιχία είναι άκυρη, μόνο το συναίσθημα πάει να χτυπήσει ταυτίζοντας αυτό που κάνω σήμερα μ' αυτό που έχω συμβατικά ορισμένο στο κεφάλι μου ως κάτι κακό. Το ότι κάποιος μαλάκας κάποτε έκαιγε βιβλία, προσευχόταν ή έτρωγε τοστάκια με τυρί, γαλοπούλα και μαρούλι δεν καθιστά αυτόματα το κάψιμο βιβλίων, την προσευχή ή τα τοστάκια με τυρί, γαλοπούλα και μαρούλι μαλακίες σήμερα. Keywords: then, now. Μιλάς για άλλη εποχή με τελείως διαφορετικό πλαίσιο να οδηγεί στη Χ πράξη, κι άρα ναι, η σύγκριση στα σκουπίδια λίγο.
That said, ούτε γω τη βρίσκω με το να καίω βιβλία ή να τα βλέπω να καίγονται, εντάξει ναι. Αλλά πέρα απ' την ιδέα της φάσης υπάρχει κι ο ρεαλισμός, κι εγώ μ' αυτόν θέλω να ζω γενικά. Οπότε επειδή καταλαβαίνω κάπως γιατί γίνεται αυτό τώρα, δε μ' ενοχλεί. Δε θα το 'κανα, απλά επειδή είμαι διαφορετικός τύπος με διαφορετικές μεθόδους πανηγυρισμού, αλλά OK, δεν είναι και κάτι που θα κρίνω αρνητικά τελικά.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.