Σε καμία χώρα του κόσμου δεν γίνεται αυτό. Τα παιδιά είναι παιδιά, και καλό θα ήταν να αφήσουμε τα παιδιά να κάνουν όνειρα. Τώρα αν και το 18χρονο δεν ξέρει τι του γίνεται για τη ζωή του, εκεί παίζει ρόλο η χώρα που μεγαλώνει. Γιατί άλλη νοοτροπία έχει 18χρονο που ζει στη Βενεζουέλα και άλλη νοοτροπία έχει ένα 18χρονο που ζει στη Νορβηγία. Θα έλεγα ότι το 18χρονο της Βενεζουέλας είναι πολύ ευτυχισμένο ας μην έχει συνεδρίες με ψυχολόγους και κατάθλιψη με αλκοόλ. Μην πιστεύετε σε μύθους για "πετυχημένες" χώρες αλλά να επιδιώκετε να μιλάτε με ανθρώπους πίσω από τους μύθους για χώρες και λαούς. Εκεί θα δείτε τη διαφορά και πόσο απλοί μπορεί να είναι άλλοι λαοί που στην δική μας συνθήκη μοιάζουν φτωχοί ή πλούσιοι επειδή κάποιοι Έλληνες και ΜΜΕ επιμένουν να μεταφέρουν ψέματα ή διαστρεβλωμένη την εικόνα άλλων χωρών.
Στη σημερινή εποχή, σε όλο τον κόσμο οι νέοι δυσκολεύονται να βρουν εργασία από διάφορα κοινωνικά στρώματα, φυλές, θρησκείες κτλ. Οι άνθρωποι νιώθουν τόσο μόνοι όσο ποτέ. Οι φιλόλογοι και όχι μόνο, παντού έχουν προβλήματα με τις τεχνικές δεξιότητες της αγοράς εργασίας και φυσικά με την ολοένα σπασμένη διαδικασία με τις σπουδές και τις πιστοποιήσεις. Από την άλλη, σε πιο οικονομικά εύρωστες χώρες (π.χ. ΗΠΑ) υπάρχουν πολλές σχολές και κολέγια καθώς η παιδεία είναι ένα προϊόν και επομένως πουλιέται. Έτσι υπάρχει κόσμος που δουλεύει με την παιδεία και ζει μια χαρά. Δεν περιμένουν να διοριστούν "αναπληρωτές" στο κράτος. Όμως δεν είναι ντροπή αν δεν μπορείτε να βρείτε δουλειά. Μην νιώθετε αποτυχημένοι ή ότι κάτι δεν κάνετε σωστά. Υπάρχει γενικό παγκόσμιο πρόβλημα με την εργασία.
Πρόσφατα διάβαζα στα νέα ότι και στην Αυστρία όσοι νέοι τελειώνουν παιδαγωγικές ακαδημίες δυσκολεύονται να βρουν κανονική εργασία σε σχολεία για πρακτική (και άρα θέση εργασίας) καθώς σχεδόν όλοι προτιμούν τις μεγάλες πόλεις και όχι τα χωριά. Μάλιστα πολλοί εκπαιδευτικοί όπως και στη Γερμανία, μπορεί να διδάσκουν την ημέρα σε 2-3 σχολεία για συμπλήρωση εισοδήματος ή ακόμη και σε ιδιωτικές σχολές γλώσσας ή άλλων μαθημάτων (π.χ. μαθηματικά σαν φροντιστήριο). Στα χωριά της Αυστρίας υπάρχουν θέσεις εργασίας για εκπαιδευτικούς και πιθανόν καλύτερο μισθό αλλά οι νέοι δεν τις προτιμούν. Θέλουν τις ανέσεις της πόλης. Ο μισθός να σημειώσω ότι καθορίζεται με βάση τη συλλογική σύμβαση εκπαιδευτικών αλλά το τελικό ύψος των αποδοχών καθορίζεται από το σχολείο, την εμπειρία, και άλλα κριτήρια που αφορούν τον συγκεκριμένο υποψήφιο μετά από 2-3 συνεντεύξεις με το συμβούλιο της διοίκησης του σχολείου. Το κάθε σχολείο αποφασίζει μόνο του πόσους εκπαιδευτικούς μπορεί να υποστηρίξει οικονομικά. Όσο και η Αυστρία μαστίζεται από την υπογεννητικότητα επειδή και εκεί οι νέοι δεν επιλέγουν να κάνουν οικογένεια, τόσο και τα δημόσια σχολεία απολύουν εκπαιδευτικούς ή παγώνουν προσλήψεις ή κλείνουν και μεταφέρονται σε μεγαλύτερα χωριά ή άλλες γειτονιές.
