Καλά δεν αμφιβάλω καθόλου ότι το 80% των νυν φοιτητών στα Οικονομικά τμήματα και των πρώην συμφοιτητών μου, αν τους ρωτήσεις τι είναι Ισολογισμός ή οτιδήποτε άλλο θα κοιτάνε τα ταβάνια, αλλά μήπως αυτό δεν συμβαίνει σε όλες τις σχολές? Η τεμπελιά του φοιτητή και η φραπεδομανια υπάρχει μονάχα σε συγκεκριμένες σχολές? Οπότε άσχετο το ένα με το άλλο.
Τώρα η σύγκριση Οικονομικών με Φιλολογία, απλά είναι άκυρη, οι Φιλόλογοι ήταν και είναι πολύ περιορισμένοι επαγγελματικά αλλά και ποσοτικά. Τί εννοώ? Ότι ένας Φιλόλογος ποτέ μα ποτέ του δεν θα ακούσεις ότι πλούτισε από αυτή του την εργασία, μπορεί παράλληλα να είχε κανα μαγαζί? Καμια εταιρία? Περιουσίες? Κάτι τέλος πάντων, πλούσιος όμως από την εργασία του ως Φιλόλογος δεν ήταν ποτέ,ούτε πριν 50 χρόνια, ούτε σήμερα, αλλά ούτε και το 2050.
Χρυσοπληρωμένους Τραπεζικούς ή ελεγκτές, υψηλά αμειβόμενους τελωνειακούς ή εκτελωνιστές, Διπλωματούχους Μηχανικούς με ανάθεση Δημοσίων έργων(λαμόγια), ιατρούς ή προγραμματιστές βλέπεις συχνά γύρω σου να έχουν βίλες σε Πανόραμα, Καλαμαριά, Πυλαία και κανα 2 εξοχικά σε Χαλκιδική και Παλαιό Άγιο Αθανάσιο.
Φιλόλογους το μόνο που μπορείς να δείς είναι, κανάν ήδη 55άρη καθηγητή Λυκείου γιατί νεότεροι δεν υπάρχουν, με μοναδικό περιουσιακό στοιχείο, μια γυναίκα ΠΑΛΙ Φιλόλογο που διδάσκει στο δίπλα Λύκειο και κανα 2άρη σπίτι στην Χαριλάου ή στη Τούμπα.
Μήπως βλέπεις κάτι άλλο εσύ?
