@zzwwoo
Εσύ όλα αυτά τα χρόνια ένιωσες ότι εξαντλήθηκες και υπήρχαν στιγμές που μετάνιωνες για την επιλογή της σχολής, ή όχι? Γενικά τα τελευταία έτη υπάρχει καθόλου ελεύθερος χρόνος για άλλες ασχολίες?
Αν και πάντα με προλαβαίνει η kaleidoscope

(εννοείται ότι το 5ο έτος επειδή έχει 12 μαθήματα είναι πιο κουραστικό από τα προηγούμενα αλλά και πιο ενδιαφέρον, ενώ στο 6ο έχεις σταθερό ωράριο περίπου 5 ώρες τη μέρα + τις όποιες εφημερίες, αλλά επειδή σου δίνουν πρωτοβουλίες και κάνεις πράγματα ξεχνάς την κούραση), ας πω κι εγώ την άποψή μου.
Στα πρώτα χρόνια θα έχεις αρκετό ελεύθερο χρόνο, απλά ίσως δε θα το καταλαβαίνετε στην αρχή γιατί με τη νοοτροπία του Λυκείου, οι περισσότεροι θα θέλετε να κάνετε τα πάντα στην εντέλεια. Όταν βρείτε το μπούσουλα και δείτε πώς πρέπει να διαβάζετε πλέον για να συγκρατείτε τα σημαντικά και για να έχετε επιτυχία στις εξετάσεις κι όταν δείτε σε ποια αμφιθέατρα κτλ αξίζει να πηγαίνετε και δεν κάνουν απλά ανάγνωση οι διδάσκοντες τα αντίστοιχα κεφάλαια του βιβλίου, θα δείτε ότι ο ελεύθερος χρόνος είναι πολύς. Εξάμηνα όπως το 1ο και το 5ο προσφέρονται για άπειρες δραστηριότητες πλην της σχολής. Αν έχετε στο νου να τελειοποιήσετε κάποια ξένη γλώσσα (μπορεί να σας χρειαστεί και για να βγείτε για ειδικότητα έξω) κάντε το τώρα στα πρώτα έτη γιατί θα σας είναι πολύ πιο εύκολο. Επίσης, κολυμβητήριο, εγγραφή στο πανεπιστημιακό γυμναστήριο (έχει διάφορα αθλήματα και δραστηριότητες) είναι καλές ιδέες ειδικά για τα πρώτα έτη. Στις εξεταστικές θα μπαίνουν αυτά σε δεύτερο πλάνο, αλλά δεν πειράζει. Και στα τελευταία έτη θα βρίσκεις ελεύθερο χρόνο, αλλά σημαντικά λιγότερο σε σχέση με τώρα.
Όσον αφορά το άλλο σκέλος. Στιγμές που μετάνιωσα δεν υπήρχαν. Αν είστε σίγουροι ότι επαγγελματικά αυτό θέλετε, τα μικρά αναχώματα της σχολής δε θα σας κάνουν να μετανιώσετε για τίποτα. Στιγμές που ξενέρωσα προσωρινά, στιγμές που σκυλοβαρέθηκα, υπήρχαν σίγουρα άπειρες. Ανούσια υποχρεωτικά αμφιθέατρα που βαριόσουν τη ζωή σου, κάποιοι ελάχιστοι καθηγητές που νόμιζαν ότι μειώνοντας και προσβάλλοντας το ακροατήριό τους γίνονταν οι ίδιοι σπουδαιότεροι, κάποιες μικροαδικίες στις εξετάσεις (πάντως με βάση το πόσες είναι οι εξετάσεις που έδωσα για αυτά τα 66 μαθήματα, τώρα που το βλέπω απ' έξω και κάνοντας ανασκόπηση, θεωρώ ότι ήταν ελάχιστες και σίγουρα λιγότερες από όσες περίμενα και είχα κατα νου όταν μπήκα). Αλλά για κάθε τέτοια στιγμή, η σχολή θα σου προσφέρει και μια άλλη στιγμή, που θα μάθεις κάτι πολύ χρήσιμο που θα σε εντυπωσιάσει, που θα αποκτήσεις κάποια δεξιότητα που δε θα ξεχάσεις ποτέ, που θα συναντήσεις καθηγητές ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ με όλη τη σημασία της λέξης, που θα ακούσεις κάποιο εξαιρετικό αμφιθέατρο από άτομο με άριστη γνώση του αντικειμένου του. Οπότε να μετανιώσεις δύσκολα, ούτε εγώ μετάνιωσα ούτε η συντριπτική πλειοψηφία των συμφοιτητών μου από όσο έχω συζητήσει μαζί τους. Στη σχολή θα είστε σε ένα προστατευμένο περιβάλλον, που θα μπορείτε να μαθαίνετε και να κάνετε πράγματα χωρίς έγνοιες και σκοτούρες. Δε θα πρέπει να ανησυχείτε για τίποτα σχετικά με τη σχολή. Εγρήγορση, καλή πληροφόρηση και όρεξη για διάβασμα, αρκούν. Αυτό το οποίο θα πρέπει να σκεφθείτε απλά στα τελευταία έτη, είναι το τι θα κάνετε μετά τη σχολή.