Λοιπόν.
Η μικρή Α, η υποθετική μας ασθενής, είναι 5 χρονών και έχει πονόλαιμο, πυρετό, δυσκολία στην κατάποση. Ο γιατρός της την εξετάζει στο λαιμό αλλά και στην κοιλιά (μα, καλά, άσχετως είναι; 'Η μήπως όχι
, δε βρίσκει κάτι παθολογικό και σε σύγκριση με τις εξετάσεις αίματος που έκανε η μικρή, οι οποίες αναδεικνύουν ήπια αυξημένο αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων με φυσιολογικό όμως τον τύπο των λευκών της συστήνει να πάρει για κάποιες μέρες μια αντιβίωση για μια λοίμωξη, δε σας λέω ποια όμως.
Μετά από 7 μέρες και ενώ ο πονόλαιμος και ο πυρετός έχουνε υποχωρήσει, η μικρή παραπονιέται ότι μια κοιλιακή δυσφορία που ένιωθε εδώ και 4 μέρες έχει επιδεινωθεί. Θορυβυμένοι οι γονείς την πηγαίνουν στο εφημερεύον νοσοκομείο όπου ο γιατρός με ψηλάφηση της κοιλιάς εντοπίζει περιομφαλικό άλγος, αναπηδώσα ευαισθησία στο 1/3 της απόστασης ανάμεσα στον αφαλό και στο κόκκαλο της λεκάνης (λαγόνια άκανθα λέγεται, ελπίζω να καταλάβατε ποιο εννοώ :p) χωρίς ωστόσο εκεί να αισθάνεται "κενό" το χώρο. Η μικρή έχει πυρετό, όχι όμως αρκετά υψηλό, αυξημένα λευκά με αυτήν τη φορά ανεστραμμένο τον τύπο των λευκών. Υπερηχογραφικά εντοπίζεται ποσότητα υγρού σε ανατομική περιοχή πίσω από τη μήτρα ενώ δε φαίνεται να υπάρχει κοπρανώδεις υλικό στο έντερο που να εξηγεί τον πονόκοιλο. Ο γιατρός ζητάει από τη μικρή να κάνει κουτσό, η μικρή αισθάνεται δυσφορία και σταματάει. Μετά από λίγη ώρα και ενώ η μικρή είναι υπό παρακολούθηση σε κρεβάτι του νοσοκομείου (δε γίνεται αυτό στην πραγματικότητα αλλά εγώ το βάζω για να δώσω μακάβριο τέλος
) παρουσιάζει υπόταση, δύσπνοια, ωχρότητα και οι εξετάσεις αίματος που έγιναν δείχνουν ΠΕΣΜΕΝΑ ΛΕΥΚΑ και νεφρική ανεπάρκεια. Ακόμη, η μικρή παρουσιάζει μεταβολική οξέωση ενώ σε μια ακτινογραφία θώρακος που έγινε βρέθηκε αέρας κάτω από το διάφραγμα.
Τι έχει η μικρή;
Όποιος το βρει έχει μπράβο, θα σας γράψω και την απάντηση για να δείτε πως πρέπει να σκέφτεστε
