Βασικά αυτή η υπόθεση του Ράσελ είναι αναλογία.
Και για να είναι σωστή μια αναλογία πρέπει να συγκρίνονται 2 ισάξιας ισχύος πράγματα.
Η συλλογιστική πορεία του Ράσελ είναι η εξής:παρομοιάζει τον θεό με μια τσαγιέρα και καταλήγει έμμεσα ότι παρότι δεν έχουμε αποδείξεις για την ύπαρξη η τη μη ύπαρξη της τσαγιέρας το πιο λογικό είναι να μην υπάρχει αυτή η τσαγιέρα.
Βασικά, δε λέει ακριβώς αυτό, λέει ότι το πιο λογικό είναι να αμφισβητήσουμε την ύπαρξη της τσαγιέρας εκεί πέρα.
Ένα παράδειγμα: δεν μπορούμε να αποδείξουμε ότι δεν υπάρχουν στο πλανήτη Δία 4 ζευγάρια Nike αλλά το λογικό είναι ότι δεν υπάρχουν,σε αυτή τη λογική κινείται αυτή η παρομοίωση του θεού με τη τσαγιέρα.
Το λάθος όμως για μένα είναι ότι η ύπαρξη του θεού δεν είναι παράλογη είναι κάτι το απόλυτα το λογικό να υπάρχει θεός.
Αυτό είναι κάτι το σχετικό.
2)Όσο για την ουσία του θεού,ο ράσελ προσδιορίζει στη τσαγιέρα μερικά χαρακτηριστικά πχ ότι είναι σε τροχιά και ότι είναι πολύ μικρή για να την ανιχνεύσουμε με τηλεσκόπια θέλωντας να δείξει ότι και οι χριστιανοί προσδιορίζουν τον θεό τους κάτι το οποίο είναι τελείως λάθος.
Αν η τροχιά ήταν μικρή, θα ήταν κοντά στον ήλιο και πολύ πιθανόν η τσαγιέρα να έλιωνε:p.
Λέει ότι βρίσκεται μακριά, και γι' αυτό δε μπορούμε να την ανιχνεύσουμε.
Οι χριστιανοί προσδιορίζουν το θεό τους μέσα από την Α. Γραφή. Και μετά λένε ότι είναι αμέθεκτος, απρόσιτος, ακατάληπτος κ.λπ. Αυτό έχει να κάνει, ας πούμε, με το τι σχήμα έχει η τσαγιέρα, τι σχέδια έχει, πώς είναι το καπάκι της, το χερούλι του καπακιού της. Αυτά δε μπορούμε να τα ξέρουμε. Και ο θεός, και η τσαγιέρα, είναι έννοιες των οποίων τα χαρακτηριστικά δε μπορούμε να τα γνωρίζουμε και άρα δε μπορούμε να τις προσδιορίσουμε.
3)Έμμεσα θεωρεί ότι οποιαδήποτε πίστη που δεν τεκμηριώνεται επιστημονικά είναι ταυτόχρονα και τυφλή και παράλογη αγνοόντας ότι ένας άνθρωπος μπορεί να τεκμηριώσει τη πίστη του εμπειρικά.
Μμμ, πώς ακριβώς το θεωρεί αυτό;
Και η εμπειρική παρατήρηση είναι μέρος της επιστήμης, είναι κάπως οξύμωρο αυτό που λες, αλλά αυτό το θέμα είναι και πάλι υποκειμενικό. Όταν λένε για θαύματα και μετά λένε πως θαύματα γίνονται μόνο σε όσους πιστεύουν σε αυτά, ε, τότε να μου επιτρέψετε να μην πιστεύω στα θαύματα γιατί μπορεί κάλλιστα να πρόκειται περί αυταπάτης.
Άλλωστε, στην επιστήμη δεν ορίζεται η έννοια "πίστη" όπως ορίζεται και στη θρησκεία.
Ένα άλλο παράδειγμα σχετικά με αυτό:η ύπαρξη του ωραίου στη μουσική δεν μπορεί να τεκμηριωθεί επιστημονικά παρόλα αυτά γνωρίζουμε ότι υπάρχει αφού τη νιώθουμε με αυτό το τρόπο ένας άνθρωπος μπορεί να αισθάνεται την ύπαρξη του θεού(αυτό ταιριάζει και με τα λόγια ενός θεολόγου μου τα οποία τα έχω αναφέρει ξανά,ο θεός δεν ανακαλύπτεται αλλά αποκαλύπτεται)
Βασικά, και η αίσθηση του ωραίου είναι σχετική.
Ή μήπως εννοείς το ότι νιώθουμε καλά ακούγοντας μουσική την οποία θεωρούμε ωραία;
Μα υπάρχει ακόμη και επιστημονικός κλάδος που ασχολείται με αυτό:
https://en.wikipedia.org/wiki/Music_psychology
Ποιοs απο μαs μπορει να απαντησει σε ενα τετοιο θεμα? Ειμαστε τοσο βαθια ψαγμενοι?
Μμμ, αν δεν απαντηθεί από μας που στο κάτω-κάτω μας αφορά, από ποιους θα απαντηθεί;