Τη χρησιμοποιείτε που τη χρησιμοποιείτε τη μαλακία βασικά, μην κωλώνετε τουλάχιστον να γνωρίζετε καινούριο κόσμο. Στην τελική και τρολάρισμα να φάτε τρολάρετε πίσω, σιγά!
/agh, while facepalming
Μεγάλο μέρος της κατάντιας των OSN (=online social networks, I'm cooler than what you'll ever be, that's why) είναι για μένα ότι έχουν καταλήξει να σε συνδέουν σχεδόν αποκλειστικά με άτομα που, OH WELL, θα δεις αύριο στο σχολείο, στη σχολή, στη δουλειά, where-fucking-ever. Φυσικά δε φταίει το site γι' αυτό, προφανώς, αλλά οι καθυστερημένοι χρήστες του που κλείνονται στο μικρόκοσμό τους νομίζοντας ότι η πόλη τους, η χώρα τους, ο πλανήτης τους, dunno, go figure, είναι και ο μόνος σημαντικός χώρος στη ζωή τους, η μόνη ευκαιρία τους για απελευθέρωση και στην τελική οι ίδιοι και οι ίδιοι και οι ίδιοι άνθρωποι κάθε μα κάθε μα κάθε μέρα είναι και το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της, ξανά για μένα, μίζερης ύπαρξής τους. Τι έκανες εκεί, τι φόρεσες χθες, τι ωραία που περάσαμε στην ταβέρνα κοντά στην παραλία προχθές --να ξαναπάμε btw, ωραίο ψάρι, σοβαρά-- που, ναι φυσικά είναι ωραία και καλά κι όλα αυτά σε βοηθάνε να συνδέεσαι καλύτερα με κόσμο που ξέρεις ήδη και να περνάς καλά και και και, but in the end what? Σοβαρά, τι? Σου δίνονται τόσες ευκαιρίες, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ ΤΩΡΑ, κι αντί να τις αρπάξεις και να πάρεις πράγματα, να απελευθερωθείς πραγματικά (όπως τ' ορίζω εγώ, ναι, ωραία) να ξεφύγεις απ' την καθημερινότητα που κάθε άλλο, πολύ ενδιαφέρουσα είναι, δε λέω τίποτα, αλλά ξέρεις, εμπλουτισμός εμπειριών κι άλλα τέτοια καλό είναι να υπάρχουν δίπλα, απλά κάθεσαι και σχολιάζεις τα ίδια βαρετά πράγματα με τα ίδια βαρετά άτομα (που δεν ξεκίνησαν έτσι αλλά κατέληξαν στην πορεία της ρουτίνας).
Πώς να το πω ρε φίλε, πώς να το εξηγήσουμε χωρίς να καταλήξουμε βαρετοί φορμαλιστές μιας κατά τ' άλλα γαμάτης γλώσσας? (/sarcasm, yeah, in case yo-- never mind, you wouldn't have gotten that anyway, I know). Δε λέω σκατά στους φίλους σου, ή σκατά στην καθημερινότητά σου, ή σκατά στη ζωή σου όπως είναι τώρα, ή σκατά σε ό,τι παίζει αυτή τη στιγμή που ακούς αυτά που λέω. Όχι. Ίσα ίσα γαμάτα όλα αυτά, ο πρώτος που θα 'ρθει να σου πει να τα χρησιμοποιήσεις στο έπακρο θα 'μαι και να περάσεις καλά, δεδομένο αυτό. Απλά να μωρέ, σου λέω να μη φοβάσαι και ν' ανοιχτείς μετά, να πας κι ένα βήμα παρακάτω κρατώντας αυτά που τρέχουν τώρα μέχρι να 'σαι έτοιμος/-η να τα πετάξεις για κάτι άλλο --ΑΝ θες ποτέ να τα πετάξεις, OK.
Το ischool για μένα ας πούμε ήταν αυτό το πρώτο(?? nahh, you get the point) άνοιγμα σε κάτι ΠΟΛΥ μεγαλύτερο απ' ό,τι είχα τότε. Μια μορφή απελευθέρωσης αν θες απ' οτιδήποτε έπαιρνα δεδομένο και μεγάλο στον ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ μικρόκοσμό μου, είτε αυτό το πεις οικογένεια, είτε το πεις παρέα, είτε το πεις σχολείο, είτε είτε είτε. Το θέμα είναι ότι μου 'δωσε μια άλλη αντίληψη για την πραγματικότητα, ότι στην ουσία εκεί έξω (glorious!!) παίζουν το-ίδιο-μικρά-με-τα-δικά-μου και ταυτόχρονα και συνολικά πολύ μεγαλύτερα πράγματα, ότι βασικά εντάξει, ούτε ο μοναδικός είμαι που σκέφτομαι πράγματα, ούτε ο μοναδικός που μ' αρέσουν άλλα και μ' εκνευρίζουν άλλα, ούτε ο πρώτος που είπε αυτό άλλα ίσως ούτε κι ο τελευταίος, ούτε στην τελική είναι κάτι σημαντικό στη γενική μεγάλη εικόνα το σχολείο μου, η παρέα μου και εγώ συγκεκριμένα. Άλλος ένας απ' τους τόσους είμαι κι αυτούς τους τόσους ήρθα να γνωρίσω εδώ χωρίς να ξέρω που έμπαινα στην αρχή. Αλλά είδες, τελικά ξερωγώ όλη αυτή η τρελή παροχή πληροφοριών από άπειρες πηγές κι όλη αυτή η άλλο τόσο τρελή διακύμανση σε απόψεις, στάσεις, ανθρώπους γενικά σε βοηθάει να καταλάβεις ότι παίζουν πολύ γαμάτα πράγματα έξω απ' την πόλη σου, το νησί σου, τη χώρα σου, τον πλανήτη σου blah blah blah (παίζω Mass Effect τώρα, γι' αυτό οι πλανήτες), πράγματα που αύριο αν σκέφτεσαι όπως εγώ θα ΠΡΕΠΕΙ να πας να τα βρεις απ' τη στιγμή που ΞΕΡΕΙΣ ότι υπάρχουν κι ότι μπορείς να τα φτάσεις.
Σήμερα το ischool δε με καλύπτει για παράδειγμα. Τρομερή πορεία, γαμάτα άτομα, τρελές φάσεις, συνολικά αλλαγές σε ιδέες που δεν υπολογίζονται σε μοίρες αλλά για το άνοιγμα που χρειάζομαι τώρα, αυτή τη στιγμή, σ' αυτή τη φάση ζωής ε, δεν είναι αρκετό. Κι αυτό είναι πολύ καλό κι αναμενόμενο και θα γίνει και μ' άλλους κι άλλους μετά απ' αυτούς and so freaking on and so forth. All's good, good. Οπότε αυτό που μένει τελικά δεν είναι το site αλλά το τι πήρες από κει μέσα και το που σε πήγε, πάντα σε συνάρτηση με τη χρήση που έκανες. Οπότε και για να ψιλοέρθω πίσω στο θέμα, το facebook έχει δυνητικά πολύ, πολύ, Π.Ο.Λ.Υ μεγαλύτερη ικανότητα να σε βοηθήσει ν' ανοιχτείς σε κάτι πολύ, πολύ, Π.Ο.Λ.Υ πιο μεγάλο κι άρα γαμάτο απ' αυτό που παίζει στην καθημερινότητά σου συγκριτικά, ξανά χωρίς να υποτιμάω το δεύτερο. Γι' αυτό όσοι το χρησιμοποιείτε σοβαρά/πολύ, μην κολλάτε σε μαλακίες τώρα όπως αυτή με τους αγνώστους ή ό,τι άλλο ξερωγώ και κοιτάξτε να συνδυάσετε αυτό που κάνετε τώρα, εδώ με κάτι καινούριο που θα το γνωρίσεις σήμερα και μπορεί να το κάνεις αύριο.
