Όμως η Νευτώνεια χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα , δεν ήταν λάθος,απλά ήθελε διόρθωση . Ομοίως οτι ανακαλύπτουμε προφανώς δεν θα είναι λάθος,απλά θα χρειάζεται διόρθωση .
Δεν ήθελε διόρθωση, απλά είναι μία τοπικά καλή προσέγγιση της «πραγματικής» κατάστασης. Σε απόλυτους όρους, είναι έξω κατά έναν μη μηδενικό παράγοντα όλα όσα κάνουμε. Το ότι αυτό πολλές φορές δεν είναι μετρήσιμο από τα όργανα που χρησιμοποιούμε σε περιστάσεις που αξιοποιούμε Νευτώνεια μηχανική είναι κάτι διαφορετικό που μας «κρύβει» αυτήν την αναλήθεια.
Είναι όπως με τη γεωμετρία. Το σύμπαν δεν είναι ευκλείδειο, ωστόσο, είναι μία τοπικά ευκλείδεια πολλαπλότητα - πράγμα και που μας εμπόδιζε για αιώνες να δούμε ότι δεν είναι ευκλείδειο στο σύνολό του.
Μπορούμε να κάνουμε detect κάτι χρησιμοποιώντας την ίδια την φύση του στην τεχνολογία μας,ή κάνοντας υποθέσεις και προβλέποντας πως και με τι θα αλληλεπιδράσει , σχεδιάζουμε κατάλληλα πειράματα . Όταν η ίδια η θεωρία προβλέπει οτι c είναι η μεγαλύτερη ταχύτητα που μπορεί να διαδοθεί ένα φαινόμενο, πως περιμένεις να καταγράψεις κάτι σε τέτοιες ταχύτητες ,εφόσον ξέρεις οτι δεν υπάρχει ;
Η ταχύτητα του φώτος είναι η μέγιστη ταχύτητα με την οποία ταξιδεύει πληροφορία. Αυτό δεν αποκλείει την ύπαρξη σωματιδίων που ταξιδεύουν με ταχύτητα μεγαλύτερη του φωτός, ωστόσο δεν ανιχνεύονται (δεν «κουβαλούν» πληροφορία). Επομένως, δεν ξέρουμε ότι δεν υπάρχει, αλλά ότι σίγουρα, αν υπάρχουν, δεν μπορούμε να τα εντοπίσουμε - πράγμα που καθιστά τη θεωρία μας μη πλήρη (υπάρχουν προτάσεις για των οποίων την αλήθεια δεν μπορούμε να αποφανθούμε).
Δεν ξέρω κατά πόσο έχει νόημα να εφαρμόσεις μια τόσο μαθηματικοποιημένη ιδέα(που δεν είναι λάθος) σε ένα φυσικό πρόβλημα . Εαν έχεις μια TOE έχεις μια TOE . Εαν υπάρχει άλλη μεγαλύτερη συνεπής θεωρία τότε δεν είχες εξ'αρχής μια TOE , simple as that .
Αυτό είναι υπεραπλούστευση. Πού ζει και σε τι αναφέρεται αυτή η θεωρία; Τι περιγράφει και σε ποια γλώσσα διατυπώνεται. Αυτά συμβαίνουν ανεξάρτητα από το αν υπάρχουν οι όχι οι μαθηματικές έννοιες τις οποίες χρησιμοποιούμε τόσην ώρα. Ωστόσο, εφ' όσον ξέρουμε κάποια πράγματα για αυτές τις έννοιες, μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε. Έτσι, θέλουμε να μιλήσουμε για μία θεωρία που να τα εξηγεί όλα. Σε τι πλαίσιο αναφοράς πρέπει να μιλήσουμε για αυτήν; Τι πρέπει να πούμε για αυτό το πλαίσιο;
Το επισημαίνω αυτό γιατί υπάρχουν ασθενείς θεωρίες (από τη σκοπιά της λογικής) που μπορούν να δειχθούν συνεπείς χωρίς την εξάρτηση από άλλη μεγαλύτερη θεωρία - όπως κάποιες αξιωματικοποιήσεις (μέρους) της θεωρίας των φυσικών αριθμών. Επομένως, αν αυτό είναι το cap που έχουμε στην «ανεξάρτητη» εκφραστικότητα, δεν ξέρω αν έχει νόημα όλη η συζήτησή μας.
True,εαν και τα μαθηματικά νομίζω έχουν μια παραπάνω ελαστικότητα . Εαν πάρεις οτι αξιώματα σου καπνίσουν απλά δημιούργησες κάτι καινούριο . Μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα χρήσιμο,αλλά γίνεται και το έκανες . Άλλες φορές μπορεί να προκύψει κάτι τρομερά χρήσιμο . Στην φυσική τα αξιώματα σου όπως λες καθορίζονται απο το πείραμα και δεν μπορείς να κάνεις κάτι για αυτό .
Ναι, αυτή είναι η δουλειά των μαθηματικών, σε έναν μεγάλο βαθμό. Να παραχθούν αποτελέσματα που είναι καλώς συνδεδεμένα με τα εκάστοτε αξιώματα. Ωστόσο, το ζήτημα είναι ποια από τα αξιώματα που διαλέγουμε έχουν κάποιο «νόημα», ποια δίνουν συνεπείς/πλήρεις/«καλές» θεωρίες και ποια επιδιωκόμενη ερμηνεία τους αποδίδουμε.
Κοίτα την ακριβή μάζα προφανώς δεν μπορούσαν να την προσδιορίσουν,και για αυτό άρχισαν να χτενίζουν περιοχές απο αριστερά και δεξιά ,αποκλείοντας άλλες απο προηγούμενα πειράματα που δεν είχαν εντοπίσει κάτι σωματίδιο.Η θεωρία ανάλογα τι δεδομένα έχεις μπορεί απλά να σου δώσει κάποιες ενδείξεις . Το οποίο δεν είναι καθόλου ασήμαντο έτσι, εαν π.χ. για να εντοπίσεις κάποιο σωματίδιο χρειάζεσαι τεράστιες ενέργειες τότε δεν σου κάνει ο επιταχυντής ,άρα ξέρεις οτι δεν είναι απαραίτητα η θεωρία λάθος,αλλά έχεις τεχνολογικούς περιορισμούς .
Όχι, η μάζα στους πρώτους κύκλους πειραμάτων προσδιορίστηκε με ακρίβεια 5 διασπορών (5σ) σε συμμετρικό διάστημα, οπότε η μέτρηση είναι, όπως λένε και στις εφαρμοσμένες επιστήμες, beyond reasonable doubt. Απλά, δεν επιβεβαίωνε καμία θεωρία - ήταν σχεδόν ο αριθμητικός μέσος των δύο κύριων προβλέψεων, πράγμα που ήταν και λίγο αστείο, σαν να μας τρολλάρει κάποιος. :Ρ
Πάντως ανεξάρτητα εαν τελικά φτάσουμε σε μια γενική θεωρία, κοιτώντας απο τεχνολογική σκοπιά,για αυτά που μας απασχολούν στην γη είναι σαν να έχουμε ήδη μια πλήρη θεωρία,με τα όσα έχουμε βρει ως τώρα . Άρα το ταξίδι της αναζήτησης μάταιο δεν ήταν . Βέβαια μετά περνάς στο άλλο πρόβλημα...έχεις την εξίσωση,εαν δεν μπορείς να την λύσεις what's the point of it ? Γι'αυτό είναι περισσότερο πνευματική αναζήτηση προς το παρών παρά πρακτική. Το να βρεις το κλειδί της φύσης είναι ευκολότερο απο το να βρεις το κλειδί της ερμηνείας της φύσης πάντως
Καλά, μάταιη δεν είναι προφανώς η αναζήτηση της γνώσης, αλλά ίσως είναι το αεικίνητο του 21ου αιώνα η «Θεωρία των Πάντων». Θεωρούμε, οριακά αλαζονικά, σαν ανθρωπότητα, ότι έχουμε φτάσει σε απίστευτα προχωρημένα επίπεδα κ.λπ. κ.λπ., αλλά η αλήθεια είναι ότι είμαστε, θαρρώ, ακριβώς εκεί που θα έπρεπε με την τόση πληροφορία και γνώση που έχουμε.
