Δε μπορείς ποτέ να ξέρεις αν κάποιος ειδεχθής εγκληματίας είναι τρελός ή όχι.
Και τί είναι η κοινωνία, δηλαδή, για να αφαιρέσει τη ζωή οποιουδήποτε ανθρώπου; Δεν είναι αλαζονεία, να νομίζουμε πως θα αποδώσουμε οποιασδήποτε μορφής "θεία δίκη";
Αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά δίκαιοι, θα έχουμε απαλλαχθεία πό κάθε είδους κατώτερα συναισθήματα, και θα προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε τους εγκληματίες, ό,τι κι αν είναι αυτοί, να ξαναμπούν στο σωστό δρόμο. Αν κάποιος έχει κάνει κάτι το φρικτό, ακόμη κι αν δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να μετανιώσει, δεν επιτρέπεται να τον σκοτώσεις. Είναι σαν να δίνεις το παράδειγμα να σκοτώνει κανείς στους υπόλοιπους πολίτες.