Θα πω τη γνώμη μου. Έχοντας προσωπική εμπειρία πάνω από 10 εργασίες-μικρού μήκους ερευνητικές στα πλαίσια των μεταπτυχιακών σπουδών μου περίπου 10-30 σελίδες η κάθε μια αλλά και την εκτενή διπλωματική εργασία που υπάρχει στο αρχείο: του Πανεπιστημίου (3πλα αντίτυπα, 1 άθικτο usb και ψηφιακή μορφή), της εθνικής ένωσης επιστημόνων αλλά και του εθνικού δικτύου διατριβών για την χώρα αυτή, θεωρώ ότι η μαγεία της επιστήμης είναι εφικτή μόνο μέσα από αυτή την πορεία. Έχω πολύ ωραίες αναμνήσεις από την διαδικασία μελέτης μέσω εργασιών καθώς έμαθα να μαθαίνω χωρίς τα στεγανά του "προγράμματος σπουδών". Πάντα είχα απορία για την ηθική και την συνείδηση όσων επιλέγουν να κάνουν τις εργασίες μέσω φροντιστηριακών εταιριών απέναντι στην επιστήμη που σπούδασαν. Τελικά τι σπούδασαν; Τι;
Η εμπειρία της ερευνητικής ανάλυσης της βιβλιογραφίας, η συγγραφή μέσω της συνεργασίας με τον επιβλέποντα καθηγητή, η λεξιλογική διόρθωση του κειμένου γραμμή-γραμμή μέχρι και η τοποθέτηση των σχημάτων, οι πρόβες παρουσίασης μέσα από διάφορα σεμινάρια ανοικτού ακροατηρίου στο Τμήμα, η όλη εμπειρία των παρουσιάσεων με έκαναν να αποκτήσω δεξιότητες:
- παρουσίασης
- στοχευμένου λόγου
- επιστημονικής ακρίβειας
- διαχείρισης του χρόνου
- διαχείρισης προσωπικότητας
- διαχείρισης πνευματικής ηρεμίας σε δύσκολες ερωτήσεις.
Η διαδικασία τοποθέτησης και παρουσίασης είναι σαν "άμυνα" επιχειρημάτων και λογικής σκέψης απέναντι σε ερωτήσεις παράξενες και συνδυαστικές που συνήθως ρωτάει η επιστημονική επιτροπή που συντονίζει την παρουσίαση π.χ. μάθημα, ή εξέταση. Το όφελος αυτής της διαδικασίας θα φανεί μελλοντικά στον εργασιακό βίο. Για να μην κατηγορούμε μόνιμα την χώρα μας, η συνήθεια της αντιγραφής και εκπόνησης εργασιών έναντι πληρωμής από τρίτους είναι μια μόδα εισαγωγής από το εξωτερικό εδώ και πολλές δεκαετίες. Στα ξένα Πανεπιστήμια παίζει και αυτή η μέθοδος απλά όχι στις σοβαρές επιστήμες όπου τα θέματα δεν είναι αμιγώς βιβλιογραφία. Οι καθηγητές των τεχνολογικών και θετικών επιστημών στις χώρες του δυτικού κόσμου επειδή ξέρουν την βρωμιά που παίζει στην αγορά στο θέμα αυτό, συνήθως για διπλωματικές εργασίες ή εξαμηναία projects μοιράζουν θέματα μικρής έρευνας ή κάποιο ερώτημα από κάποιο τρέχον ερευνητικό poster και όχι ξερά μια βιβλιογραφική σούπα για τις Κοινωνιολογικές Επιπτώσεις του Πρωκτικού Σεξ στη Μεταπολίτευση.
Με τα χρόνια αναγνωρίζω και δίνω σημασία μόνο σε αποφοίτους που ξέρω ότι έχουν εκπονήσει εργασίες ή διπλωματική εργασία από το σημείο μηδέν, χωρίς καμία "μασημένη ιδέα" γιατί πολύ απλά φαίνεται η επιστημονική τους εντιμότητα και ιδιοφυϊα. Οι υπόλοιπες περιπτώσεις είναι απλά για εσωτερική κατανάλωση.
