Αντί λοιπόν να ασχοληθείς με την προώθηση της ανακύκλωσης ή της ανταλλαγής συγγραμμάτων (στην πόλη που ήταν το σχολείο μου, γυμνάσιο και λύκειο, δεν υπήρχαν κάδοι ανακύκλωσης. Αν δεν έφερνε πέρσι το φροντιστήριό μου με καθαρά δική του πρωτοβουλία --που στην τελική δεν ήταν και υποχρεωμένοι να φέρουν-- θα έπρεπε να πάμε στη Ρόδο με λεωφορείο. Με τσάντες. Του Jumbo. Γεμάτες. Τις μεγάλες ναι) λες να κόψεις εντελώς τη δωρεάν διανομή μια και, προφανώς, όλοι χωρίζονται σε αυτούς που τους τρέχουν απ' τις τσέπες χάρτινα και σ' αυτούς που πεινάνε (€120 ο δεύτερος τόμος Ζώα που δε μας έδωσαν φέτος, από book depository --aka οι πιο φτηνές τιμές βιβλίων online, χαλαρά πιο φτηνές κι απ' τα περισσότερα βιβλιοπωλεία) και, να, απ' τη στιγμή που δεν έχουμε και ιδιαίτερο πρόβλημα ανεργίας και τα πανεπιστήμια αντί να πιέσουν προς αυτή την κατεύθυνση καλύτερα να καλύψουν τις κενές θέσεις με εθελοντές, ε, ας πάνε οι φοιτητές να καθαρίσουν τον κήπο.
ΤΙ ΚΑΘΟΝΤΑΙ ΟΛΗ ΜΕΡΑ ΜΕ ΚΑΦΕΔΕΣ ΔΗΛΑΔΗ.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.