Παρόμοιο θέμα μπορεί να υπάρχει και αλλού, βαριέμαι όμως να ψάξω οπότε συγνώμη εκ των προτέρων αν υπάρχει ήδη...
Χθες είχα....Εγώ προσωπικά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ να πληρώσω τα κέρατά μου και να χάνω χρόνο για τον εαυτό μου και εσωτερική σκέψη για να πάω φροντιστήρια. Δεν λέω πως αυτό θα αλλάξει κάτι, όμως κάνω κι εγώ ένα πραγματικά απειροελάχιστο βηματάκι στον τεράστιο δρόμο που όλοι πρέπει να διανύσουμε για να βελτιώσουμε το σύστημα. Δεν με νοιάζει αν πάρω κάκιστο βαθμό στο απολυτήριο. Θέλω τα λεφτά που θα ξόδευα στα φροντιστήρια να τα ξοδέψω στα πανεπιστήμια που θα πάω στο εξωτερικό.
Kαλησπέρα σου. Με το post που παραθέτεις με βάζεις σε έναν προβληματισμό, ο οποίος με έφθειρε στα πρώτα σπουδών. Προσωπικά έτυχα το 2003-2005 όπου έδινα πανελλήνιες στην δευτέρα και τρίτη λυκείου με Υπουργό τον Ευθυμίου με το ΠΑΣΟΚ και την Γιαννάκου με την ΝΔ. Έκανα δυο χρονιές φροντιστήριο σε 9 μαθήματα την χρονιά...και γενικά ξοδευτήκαμε ως οικογένεια, σε κούραση, σε χρήματα,...κ.α. Όμως πριν γραφτώ σε φροντιστήριο έτυχε να μιλήσω με έναν γείτονά μου, ο οποίος σπούδασε στο εξωτερικό. Μαζί του μπόρεσα να επικοινωνήσω με τα ξένα Πανεπιστήμια..μπας και αποφύγω την σκόπελο των πανελληνίων. Τα δίδακτρα ήταν απαγορευτικά (και για προσωπικούς λόγους δεν μπορούσα να τύχω σε εκπτώσεις διδάκτρων)...και φυσικά αναφέρομαι για Πανεπιστήμια τύπου Κέμπριτζ, Γκέτινγκεν, Γουόρικ, Λίντς, Οξφόρδη,...κ.α. πρωτοκλασσάτα άντε δευτεροκλασσάτα Βρετανικά, Γερμανικά,...κ.α.. Ως οικογένεια τα βάλαμε κάτω και είδαμε ότι θα έφευγε ένα ποσό διπλάσιο ή και τριπλάσιο από ότι θα δίναμε για φροντιστήριο...και φυσικά, οι σπουδές δεν ξέρουμε αν θα είχαν ανταποδωτικό τέλος (άμεση επαγγελματική αποκατάσταση). Για να πετύχεις την άμεση επαγγελματική αποκατάσταση στο εξωτερικό που δεν υπάρχει το μέσον πρέπει να είσαι άριστος (με διάκριση) φοιτητής, πράγμα όχι και τόσο προβλέψιμο για έναν επικείμενο αυριανό φοιτητή που έρχεται σε επαφή για πρώτη φορά με μια νέα και άγνωστη επιστήμη (σε θέμα γνώσης, φιλοσοφίας, γλώσσας, περιβάλλον σπουδών,...κ.α.). Βέβαια μην ξεχνάμε ότι όλοι οι νέοι έξω δεν πάνε Πανεπιστήμιο. Υπάρχουν δουλειές για μη πτυχιούχους (βιομηχανίες, κτηνοτροφία, επιχειρήσεις,...κ.α.), εν' ολίγοις δεν πάσχουν από το σύνδρομο του νεοέλληνα «κάθε παιδί και πτυχίο και ας είναι στόκος στα γράμματα». Έξω ξέρουν γιατί σπουδάζουν όσοι σπουδάζουν και αυτό φαίνεται στις φοιτητικές επιδόσεις (καλοί βαθμοί, ανυπαρξία αιωνίων φοιτητών,...κ.α.). Όσοι Έλληνες πάνε έξω έχουν ως όνειρο την Οξφόρδη για σπουδές... και καταλήγουν να κάνουν μόνο εκδρομή στην Οξφόρδη απέξω, αφού τελικά τους «δέχτηκε» το University of Tis Plakas. Για να περάσεις σε high level διεθνή ερευνητικά κέντρα-Πανεπιστήμια θέλει κότσια και τσέπες Χριστοφοράκου. Βέβαια ο γείτονάς μου, μου είπε ότι τότε που πήγε αυτός ήταν άλλες εποχές με άλλα κόστη (πιο φθηνά). Εδώ στα Ελληνικά που είναι και η μητρική σου γλώσσα και δυσκολεύει η επιστήμη (κρίνοντας από την αυστηρότητα διόρθωσης των γραπτών από τους καθηγητές) φαντάσου σε μια ξένη μη μητρική γλώσσα...τι «κοτσάνες» θα πετάς ας έχεις 1.000.000 proficiency,...κ.α.Τώρα τα ξένα Πανεπιστημία έχουν γίνει Κερδοσκοπικοί Οίκοι Στρατευμένης Γνώσης (ότι πληρώνεις παίρνεις) γι' αυτό και οι διαβαθμίσεις σε απλό μπάτσελορ, ...κ.α. Τώρα τυγχάνω να είμαι τελειόφοιτος Ελληνικού Πανεπιστημίου και τον Σεπτέμβριο απόφοιτος...οπότε και θα ανοίξω τα φτερά μου για κάτι επιπλέον εδώ ή στο εξωτερικό. Και με τον καθηγητή μου στο Πανεπιστήμιο (ο οποίος είναι αλλοδαπός από δυτικοευρωπαϊκή χώρα) μου είπε με την εμπειρία του και εδώ στην Ελλάδα, πως τα Ελληνικά Πανεπιστήμια έχουν ψηλότερο επίπεδο προπτυχιακών σπουδών λόγω του ενιαίου πτυχίου δηλ., π.χ. Φυσικός με καλυμμένη όλη σχεδόν την επιστήμη της φυσικής και όχι Φυσική και Μουσική, Φυσική και Βιολογία,...κ.α. τριετείς ξεκάρφωτες «εξειδικεύσεις» που ισχύουν στο εξωτερικό. Καλό είναι να χτίζουμε με ενιαία πτυχία χωρίς απόλυτες εξειδικεύσεις που να θέτους φραγμούς στην μεταπτυχιακή εξέλιξη (ακαδημαϊκά ή επαγγελματικά). Εξάλλου μην ξεχνάμε πόσες φορές θα αναθεωρήσεις απόψεις πάνω στην επιστήμη (με τι θες να ασχοληθείς π.χ. από όλη την φυσική) που αν δεν την έχεις δει εν συντομία όλη την φυσική (σαν ενιαίο σύνολο) δεν μπορείς να έχεις άποψη για την x εξειδίκευση. Και στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο έχουμε εξειδικεύσεις αλλά δεν σε περιορίζουν στην μεταπτυχιακή εξέλιξη (ακαδημαϊκά ή επαγγελματικά) εφόσον
δεν αναγράφονται στο βασικό ενιαίο πτυχίο. Απλά δίνεται κάποιο πιστοποιητικό παρακολούθησης από την γραμματεία με αίτηση, σε περίπτωση που θέλεις να συνεχίσεις την εξειδίκευση και μεταπτυχιακά (ακαδημαϊκά-ερευνητικά).
Δεν ξέρω. Μπορεί να λέω και βλακείες. Υποκειμενικά μιλάω. Πάντως σαν εν γένει επιστήμονας, σου λέω ότι ύστερα από τον τόσο αγώνα, άξιζε το ταξίδι γνώσεων στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο. Δεν αντιλέγω ότι δεν υπήρξαν και στιγμές απογοήτευσης και προσωπικής πικρίας (γνωστά θέματα περί παθογενειών, καταλήψεων,...κ.α.). Υπήρξαν στιγμές που είχα χάσει τον ύπνο μου, για να περάσω μάθημα με έναν αξιοπρεπή βαθμό. Αλλά όλα στην ζωή είναι. Πέρασα και περνάω αξέχαστες στιγμές...που εύχομαι να μην τελείωναν ποτέ. Πάντως, ύστερα από επισκέψεις σε sites ξένων Τμημάτων στην επιστήμη μου (μαθηματικά) βλέπω ότι το επίπεδο προπτυχιακών γνώσεών μου αντιστοιχεί σε μεταπτυχιακό (γι' αυτό και η «αδικαιολόγητη» δυσκολία του Τμήματός μου) επίπεδο γνώσεων των αντίστοιχων ξένων Τμημάτων...λόγω πολλών μαθημάτων μου στα οποία αναγκάστηκα να ανατρέξω σε ξενόγλωσση βιβλιογραφία μεταπτυχιακών μαθημάτων στα μαθηματικά στις ΗΠΑ, Αγγλία,...κ.α. σε Πανεπιστήμια όπως ΜΙΤ, Μπέρκλεϋ,..κ.α.. Το μόνο μειονέκτημα είναι ότι δεν έχουμε τις δουλειές που έχουν στο εξωτερικό όπως και δεν έχουμε και την διασύνδεση του Πανεπιστημίου με την αγορά εργασίας (προγράμματα πρακτικής εξάσκησης νέων φοιτητών ή πτυχιούχων ή μαστερούχων,...κ.α.) κάτι που είναι απολύτως σύμφωνο με τις ιδέες και τις επιταγές της Ελληνικής αριστεράς (ΚΚΕ-Σύριζα) και άσε που έχει κατακτηθεί και με αγώνες (δηλ., οι πτυχιούχοι Έλληνες των θεωρητικών, θετικών και τεχνολογικών επιστημών, να είναι άριστοι θεωρητικοί των επιστημών τους, μόνο).
