Παιδιά, έχω 3 χρόνια που πήρα το ECPE και επειδή βλέπω πως λέτε για το λεξιλόγιο, είπα να σας πω κι εγώ την εμπειρία μου.
Εμένα, πάντα στο proficiency πάντα μεγάλος εφιάλτης ήταν το λεξιλόγιο. Ήταν δύσκολο και ατελείωτο. Είχα τελειώσει πολλά βιβλία, πάρα πολλά(ενάμιση χρόνο προετοιμασία έκανα) και πάλι έβρισκα συνέχεια καινούργιες λέξεις. Δεν μπορώ να πω, έβρισκα και μερικές που τις ήξερα αλλά... Οκ, καταλάβατε. Το θέμα είναι ότι τις λέξεις που μάθαινα, δεν τις ξεχνούσα. Αλλά με είχε φάει το άγχος για το λεξιλόγιο που θα μας έβαζαν την ημέρα της εξέτασης.
Μία βδομάδα πριν τις εξετάσεις, μας είπε η καθηγήτρια πως όταν έδινε αυτή, γελούσε όταν είδε τι λεξιλόγιο της είχαν βάλει. Ήταν εύκολο. Στην αρχή, νόμιζα ότι μας το είπε για να μας ξεανγχώσει. Μας διαβεβαίωσε δε ότι το λεξιλόγιο που θα βλέπουμε θα ήταν εύκολο.
Πράγματι, έτσι κι έγινε. Το λεξιλόγιο ήταν εύκολο. Ήταν εύκολο για μένα που είχα διαβάσει. Δεν ήταν για τους συμμαθητές μου που ήταν τουρίστες στο φροντιστήριο. Με αυτό, δε θέλω να επαινέσω τον εαυτό μου αλλά να σας πω ότι τα πράγματα, την ημέρα της εξέτασης, δεν είναι και τόσο τραγικά. Πολύ απλά, δεν ήταν εκείνο το λεξιλόγιο που, ακόμα κι αν έχεις ρίξει του κόσμου το διάβασμα, δε θα το ξέρεις. Ήταν λέξεις "βασικές" του proficiency που αν κάποιος έχει διαβάσει, σίγουρα θα τις ξέρει.
Ελπίζω να κατάφερα να σας εξηγήσω αυτό που ήθελα να πω. Τώρα αν μέσα σε 3 χρόνια έχουν αλλάξει τα πράγματα, αυτό δεν το γνωρίζω.