






Aυτα ακριβως θελω να πω στην φιλολογο μου... Αυτη που μισω. Μαλλν αυτος ειναι ο λογος που την μισω, το υφακι της. Ειπαμε, [προσπαθει να] είναι καλή καθηγητρια, εχει τα χιλια δικια οταν γκρινιαζει, αλλα φιλε αυτο το υφακι... Ειρωνικο-ειμαι-καποια-και-υποκλιθειτε-απαξιωτικο-σπαστικο... Ενας συνδυασμος αυτου



με αυτο


, αυτο


(τετοιο υφος εχει οταν ειρωνυεται), και με την ειρωνία ΜΟΝΙΜΩΣ στο στομα. Ακομα κι αν δεν το κανει επιτηδες, οτι και να σου πει αυτη η γυναίκα είναι σαν να σε ειρωνεύεται... Στο διάδρομο έτσι και πας να της μιλήσεις εχει το υφος το ''και χαρη σου κανω που σου μιλαω, τελειωνε γρηγορα'', σου απανταει αποτομα και μονολεκτικα, εκτος αν εχει ορεξη να σε δουλεψει που αρχιζει να σου μιλαει επιτηδες με το υφος που μιλαμε στα 3χρονα παιδακια...
Εκτος αν σε συμπαθει. Αν σε συμπαθει φιλε... η καλυτερη καθηγητρια... Γλυκια, παιχνιδιάρα, κεφάτη, χαμογελαστή... Την βλεπω πώς συμπεριφερεται στα πρωτακια, τα κυνηγαει στο διαδρομο, παιζει, συζηταει μαζι τους, ειναι η the best καθηγητρια. Δεν λεω οτι υποκρινεται, ουτε καν, απλα λεω την διαφορά...
Και οταν παιζει μελοδραμα στους γονεις ειναι να την σκοτωσεις, αλλα σου τα εχω πει αυτα...
Αλλα ειναι καλη καθηγητρια, οπως και να το κανουμε, δεν μπορω να πω ψεματα... Απλα δεν ειναι για το γουστο μου

