Κατηγορηματικά και τα δύο. Πρώτον, η κύρια ομάδα, όχι η μόνη, ήταν οι Έλληνες, εθνοτική ομάδα. Από το Ρήγα το Μακρυγιάννη, η εθνική διάσταση της Επανάστασης είναι ξεκάθαρη. Αυτό, όμως, που επίσης φαίνεται ξεκάθαρα σε όλα τα συντάγματα της Επανάστασης και τις εθνοσυνελεύσεις είναι και ο κοινωνικοπολιτικός χαρακτήρας της Επανάστασης. Οι Έλληνες δεν απελευθερώνονται για να έχουν έναν Έλληνα σουλτάνο κι Έλληνες, αντί Τούρκους, φοροεισπράκτορες. Απελευθερώνονται για να έχουν δημοκρατική κι ευνομούμενη πολιτεία, στα τότε γαλλικά πρότυπα και αυτό αποδεικνύεται, επίσης, τόσο από τη δημοκρατική ιδεολογία όλων ανεξαιρέτως των οπλαρχηγών, αλλά και του πρώτου λαικά αποδεκτού κυβερνήτη Καποδίστρια, ο οποίος, σημειωτέον, ήταν αποδεκτός, αλλά όχι πολύ αγαπητός στο λαό, ακριβώς γιατί επέλεξε, για λόγους ταχείας ανασύνταξης, να κυβερνήσει συγκεντρωτικά και όχι δημοκρατικά.
Το γεγονός ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις, κατόπιν, επέβαλαν μοναρχία δεν σημαίνει κάτι, αυτό δεν ήταν καν στον αρχικό επαναστατικό προγραμματισμό, οι Έλληνες συμβιβάστηκαν με τη μοναρχία μόνο και μόνο γιατί έτσι θα παρέμεναν ανεξάρτητο κράτος. Η δημοκρατική αξία, που ειλικρινά μπορώ να πω ότι έιναι από τα κυριότερα εθνικά χαρακτηριστικά των Ελλήνων, στην πραγματικότητα δεν έσβησε ποτέ, το τι περίμενε ο λαός από την Επανάσταση φρόντισε να το θυμήσει το 1843 στην εξέγερση κατά του Όθωνα. Κι αυτό είναι η κοινωνική διάσταση της Επανάστασης.
Στην πραγματικότητα αξίζει να σημειωθεί πως όσα μη δημοκρατικά καθεστώτα επεβλήθησαν στους Έλληνες, στο τέλος κατέρρευσαν. Η εθνική αξία αυτή, λοιπόν, που έχει και σαφή κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα, για μένα ήταν από τους κυριότερους παράγοντες της Επανάστασης, μαζί με τη γλώσσα και τη θρησκεία.
-----------------------------------------
Ποιες ανακρίβειες μωρέ, τράβα διάβασε τις αποφάσεις και τα συντάγματα των Εθνοσυνελεύσεων, έλεος. Κρίμα που έχεις και φιλολόγους γονείς, αν και ομολογουμένως άλλο φιλόλογος, άλλο ιστορικός. Anyway...
-----------------------------------------
Για αρχή προτείνω τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Ελλάδος, της Εθνοσυνέλευσης της Επιδαύρου στις 15 Ιανουαρίου 1822. Όποια παράγραφο και να πιάσεις είναι ξεκάθαρα και εθνική και κοινωνικοπολιτική, μιλάει για έθνος και μιλάει για δίκαιο, μιλάει για πατρίδα, μιλάει και για τυρρανία. Είναι ξεκάθαρα διπλός ο στόχος και ο χαρακτήρας της Επανάστασης κι αυτό είναι αυτονόητο και στην τελική δεν έχεις και κανένα δικαίωμα να το παρουσιάζεις ως αρνητικό. Είναι πηγή εθνικής και ανθρώπινης περηφάνιας, εμείς δε λευτερωθήκαμε για να γίνουμε φασίστες απέναντι στους άλλους, εμείς λευτερωθήκαμε για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία.
-----------------------------------------
Αν μάλιστα διαβάσεις τη δική μας Διακήρυξη και τις αντίστοιχες της Γαλλίας και των ΗΠΑ θα διαπιστώσεις τεράστιες ομοιότητες. Μου λες ότι η Γαλλία και οι ΗΠΑ δεν είχαν κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα στις επαναστάσεις τους; Για την ακρίβεια μόνο τέτοιο χαρακτήρα είχαν, γιατί στη Γαλλία εχθρός ήταν ο Γάλλος Roi και στις ΗΠΑ δεν υπήρξε και δεν υπάρχει καν η ευρωδιάστατη έννοια του εκ καταγωγής έθνους.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
