Εεε οπως και να το κάνουμε έχει σημασία η αποκατάσταση , μπορεί να μου αρέσει πχ η φιλολογία αλλά αν είναι να διοριστώ σε 30 χρόνια τι να το κάνω
Κοίτα, συγγνώμη που θα το πω, αλλά η αλήθεια είναι ότι όποιος ασχολείται με την ειδική αγωγή και έχει ως προτεραιότητα την αποκατάσταση και όχι την αγάπη του για το συγκεκριμένο επάγγελμα,τότε καλύτερα να μην το σκέφτεται καν να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο, γιατί έχει να ασχοληθεί με πολύ δύσκολες καταστάσεις. Αν δεν έχει μεράκι και υπομονή, πώς θα τα καταφέρει; Εδώ, υποτίθεται ότι ο κανονικός δάσκαλος, καθηγητής κλπ πρέπει να έχει αγάπη για το επάγγελμά του, πόσο μάλλον ένας ειδικός παιδαγωγός.
Ακόμα θυμάμαι την πρώτη νηπιαγωγό του γιου μου που έλεγε "δεν μπορώ", "δεν αντέχω" γιατί απλώς δεν μπορούσε να βάλει σε τάξη ένα παιδάκι που ήταν λίγο πιο ζωηρό από τα υπόλοιπα, δεν είχε κάτι πιο σοβαρό πχ αυτισμό. Αφού δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντά της, τότε γιατι επέλεξε αυτή τη δουλειά;Προφανώς για τον μισθό. Το αποτέλεσμα, βέβαια, για το παιδι μου ήταν να το μπλέξω σε έναν φαύλο κυκλο αξιολογήσεων προκειμένου να τον αλλάξω σχολείο, γιατι αλλιώς δεν μπορούσα, ένω ήθελα να γλυτώσω από τη συγκεκριμένη νηπιαγωγό, κι έτσι ξεκίνησε να πηγαίνει σε σχολείο με τμήμα ένταξης και έπειτα να έχει παράλληλη στήριξη, ενώ έχω ακούσει για πιο ζωηρά παιδιά στο σχολείο, γιατί οι νηπιαγωγοί και οι δάσκαλοι που είχε ως τώρα το μονο που σκέφτονταν ήταν η επιλογή επαγγέλματος με βάση την αποκατάσταση.
Να προσθέσω ότι η συγκεκριμένη νηπιαγωγός, άκουσα αργότερα από άλλους γονείς, πως είχε ψυχολογικά, αλλά κανένας δεν την είχε κουνήσει από τη θέση της.
Αλλό παράδειγμα όταν το ίδιο παιδι πήγε στην α δημοτικού συνέχιζε να είναι το ίδιο ζωηρό, με τη δασκάλα να τονίζει συνεχώς το πόσο πολύ δεν άντεχε, αλλά κανείς δεν σκλεφτηκε...πως να μην είναι ένα παιδακι ζωηρό όταν η συγκεκριμένη δασκάλα ντυνόταν σαν χίπισσα, με 500000 βραχιολια στα χέρια, μακριες φούστες και μακρια σκουλαρίκια στυλ κρικων, ούτε δηλαδή στα μπουζούκια να πήγαινε. Ωραία, σοβαρή εικόνα εκπαιδευτικού ωστε να την παρει στα σοβαρα ενα 6χρονο και να την αντιμετωπισει στα σοβαρα.
Επόμενη δασκαλα έλεγε μπροστά σε όλη την τάξη ότι όποιος δεν διαβάζει θα γίνει σκουπιδιάρης.Ωραία παιδαγωγική αντιμετώπιση από άτομο που υποτίθεται ότι δουλεύει πάνω σε αυτό που αγαπάει.
Για το γυμνασιο, δε, το άλλο μου παιδι μου εχει αναφερει για την καθηγήτρια των αγγλικων που ανεβοκατεβαζει τα παιδιά βλαμμενα και ηλιθια.
Έχω κι αλλα παραδειγματα αλλα σταματαω εδω γιατι αλλιως θα γραψω σεντονι, αλλά δυστυχώς όλα αυτά τα παραδείγματα προέρχονται από εκπαιδευτικούς που ασχολούνταν με τη γενική εκαπίδευση. Φαντάσου τι θα έκαναν αν ασχολούνταν με την ειδική εκπαίδευση.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αν σου αρεσει πραγματικά η φιλολογια να πας εκεί για να εχουν τα παιδακια εναν φιλολογο με ορεξη, αν πάλι σου αρεσει η ειδική αγωγή, να την ακολουθήσεις, αλλά προς θεού μην ακολουθησεις γενικότερα εκπαιδευτικό επαγγελμα, αν δεν το αγαπάς, γιατί αλλιώς τα παιδιά θα χαντακωθούν.
