Στο παραδειγμα σου κανεις το λαθος να αποδιδεις τις κοινωνικοοικονομικες συνθηκες εκεινης της περιοχης στην υποσταση της προσωπικοτητας των ανθρωπων του κοσμου.Αλλωστε οι διεθνης νομοι δημιουργησαν αυτες τις καταστασεις.Κοντολογις συγχεεις την υπαρξη δρασεων βασει της υπαρξης των νομων με την κτηνωδια της ανυπαρξιας τους.
Ωπα ωπα, για να καταλαβω.. Για την αυτοδικια που
ακομα λαμβανει χωρα στηνΑλβανια, εσυ κατηγορεις τους διεθνεις νομους. Αλλα, κατα τη γνωμη σου, φταιει κυριως η προσωπικοτητα των ανθρωπων....

Στη συγκεκριμενη περιπτωση, (οπως και σε περιπτωσεις παρομοιες στην Ελλαδα, βλ. βεντετες..), υπαρχουν ατομα που παραβλεπουν τους νομους και αδιαφορουν για την οργανωση που η ιδια η κοινωνια εχει προσφερει στους πολιτες της, και δρουν ανεξαρτητα.. συμπεριφερονται σαν να μην υπαρχουν νομοι. Σου φερνω λοιπον παραδειγμα το συγκεκριμενο για να σου αποδειξω οτι δεν ειναι δυνατο να λειτουργησει ομαλα η κοινωνια οταν υπαρχει αμεριστη ελευθερια και μη υποταγη στους νομους που κατα το προσωπικο δοκουν του καθενος περιοριζουν την ελευθερια του.
Αμα θες πηγη οριστε : fergus Kelly, A Guide to Early Irish Law
Φυσικα δεν ηταν παραδεισος οπως τονισα πριν , απλα η δομη των νομων ηταν εντελως διαφορετικη.
https://en.wikipedia.org/wiki/Early_Irish_law Αυτο θα βοηθουσε περισσοτερο..

Σε καμια περιπτωση, απ οτι διαβασα, οι νομοι δεν επετρεπαν πληρη ελευθερια. Απλα, βασιζονταν σε ενα συστημα που περισσοτερο επιβραβευε παρα τιμωρουσε και φυσικα ευημερουσαν πολυ περισσοτερο απο τους υπολοιπους λαους.
Και για να σε διορθωσω λιγουλακι κι εγω..
Εγω λεω αυτο:
Ομως,εντελει, αν εκλειψουν οι νομοι του κρατους, αυτοματα θα αντικατασταθουν απο τους νομους της ζουγκλας ή αλλιως το νομο του ισχυροτερου
Κι εσυ ανταπαντας ισχυριζομενος οτι στην Ιρλανδια, που οι νομοι ηταν αλλιως οργανωμενοι, ευημερουσαν και δεν τρωγονταν μεταξυ τους. Ομως στην ουσια δε μου φερνεις παραδειγμα οπου μια κοινωνια να μην εχει
καθολου νομους και να ευημερει.. Διαφωνεις δηλαδη με το τι πιστευω οτι θα γινει χωρις νομους, και δε στηριζεις με πειχειρηματα που στεκουν την απαντηση σου. Και μετα θυμωνεις οταν δημιουργεις την εντυπωση οτι εισαι υπερ της καταλυσης των νομων..
Διορθωση -- >"Ειναι εντελως διαφορετικες οι "δυσκολιες και τα εμποδια" απο την κοινωνια και απο φυσικο περιβαλλον , επειδη απευθυνονται στο ιδιο ατομο δεν υπαρχει λογος να τα χουμε στο ιδιο καλουπι , γραφεις ουσιαστικα οτι ετσι και αλλιως υπαρχουν οι φραγμοι του ατομου στο ατομο και της φυσης στο ατομο, οποτε γιατι να μην εχουμε την κοινωνια στο ατομο"
Τι σημαινει αυτο;
Τελος παντων, δεν επειχειρω επ ουδενι να αναλυσω τις, πραγματι ποικίλες, δυσκολιες που μπαινουν τροχοπεδη στην ελευθερια του ατομου. Απλα υποστηριζω οτι ειναι πολλες και συνηθως ανυπερβατες...
Πωπω μια καταστροφολογια , διαφορετικες συνθηκες μεταμορφωνουν διαφορετικα ατομα σε διαφορετικα πραγματα.
Παντα τιθεται θεμα επιβιωσης.
Γιατι τωρα προστατευονται?Χωρις νομους ξαφνικα ολοι θα γινοντουσαν ολοι διαφορετικοι , δεν εχει καμια βαση αυτο , γενικολογια της σημερινης κοινωνιας.
Που την ειδες καλε την καταστροφολογια; Μου φαινεται εσυ εισαι ο τρομολαγνος..

Χμμ, για να το σκεφτουμε λιγο καλυτερα αυτο.. Εστω οτι δεν υπαρχουν νομοι και πολιτεια να τους τηρησει. Θα δεις πολλους να απορριπτουν την προσωπικη καλοπεραση προς τερψην του κοινου καλου; Υπαρχουν συμπεριφορες ευκολα προβλεψιμες και μελετησιμες σε τετοιες περιστασεις. Το να αρνεισαι το λογικο δε βγαζει πουθενα..
Αλλωστε τοσο ατομα με αρνητικη θεληση για ζωη υφιστανται οπως ειπα πριν για αυτο και εχει απήχηση ο χριστιανισμος , οτι η αρνηση της ζωης θα γινει θεληση για ζωη κατα απο αργιες συνθηκες μπορει , μπορει ομως και να μην γινει τιποτα, ομως οτι θα ναι αγριες δεν εχεις αιτιολογησει καθολου.
Αυτο που κανεις εσυ ειναι να συλλογιζεσαι τι θα γινονταν εαν ξαφνικα ετσι οπως ειμαστε με τις τωρινες συνθηκες εαν σταματουσαν ολοι οι νομοι.
Προσπαθησε να επαναδιατυπωσεις.. Ειμαι αργοστροφη τι να κανουμε..
Και λοιπον?Αυτο ηδη γινεται
Πραγματι, ο νομος ειναι σαν διχτυ απο αραχνη' πιανει τα μικρα ζουζουνακια αλλα οι ελεφαντες παντα ξεφευγουν..

Μηπως ομως αυτο οφειλεται στο οτι δεν τηρουνται οι νομοι, τουλαχιστον οχι παντα, κι οχι στο γεγονος καθεαυτο της υπαρξης τους; Ομως ειπες οτι δεν εισαι υπερ της καταργησης των νομων οποτε λογικα συμφωνεις μαζι μου. Να ακουσω λοιπον τι νομιζεις οτι θα βοηθουσε να βελτιωθει η κατασταση που περιεγραψα, παιρνοντας υποψη σου οτι ολοι θελουν να εχουν πληρη ελευθερια..
Υφισταται ομως η επιρροη της κοινωνιας στην κατευθυνση της δυσωδίας της μη-ατομικοτητας , οποτε αλλιωνει το απριορι και προωθει τον καραγκιοζη του ανθρωπιστικου ανθρωπου.
Συνεπως οι επιλογες απο μονες τους δεν υπαρχουν ως ισοβαρεις.
Χμμ, νομιζεις; Εγω θα ελεγα το αντιθετο.. Η κοινωνια κατευθυνει τα ατομα προς τον ατομικισμο διαστρεβλωνοντας την οποια ανθρωπιστικη χροια θα μπορουσε να υπαρχει στον κοσμο. Σπανιζουν αυτοι που ειναι διατεθιμενοι να θυσιασουν το προσωπικο οφελος προς χαριν του κοινου καλου κι ακομα λιγοτεροι αυτοι που θα διαλεγαν την προσωπικη καταρρακωση προκειμενου να ευνοηθει καποιος ή καποιοι αλλοι, διαφωνεις; Κατα συνεπεια, καταληγουμε να επιρριπτουμε ευθυνες στον τροπο που ειναι δομημενοι οι νομοι, παραβλεποντας το οτι η κατασταση στην οποια εχει περιελθει η κοινωνια οφειλεται στη μη τηρηση αυτων των νομων...
Αδυνατω να αντιληφθω γιατι ο ''ανθρωπιστικος ανθρωπος'', οπως λες, ειναι καραγκιοζης.. Ποια λυση προτεινεις ωστε να αποφυγουμε το τελμα της ''δυσωδιας της μη-ατομικοτητας'';