Να ξεθάψω το θέμα να σας πώ και εγώ τον πόνο μου....
Καλά έκανες αν σε κανει αυτο να νιωθεις καλύτερα
Ευτυχώς γνώρισα το αγόρι μου πέρυσι και έκτοτε είμαι μαζί του ευτυχώς!.
Αυτο δεν ειναι ευτυχως και θα σου πω παρακατω γιατι το λεω.
Αν και αυτός είναι από την πόλη που σπουδάζω και τώρα θα πάει Πάτρα για σπουδες και θα μείνω ξανά μόνη μου...
Συνηθως, οι ανθρωποι που μενουν ''μονοι'' τους το κανουν για δυο λογους: η επειδη
α) ειναι επιλογη τους ή
β) ειναι υπεραπαιτητικοι απο τον κοσμο.
Δεν πολυπήγαινα στη σχολή και έφευγα συχνά για να πάω στις φίλες μου και στο τότε αγόρι μου οι οποίοι σπούδαζαν σε άλλες πόλεις.
Αυτο δεν ειναι βλακεια. Ηθελες και το εκανες και
δεν εχει καμια απολυτως σχεση με το γεγονος οτι δεν κοικωνικοποιηθηκες. Θα μπορουσες να πηγαινεις καθε μερα και να μην ξανοιχτεις με κανεναν. Θα μπορουσες να πηγαινεις μια στις τοσες και ναναρωτιεσαι σε ποιον αποσους ειχες γνωρισει(εστω στους πρωτους 2-3 καφεδες) θα τηλεφωνησεις.
Μετα το νοέμβρη με έπιασε μια μορφή κατάθλιψης και δεν έβγαινα απο το σπίτι για ένα μήνα...
Συμβαινει στο 90% των φοιτητων για μια μεγαλη περιοδο μεχρι να μπουν για τα καλα στα ζητουμενα της σχολης, να αποφασισουν αν τους ταιριαζει, να προσαρμοστουν, να χουν αυτοκαταστροφικες τασεις ή εστω να απομονωνονται χωρις να το απολαμβανουν. Γιαυτο τις αποκαλω τασεις αυτοκαταστροφης, ειναι οι επιλογες που μας ριχνουν και δε μας ανεβαζουν ουσιαστικα, αλλα παρολαυτα τις κανουμε.
Γενικά δεν είμαι πολύ κλειστός χαρακτήρας.Στην πόλη μου έχω φίλους και πολλούς γνωστούς αλλά εδώ δεν ξέρω τι γίνεται.
Έχασα την αρχή που γίνονται οι παρέες και γενικά στη σχολή μου είναι όλοι πολύ διαφορετικοί από εμένα(ντύσιμο,μουσικές προτιμήσεις κλπ).
Νεα πολη, νεα αρχη, νεος προσανατολισμος, περιοδος συμφιλιωσης με τα νεα δεδομενα, περιοδος απολογισμου και ωρα δρασης. Νομιζω πως το δευτερο και τριτο πλεον ετος σε αυτα τα σκαμπανεβασματα, απο τη στιγμη που χεις αποφασισει αν σου ταιριαζει η σχολη σου κι εχεις προσαρμοστει σε αυτο, ειναι η δραση, η κοικωνικοποιηση και η ενταξη σου σε ομαδες.
Ο ανθρωπος μονος του δεν αντεχει παραπανω απο λιγο διαστημα.
Η μοναχικοτητα ειναι επιλογη ενω η μοναξια ειναι αποτελεσμα κακης διαχειρισης των διαπροσωπικων σχεσεων. Η θητεια στη μοναχικοτητα για μια περιοδο της ζωης κανει θαυματα. Ισορροπει, επαναπροσδιοριζει, δυναμωνει και θετει νεες βασεις.
Δε θα σου πω να πιεσεις τον εαυτο σου και σε οποιον βρεις μπροστα σου να πας να του μιλησεις.
Θα ελεγα να δρασεις ενστικτωδως, κι αφου οπως λες δεν εισαι κλειστος χαρακτηρας, ακομα καλυτερα κι ενα συν στο να προχωρησεις στην ενταξη του στην κοινωνια της σχολης.
Οι ανθρωποι ειναι οι ιδιοι παντου (με αφορμη τη διαφορετικοτητα που ειπες ολων των παιδιων) μη σε εκπληξει αν στο μελλον βρεθεις να φορας τα ιδια ρουχα κι ακους την ιδια μουσικη. Αναμεσα στους διαφορετικους υπαρχουν κι αυτοι που ειναι σαν εσενα αν θελεις, αλλα ακομα και αυτοι οι διαφορετικοι μπορουν να σε μαθουν νεα πραματα. Ναι μεν παιζουν ρολο τα ενδιαφεροντα αλλα παιζει ρολο και η προσωπικοτητα.
Οι περισσοτεροι απο μας σε αυτες τις ηλικιες, οταν εχουμε σχεση με καποιον, ποσο μαλλον αν προκειται για σπουδες σε μια αγνωστη εντελως πολη, εξαιτιας της ανασφαλειας μας για το αυριο αλλα και το τωρα των δεδομενων (που θα παω, τι θα κανω, με ποιους θα κανω παρεα, που ειμαι, που ειναι η οικογενεια μου, ειμαι μονος μου, εχω μπερδευτει) γραπωνομαστε απο αυτον που μας ξερει καλυτερα. Ειτε προκειται για το αγορι μας, ειτε προκειται για τη φιλη μας. Ομως επειδη η φιλη μας ειναι αλλιως απο το αγορι μας, δινουμε βαρος στο δευτερο και λογω καθημερινης επικοινωνιας μαζι του και λογω ερωτα και λογω διαφορετικοτητας φυλου.
Νομιζουμε πως μας καταλαβαινει καλυτερα. Στο κομματι των φιλων ομως,
μονο οι φιλοι μπορουν να σε καταλαβουν ακριβως και γιαυτο νιωθεις πως τους χρειαζεσαι αλλιως αν ειχες μονο το αγορι σου κι ησουν πραγματι ικανοποιημενη απο τη φιλια που σου δινει, δε θα στενοχωριοσουν.
Βασικα και απλα βηματα ξεκινα να κανεις, οπως νομιζεις εσυ. Βρες το κινητρο να ασχοληθεις με τους ανθρωπους.
Ξεκινα να πηγαινεις σχολη και να ρωτας τους συμφοιτητες σου για αποριες, να μαθαινεις, να μη φευγεις μολις τελειωνει το μαθημα, να ενημερωνεσαι απο τα κομματα. Μια καλη αρχη ειναι κι απο κει, πολυς κοσμος στα κομματα (το μεγαλυτερο ποσοστο χαβαλεδιαζει παρα κανει δουλεια
) ζητα σημειωσεις, προτεινε εναν καφε, ενδιαφερσου για εκεινους που θα σου τραβηξουν την προσοχη.
Δειχνουμε ενδιαφερον, για να ενδιαφερθουν για εμας. Κανε την αρχη κι ολα θα ερθουν απο μονα τους.
Δεν ξερω κατα ποσο ηθελες να τα γραψεις μονο ή να παρεις και μια γνωμη, ειπα να στη δωσω μιας και εχω υπαρξει φοιτητρια κι εχω νιωσει ολες αυτες τις ανησυχιες, ισως... και περισσοτερες.
