Στο πρώτο φροντιστήριο που δούλευα, πήγα άμεσα με σύσταση. Μετά, άλλαξα πόλη, οπότε στην ουσία και η επόμενη μου πρόσληψη ήταν "πρώτη" πρόσληψη. Εκεί, ένα φροντιστήριο έδιωξε την καθηγήτρια που έκανε τα μαθήματά μου μέσα στο Νοέμβριο, και καλέσαν εσπευσμένα εμένα. Ούτε συνέντευξη ούτε τίποτα.
Μπορώ όμως να σου πω τι ξέρω από άλλα φροντιστήρια και άλλους συναδέλφους.
Έχω ακούσει λοιπόν για συνεντεύξεις, άλλες εξονυχιστικές και άλλες τυπικές. Στις εξονυχιστικές συνεντεύξεις, μπορεί να σε ρωτήσουν τα πάντα (από το γιατί άργησες να βγάλεις την σχολή σου, αν έχεις πάει στρατό, με ποιον τρόπο κάνεις μάθημα, αν έχεις δικές σου σημειώσεις, αν χρησιμοποιείς βοηθήματα, αν βάζεις ασκήσεις για το σπίτι, αν το μάθημα σου είναι στυλ διάλεξης ή προτιμάς να συμμετέχουν οι μαθητές, πως θα αντιδρούσες σε κάποια προβληματική περίπτωση μαθητή, ακόμη και πόσες ώρες θεωρείς εσύ ότι πρέπει να διδάσκεται ένα συγκεκριμένο μάθημα, πότε σκοπεύεις να βγάλεις την ύλη, πότε θα κάνεις επαναλήψεις, πόσα διαγωνίσματα θα βάλεις μέσα στην χρονιά, και πάει λέγοντας).
Το πιο ακραίο που έχω ακούσει, είναι, μετά την συνέντευξη, να σε βάλουν να κάνεις μια ώρα μάθημα σε κάποιον υπεύθυνο του φροντιστηρίου, για να σε τσεκάρει. Το πιο χαζό που έχω ακούσει, είναι να σε βάλουν να κάνεις μια ώρα μάθημα στον καλύτερο μαθητή του φροντιστηρίου και να σε τσεκάρει αυτός (!!!).
Με λίγα λόγια, δεν υπάρχουν στάνταρ.