Αισθάνομαι ότι έχω σπαταλήσει τις ηλικίες:
...
Είναι φυσιολογικό αυτό;
Πως το σταματάω;
Αγαπητή θεματοθέτρια,
Επιμελώς όπως επισημάνω την πάραυτα εγγεγραμμένη εν τω πεδίω χρονική τη γεννήσει εορταστική περιόδω, ταυτα και συν αυτώ εγγράφουσα dreiundvierzig γερμανιστί τεσσεράκοντα και τα τρια, παρέα σαραντατρία έτη σωτήρια, και εναισθάνθην την προσήκουσα ανάγκη να σας εκμυσθηρευθώ ως σαπίζων 39άρης (να το το κομμάτι σάρκα πέφτει εις την άσφαλτον), ότι εγω σας συμπονώ απερίφραστα και με πλείστον συναισθηματισμόν.
Δονείται το σύσσωμον εγω μου και εξ απορίας ορμώμενον όμως μη δυνάμενο να ησυχάσει εαν δεν ικανοποιήσει την περιέργειά του, εξολκεύοντας το μύχιο ερώτημα εν τη ψυχεί, πως στο διάστημα γράφεις 43 ετών στο προφιλ σου ηλικία και έχεις χάσει μονο μεχρι τα 23 και σου μενουν ξερωγω τα 24-25.
Το 43 που κολλάει;
Εγω έχω σπαταλήσει 100 δισεκατομμύρια χρόνια απο τη σειρά της ζωής μου, κι ακόμα είμαι όλα καλά.
Και ξέρεις το μυστικό για να σταματήσει;
Αγχώνεσαι γιατί ενεργείς με βάση τις προσδοκίες του τι θα πει ο κόσμος, αν θα αποκατασταθείς ώστε πληροφοριακώς να αποδώσεις τα δέοντα του κόσμου "να κοιτάχτε έβγαλα 10 τρισεκατομμύρια παντρεύτηκα πήρα διαζυγιάρα και με μισουν τα παιδια μου στα 50, στα 60 με έπιασε κρίση παραλήγουσας ηλικίας και έγινα πορνατζής του ελέους στη Μαλαισία με τη συνταξάρα μου και τωρα θάφτε με με φτυάρι ασημί σε τάφο βαθυ σε νεκροτάφι χλοερό με τα στρινγκ της χορεύτριας να τα πάρω στην άφτερλαιφ"
Και χέστηκε πατόκορφα ο κόσμος. Βραβείο δε θα μας δώσει.
Είσαι καλά; Αδιαφορεί ο κόσμος.
Είσαι του πεθαμού στο κλάμα; Χαίρεται ο κόσμος.
Οπότε αφου κατι θετικο δεν θα δεις απο τον κόσμο γιατί να ζεις με τις προσδοκίες των άλλων;
Η ζωη αρχίζει όχι απ οταν είσαι μιας ημέρας και σε βυζαίνουν γάλα, αλλά από τη μέρα που θα πεις "σας γράφω στο βρακί μου και ξεκινάω να κανω οτι με ολοκληρώνει σαν άνθρωπο."
Η άλλη έδινε διπλωμα ως τα 89 (καλά ενταξει μάλλον νεκροφόρα θα έπρεπε να οδηγησει πλέον αλλα οκ ειχε διακαη ποθο να γινει χάρος για τους πεζους στα 89, συμπαραστεκόμεθα δεόντως).
Ο άλλος μαθαινε ξενες γλώσσες στα 65.
Εγω άρχισα γερμανικα στα 34, γυμναστική στα 39, ε καπου στα 45 να με μαζεύετε απο ΠΑΡΤΑΡΕC με αφρικάνες καλλονές σε κλαμπάκια στο Ναιρομπι.
Κάνεις τρια βασικά πράγματα.
α) Ανασούλες βαθιές
β) αναφωνείς "στην πέτσα μου όλα"
γ) σκέφτεσαι τι πραγματικά θέλεις να κάνεις πριν τα τινάξεις απο τον μάταιο τουτο κόσμο και το βάζεις στόχο
δ) επαναλαμβάνεις απο το α) μέχρι να σβήσει ο ήλιος.
Δεν κάνω πλάκα. Κάντα, φωναχτά, τώρα.
