Κοίτα εγώ θα σου πρότεινα Το Μίσος (la haine) για αρχή. Είναι πολύ δυνατή ταινία για τη γέννηση της βίας στα προάστια του Παρισιού. Εγώ θα την χαρακτήριζα ταινία-προφήτη για το σύχγρονο κοινωνικό σύστημα.
Έπειτα, πολύ ωραία είναι το Αγάπα με αν τολμάς (jeux d'enfants) με την Μαριόν Κοτιγιάρ. Δεν είναι σαχλορομαντική όπως δηλώνει ο ελλ. τίτλος. Έχει πολύ ΄'εξυπνο σενάριο και δυνατές ερμηνείες.
Επίσης, οι Ατέλειωτοι Αρραβώνες με την Όντρε Τοτού είναι αρκετά καλή για αρχή.
Γενικά, ο γαλλικός κινηματογράφος έχει πολλά να δώσει στον σύχγρονο ευρωπαϊκό αν και έχει χάσει πολύ από τη δόξα των 60'σ και των 70'σ με την κορυφαία νουβέλ βαγκ και τους δημιουργούς της (Φρανσουά Τρυφώ, Ζαν Λουκ Γκοντάρ, A bout de souffle, 400 coups)
Αν θες να δεις Παρίσι, να δεις το Paris je t'aime. Είναι συλλογή μικρών ιστοριών αγάπης (σε όλες τις μορφές της) από πολλούς σκηνοθέτες γυρισμένες εξολοκλήρου στο Παρίσι. Είναι πολύ ενδιαφέρον ταινιάκι...
Τέλος, αν θεσ να δεις μια βαθιά, ψυχολογική, υπαρξιακή αληθινή ιστορία να δεις το "Σκάφανδρο και την Πεταλούδα". Εγώ συγκινήθηκα πολύ από όλο το γύρισμα και το κόνσεπτ.
Τις υπόλοιπες που σου πρότεινα ψάξε λίγο στο νετ να βρεις κι αλλες πληροφορίες. To imdb είναι καλό σάιτ.