Το ελληνικό κράτος είναι ένα από τα παράπλευρα κράτη-διάδοχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η μεν Οθωμανική Αυτοκρατορία, κατά ένα μεγάλο μέρος, υπήρξε διάδοχο κράτος, λόγω κτήσης, της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας, που όταν μιλάμε για Ρ. Αυτοκρατορία εν έτει 1400, μιλάμε για ένα αμιγώς ελληνικό κράτος, όσον αφορά την άρχουσα (πολιτικά, πολιτισμικά και πληθυσμιακά) ομάδα. Όταν μιλάμε, βέβαια, γενικώς για τη Ρωμαική Αυτοκρατορία μιλάμε για ελληνικό στοιχείο, αυτό δεν αμφισβητείται.
Τώρα, λέω, όπως άρχισα και την κουβέντα, ότι το να μιλάμε για κράτη, όταν αναφερόμαστε στα αρχαία ευρωπαικά έθνη, ένα εκ των οποίων το δικό μου (δεν ξέρω αν κι εσείς ανήκετε σε αυτό, εσείς το ορίζετε), είναι ηλίθιο. Δεν εξαρτούν τα συγκεκριμένα έθνη την ύπαρξή τους απ'το κράτος, ούτε από το έδαφος. Όπως ειπώθηκε, συνήθως Έλληνες διαπρέπουν σε όλες τις περιοχές του ανεπτυγμένου (και μη) κόσμου.
Ο όρος Ρωμαίος ήταν όρος πολιτικός. Δεν περιγράφει καμία εθνότητα. Οι Έλληνες του Βυζαντίου, βασικά, περιγράφονταν με τον όρο Χριστιανοί. Γιατί τύχαινε να ήταν οι μόνοι χριστιανοί στην Αυτοκρατορία. Η τάση αυτή δεν είναι καθόλου περίεργη κατά τον ρου της Ιστορίας. Οι Βοσνιακοί (μουσουλμάνοι κατ'εθνος) στην ουσία ανήκουν στο τούρκικο και αλβανικό έθνος. Απλά στη Γιουγκοσλαβία περιγράφηκαν ως Μουσουλμάνοι κατ'έθνος για να μην υπάρχουν εθνικιστικές τάσεις. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τους μουσουλμάνους της Θράκης, οι οποίοι εντός Ελλάδος λέγονται έτσι, αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι ανήκουν σε τρία φύλα. Τους ελληνοβουλγάρους Πομάκους, τους Τούρκους και τους Έλληνες Ρομά.
Ο όρος "Έλληνας" επανήλθε, βασικά, γύρω στην εποχή του Γεωργίου Πλήθωνος, προς το τέλος της Αυτοκρατορίας, όταν πλέον είχε πάψει να σημαίνει "ειδωλολάτρης" και είχε αρχίσει ξανά να περιγράφει τους Ρωμιούς. Ο λόγος που δεν χρησιμοποιούσαν τον όρο ήταν, επίσης, καθαρά πολιτικός, αφού η αρχαία ελληνική θρησκεία εκλαμβανόταν από τους πρώτους Αυτοκράτορες του Βυζαντίου (οι οποίοι δεν ήταν Έλληνες) ως απειλή στην κυριαρχία τους.
-----------------------------------------
Το ότι είναι το επόμενο, χρονολογικά, ελληνικό κράτος σαφώς ισχύει. Αν, βέβαια, θεωρήσουμε ότι η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, ως σύνολο, ήταν και η Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας που έπεσε 10 χρόνια μετά την Πόλη. Αλλά δεν καταλαβαίνω τι σημασία έχει αυτό.
-----------------------------------------
Crookshanks, αν μία ομάδα αποφασίσει να εμπλουτίσει τον πολιτισμό της με ένα νέο στοιχείο, είναι αποκλειστικό δικαίωμά της. Αν, λοιπόν, εννοείς το Χριστιανισμό ως δήθεν άκριτη υιοθέτηση ενός ξένου (εβραικού) στοιχείου, τότε σου λέω πως αν οι Έλληνες, ως έθνος, δεν ήθελαν τη θρησκεία αυτή, εδώ και 2000 χρόνια θα την είχαν αποκηρύξει. Αν μη τι άλλο μέχρι και σήμερα υπάρχουν πιστοί της Ολυμπιακής θρησκείας, οπότε η ευκαιρία μπορεί να δοθεί σε όποιον τη θελήσει.
Εντελώς ιδεολογικά, πάντως, αν δεις το Χριστιανισμό, πολλά (σαφώς όχι όλα) τα στοιχεία του δεν αναιρούν τη θεώρηση των Αρχαίων Ελλήνων και δεδομένου αυτού μπορούμε να πούμε ότι υπήρξε μια απολύτως φυσική μετάβαση/εξέλιξη και όχι μια απροσάρμοστη επιβολή.
-----------------------------------------
Οι Βυζαντινοί (Ρωμαίοι λέγονται στην εποχή τους) ήταν πολίτες μιας πολυεθνικής αυτοκρατορίας. Μετά τον Ηράκλειο, το 600 μ.Χ., η αυτοκρατορία αυτή εξελληνίσθηκε, αν και βασικά ήταν λατινική. Ο Ηράκλειος, μάλιστα, θεωρείται κατά κοινή αποδοχή ως πρώτος Έλληνας αυτοκράτορας (όσον αφορά την εθνική ταυτότητα και τον εξελληνισμό του κράτους, δηλαδή, γιατί στην καταγωγή ήταν Αρμένης)*. Από τότε που χάθηκαν το βασίλεια των Πτολεμαίων (ελληνορωμαικά βασίλεια) γύρω στο 100 π.Χ. και για τα επόμενα 600 χρόνια, δεν υπήρχε κράτος που διοικούσαν επίσημα ελληνικά φύλα, αν και σαφώς η Ρωμαική Αυτοκρατορία μόνο ανεξάρτητη απ'τον Ελληνισμό δεν ήταν.
-----------------------------------------
Τα εθνικά κράτη είναι δημιουργία του 19ου αιώνα, επέζησαν για περίπου 100 χρόνια και τώρα, με τη μετανάστευση και την πολυπολιτισμικότητα καταργούνται ξανά. Δε μου λέει κάτι το γεγονός ότι οι Έλληνες, ιστορικά (εξαιρώντας τη δομή πόλη-κράτος της αρχαιότητας) ζούσαν σε πολυεθνικές αυτοκρατορίες.
*Συμβολικά αυτό φαίνεται απ'την αλλαγή της γλώσσας σε ελληνικά και την κατάργηση του τίτλου "Αύγουστος" σε προτίμηση του τίτλου "Βασιλεύς".