σελ. 152 μπορεί καποιος να μου απαντήσει στην ερώτηση 2?
Εδω ειναι η απαντηση:
Ο αφηγητης μεσα απο την ενασχοληση του με τον αθλητισμο αποκτα εμπιστοσυνη στον εαυτο του . Η πρωτη του νικη τον κανει να ασχοληθει περισσοτερο με το στιβο, να εξοικειωθει με το περιβαλλον τους ανθρωπους και να νιωσει τη δυναμικη του ενταξη σε ενα χωρο που τον κανει να ξεχωριζει. Όποιος κι αν ειναι στην καθημερινη του ζωη ,<< κακοντυμενος, συνηθισμενος ,ασημαντος>> κι αν νιωθει , μεσα απο τον αθλητισμο αποκτα δυναμικη οντοτητα. Η εμπιστοσυνη στον εαυτο του, η προσπαθεια να εντινει τις δυναμεις του και να τις υπερβει ειναι αποτελεσμα της καθημερινης εξασκησης του.
Επιπλεον , η αισθηση της συντροφικοτητας μεταξυ των τριων συμμαθητων , η ανταλαγη αποψεων και προβληματισμων , ο οραματισμος του μελλοντος των τριων φιλων , ο συλλογικος ενθουσιασμος , ακομα και οι διαφωνιες τους συσφιγγουν τη φιλια τους .
Η διαδικασια των τελικων αγωνων του μαθαινει να δαμαζει τον φοβο του , να κυριαρχει πανω στο θυμικο του και να δημιουργει το αισθημα της ευθυνης για την κατακτηση ολοενα και δυσκολοτερων στοχων .Με τον τροπο αυτο συνειδητοποιει οτι η επιτυχια, η νικη, δεν ειναι μονο μια στιγμη , αλλα ατελειωτες ωρες προσπαθειας .Αντιλαμβανεται επισης οτι η δεν μπορει να ειναι το τερμα , ειναι η αρχη , η αφορμη για νεα στοχοθεσια που θα φερει επιπλεον προσπαθεια σε εναν ατερμονο κυκλο προσωπικης βελτιωσης , ανελιξης σε ολους τους τομεις της ανθρωπινης ζωης . Τελος , η ενασχοληση του αθλητη με τον αθλητισμο και η νικη τον ωριμαζουν. Αντιμετωπιζει την πρωτια με συγκρατημενη χαρα και μοιραζεται τη στιγμη με τους συναθλητες του οχι προκλητικα αλλα με συγκινηση για οσα περασαν ωστε να βρεθουν στη θεση αυτη.
Ελπιζω να βοηθησα!!!!
P.S: Συγνωμη που δεν εβαλα τονους εχω παρει '' διαζυγιο '' με αυτους!
