Ενότητα 8
Λένε, λοιπόν, οτι στη Σικελία
ξεχύθηκε από την Αίτνα ένα πύρινο ρυάκι
(αν και η διήγηση μοιάζει περισσότερο με μύθο,
ωστόσο και τώρα θα είναι κατάλληλο
σε όλους εσάς τους νεότερους να την ακούσετε)·
λένε, επίσης, ότι αυτό (= το πύρινο ρυάκι)
κυλούσε προς όλη γενικά την περιοχή
και μάλιστα προς κάποια πόλη
από τις εκεί κατοικημένες.
Αναφέρουν, λοιπόν, ότι όλοι οι άλλοι το έβαλαν στα πόδια,
επιζητώντας έτσι τη σωτηρία τους,
ένας όμως από τους νεότερους,
επειδή, έβλεπε ότι ο πατέρας του ήταν γέρος
και δεν μπορούσε να απομακρυνθεί,
αλλά ότι παγιδευόταν μέσα στην πύρινη λάβα,
αφού τον πήρε στους ώμους του, τον μετέφερε.
Επειδή όμως, όπως πιστεύω, προστέθηκε πάνω του φορτίο,
εγκλωβίστηκε και ο ίδιος.
Από αυτό το γεγονός, λοιπόν, αξίζει να παρατηρήσουμε
ότι το θείο έχει φιλικές διαθέσεις προς τους ενάρετους ανθρώπους.
Λένε δηλαδή ότι η πύρινη λάβα
κύλησε ολόγυρα και περικύκλωσε το μέρος εκείνο
και ότι σώθηκαν μόνο αυτοί οι δύο,
από τους οποίους και αποκαλείται η περιοχή
ακόμα και σήμερα «τόπος των ευσεβών»·
όσοι όμως το έβαλαν γρήγορα στα πόδια
και εγκατέλειψαν τους γονείς τους
(λέγεται ότι) χάθηκαν όλοι ανεξαιρέτως.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.