Δηλαδή διαλέγεις εσύ το θέμα? Cool... (αλλά και περίπλοκο
). Διάλεξε όποιο ζήτημα νοιώθεις ότι σε εμπνέει, έχοντας κάνει την ανάλογη έρευνα, και ξεκίνα....
Αν έχεις διαλέξει κάποιο σύγχρονο πρόβλημα, όπως συνήθως γίνεται, απλά φρόντισε να συμπεριλάβεις εκτός από τα αίτια ή τις συνέπειες (θα πρότεινα να τα εντάξεις και τα δύο στο α' ζητούμενο, δηλαδή στις πρώτες δύο παραγράφους του κυρίου θέματος ή, εναλλακτικά, να αναφερθείς στον πρόλογο στα αίτια και στις πρώτες δύο παραγράφους του κυρίως θέματος στις συνέπειες) και τις λύσεις, που λογικό θα ήταν να καταλαμβάνουν την τρίτη και την τέταρτη παράγραφο του κυρίως θέματος. Ένας καλός τρόπος ανάπτυξης για τις λύσεις (που αποτελούν σημαντικότατο κομμάτι της έκθεσης και πρέπει να είναι ρεαλιστικές, όπως μας τονίζει συνεχώς η εκθεσού μας
) είναι να έχεις στο μυαλό σου τι διάταξη ποιός φορέας(οικογένεια, σχολείο, πολιτεία, ΜΜΕ) θα συμβάλλει στη λύση->με ποιό τρόπο θα βοηθήσει-> τι θα πετύχει έτσι. Ωραία ιδέα είναι να οργανώσεις την μία παράγραφο με τις λύσεις από οικογένεια-σχολείο (επειδή είναι και οι δύο πρωτογενείς φορείς κοινωνικοποίησης) και την άλλη με ΜΜΕ-πολιτεία. Άλλος τρόπος είναι να πάει μία παράγραφος με λύσεις σε ατομικό επίπεδο και η άλλη σε κοινωνικό. Αυτό εσύ θα το κρίνεις.
Επίσης, να προσέξεις το επικοινωνιακό πλαίσιο: αν είναι άρθρο χρειάζεσαι έναν "πιασάρικο" τίτλο, σύντομο αλλά περιεκτικό [αν μπορεί να έχει μέσα καμία μεταφορά ή λογοπαίγνιο τόσο το καλύτερο (π.χ, σε θέμα για το φαινόμενο των πολλών διαζυγίων και πώς θα μπορούσε να λυθεί, ωραίος τίτλος θα ήταν το "Μα...θύματα γάμου")], αν είναι ομιλία χρειάζεσαι προσφωνήσεις και αποφωνήσεις, κοκ...
Αν έχεις έμπνευση, ένωσε τις πρώτες δύο παραγράφους του κυρίως θέματος(α' ζητούμενο) με τις δύο τελευταίες (β' ζητούμενο) με ένα "παραγραφάκι" μίας ή δύο περιόδων, που μία θα αναφέρεται στο α' ζητούμενο και μία στο β' (προσωπικά μου αγαπημένα για θέματα που έχουν πρόβλημα-λύσεις έιναι το "Μετά από την καταιγίδα, όμως, βγαίνει το ουράνιο τόξο" και για θέματα με θετικά-αρνητικά το "το νόμισμα έχει δύο όψεις"). Το "παραγραφάκι" αυτό, χωρίς να είναι απαραίτητο, διευκολύνει στην ομαλή μετάβαση από το ένα ζητούμενο στο άλλο.
Ε, μετά υπάρχουν και τα κλασικά:
-Προσοχή στις ΘΠ (θεματικές περιόδους), πρέπει να είναι μικρές και ό,τι λες σε αυτές να το αναπτύσσεις στις λεπτομέρειες.
-
ΟΧΙ :nono::nono::nono: στη σύνδεση
μόνο με συνδετικές λέξεις. Κάνουν το κείμενο να φαίνεται σαν κατάλογος. Βρες "κρυφές" νοηματικές συνδέσεις που δίνουν συνοχή στο κείμενο χωρίς να παραπέμπουν σε κατάλογο με ψώνια για το σούπερ μάρκετ (οι αντωνυμίες, ιδιαίτερα μπορούν να συνδέσουν πολύ ωραία δύο περιόδους:iagree
.
-Η περίοδος κατακλείδα δεν είναι απαραίτητη σε κάθε παράγραφο, αλλά προσωπικά θα σου σύστηνα να βάλεις σε κάποιες, αφού έτσι το γραπτό σου φαίνεται καλύτερα οργανωμένο και με περισσότερη συνοχή.
-Ο επίλογος είναι το τελευταίο πράγμα που διαβάζει ο διορθωτής από την έκθεσή σου. Είναι καλύτερα, λοιπόν, να του αφήνει μία θετική εντύπωση. Αυτό μπορείς να το πετύχεις αποφέυγοντας την απαισιοδοξία και δείχνοντας αισιόδοξη (χωρίς, όμως να φανείς αιθεροβάμων), γράφοντας θετικά μηνύματα.
Αυτά τα ολίγα είχα να πω...:thanks: Είμαι βέβαιη ότι τα έχεις ακούσει όλα ήδη... Αλλά, όπως λέει και η μητέρα μου (είναι φιλόλογος) επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως...
:no1:ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!:no1:
-----------------------------------------
Mirk, φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας είναι η βία, ο αλκοολισμός, τα ναρκωτικά. Είναι, δηλαδή, καταστάσεις που δημιουργούν προβλήματα στην κοινωνία μας (παθογενέσεις). Να είσαι σίγουρος ότι θα ασχοληθείς αρκετά με αυτά στο άμεσο μέλλον (Β και Γ λυκείου). :iagree:
