Το 2008 ήταν μέσα στο νόμο πλαίσιο που ετοιμαζόταν από το 2006, που δεν εφαρμόστηκε λόγω των φοιτητικών κοινοτοποιήσεων , αλλά περισσότερο λόγω του πολιτικού κλίματος, είχε αποτύχει και το σχέδιο για αναθεώρηση του Άρθρου 16 του Συντάγματος, οπότε τα πήρε η μπάλα πακέτο.
Ωστόσο κάποια εδάφια του περίφημου νόμου Πλαισίου, εφαρμόστηκαν κανονικά.
Το 2011 ήταν πάλι να εφαρμοστεί από το νόμο Διαμαντοπούλου, κ φρεναρε λόγω των αντιδράσεων της ακαδημαϊκής κοινότητας. Στοίχισε πολιτικά στη Διαμαντοπούλου, κ αργότερα ο Λοβέρδος σε μια κίνηση καμικάζι (πολιτικά) επιτάχυνε τη διαδικασία, όπου θα εφαρμόζονταν διαγραφές τα έτη 2014 και 2015.
Οι διαγραφές πάγωσαν πάλι λόγω αλλαγής κυβέρνησης, ΣΥΡΙΖΑ-ΑνΕλ, ο νόμος Διαμαντοπούλου όμως, παρέμεινε σε ισχύ, απλά στον πάγο.
Τώρα έχουμε 5 χρόνια ΝΔ, οι εκλογές έγιναν μόλις πέρσι, άλλο κόμμα στον ορίζοντα δεν υπάρχει, έχουν λυσαξει να τα κάνουν όλα ιδιωτικά, απογευματινα ιατρεία, ιδιωτικά ΑΕΙ κτλ, οπότε αυτή τη φορά δε διαφαίνεται κάποιος παράγοντας που μπορεί να αναστείλει τις διαγραφές. Αυτή η φορά φαίνεται να είναι μια η φαρμακερη.