Απελπισία για το μηχανογραφικό

[Xristos33]

Καλά, ίσως η λέξη "απελπισία" να είναι υπερβολική. Σε ένα ελάχιστο βαθμό, ωστόσο, περιγράφει την κατάστασή μου.

Είμαι στο πεδίο των ανθρωπιστικών. Δεν έχουν βγει τα αποτελέσματα των εξετάσεων, αλλά - με κάθε επιφύλαξη - με όσα έχω γράψει περνάω στην νομική Αθήνας, όπου και μένω.

Η νομική δεν ήταν ποτέ ένα πηγαίο όνειρο για το μέλλον μου. Τέθηκε από μια καθηγήτριά μου ως επιλογή επειδή είχα καλούς βαθμούς. Έτσι, λόγω οικογενειακών και "κοινωνικών" προσδοκιών, λόγω των φιλοδοξιών εξαιτίας των βαθμών, ίσως λόγω του κύρους (ναι γελάμε όλοι αντάμα), την έθεσα ως στόχο.

Γενικά, δεν έχω ιδέα τι θέλω από την ζωή μου. Ξέρω μόνο ότι τα μαθήματα της φιλολογίας με ενδιαφέρουν και είμαι σχετικά καλός σε αυτά. Γι' αυτό και πήγα θεωρητική. Βέβαια, ξέρω ότι το να θαυμάζω κάποιους καθηγητές μου που υπήρξαν πρότυπα για μένα δεν σημαίνει ότι κι εγώ θα λατρέψω την φιλολογία ή ότι ο ενθουσιασμός μου θα είναι ανάλογος με τον δικό τους. Δεν μου αρέσει που το παραδέχομαι, αλλά μάλλον βλέπω τα πράγματα ρομαντικά.

Εν πάσει, περιπτώσει, θα αντέξω την νομική για τέσσερα χρόνια που θα μου ανοίξει, όμως, τόσες προοπτικές ή να πασχίσω για την φιλολογία που - ίσως - να με ενθουσιάζει παραπάνω;

 

[allall1]

φαντασου κατευθειαν τον εαυτό σ στη δουλεια κ ασε τα μαθηματα που σαρεσουν κτλ γτ κ αυτα καταληγουν να ειναι βαρετα κ ανουσια πολλες φορες.Θα γουσταρεις να δουλευεις ως φιλολογος πχ σε ενα σχολειο μακρια απο αθηνα,τραβα φιλολογια....θα γουσταρεις να φορας κουστούμια κ γραβατες κ να τραβιέσαι στα δικαστικά μέγαρα,τραβα νομικη,μπορει να σαρεσει να μιλας με κοσμο τοτε ισως ψυχολογια.Πολλοι καταληγουν σε σχολες τελειως ακυρες(για αυτους) επειδη δεν εγραψαν καλα κ στο τελος τις αγαπανε επειδη τους αρεσαν τα μαθηματα,το θεμα ειναι οτι η σχολη θα τελειωσει κ θα πρεπει να δουλεψεις πανω σε αυτο που σπουδασες,φυσικα δε μιλαω για αυτους που επιλεγουν οποια ναναι σχολη μονο για τη φοιτητ ζωη,αυτοι εχουν αλλα σχεδια κ καλα κανουν.

 

[Panzerkampfwagen]

Ως φοιτητής νομικής, μπορώ με πάσα βεβαιότητα να σου πω πως αν δεν έχεις έστω και κάποιο ψήγμα αγάπης για τη Νομική δε θα αντέξεις.

Πολύ διάβασμα, πολλή νομοθεσία που αλλάζει συνεχώς, πολύ τρέξιμο στη βιβλιογραφία.

Καμία σχέση με φιλολογίες, παιδαγωγικά, ψυχολογίες κλπ.

 

[Κάμπια]

Πραγματικά δεν αντέχω να ακούω τα ίδια πράγματα κάθε χρονιά περί νομικής.

Επειδή είσαι καλός μαθητής δεν χρειάζεται σώνει και καλά να πας νομική (όχι μόνο εσύ αλλά ο οποιοσδήποτε!)

Στην νομική πας αν σου αρέσει και θες να ασχοληθείς με κάτι τέτοιο.

Ξέρω άτομα που έγραψαν 18-19.000+ μόρια και πήγαν φιλολογία. Και μην νομίζετε ότι επειδή θα βγείτε δικηγόροι, δικαστές κτλκτλ. ότι θα βρείτε αμέσως δουλειά και μα.... Στην Ελλάδα ζούμε. Σχεδόν τα πάντα είναι υπερκορεσμένα και ξέρετε τι παίζει με την ανεργία......

Η νομική δεν ήταν ποτέ ένα πηγαίο όνειρο για το μέλλον μου.

Άρα, λογικά, δεν θες να πας στην νομική

Τέθηκε από μια καθηγήτριά μου ως επιλογή επειδή είχα καλούς βαθμούς.

Μμναι...... Πολύ βάσιμο επιχείρημα

Έτσι, λόγω οικογενειακών και "κοινωνικών" προσδοκιών, λόγω των φιλοδοξιών εξαιτίας των βαθμών, ίσως λόγω του κύρους (ναι γελάμε όλοι αντάμα), την έθεσα ως στόχο.

Χρήστο μου, ξέχνα το κοινωνικό κύρος και τις οικογενειακές προσδοκίες. Πανελλήνιες δίνεις για τον εαυτό σου και μόνο.

Λογικό είναι να μην είσαι σίγουρος για το τι θελεις να περάσεις. Ψάξε σχολές, προγράμματα σπουδών και στην χειρότερη κάνε ένα τεστ επαγγελματικού προσανατολισμού

 

[Matenma]

Καλά, ίσως η λέξη "απελπισία" να είναι υπερβολική. Σε ένα ελάχιστο βαθμό, ωστόσο, περιγράφει την κατάστασή μου.

Είμαι στο πεδίο των ανθρωπιστικών. Δεν έχουν βγει τα αποτελέσματα των εξετάσεων, αλλά - με κάθε επιφύλαξη - με όσα έχω γράψει περνάω στην νομική Αθήνας, όπου και μένω.

Η νομική δεν ήταν ποτέ ένα πηγαίο όνειρο για το μέλλον μου. Τέθηκε από μια καθηγήτριά μου ως επιλογή επειδή είχα καλούς βαθμούς. Έτσι, λόγω οικογενειακών και "κοινωνικών" προσδοκιών, λόγω των φιλοδοξιών εξαιτίας των βαθμών, ίσως λόγω του κύρους (ναι γελάμε όλοι αντάμα), την έθεσα ως στόχο.

Γενικά, δεν έχω ιδέα τι θέλω από την ζωή μου. Ξέρω μόνο ότι τα μαθήματα της φιλολογίας με ενδιαφέρουν και είμαι σχετικά καλός σε αυτά. Γι' αυτό και πήγα θεωρητική. Βέβαια, ξέρω ότι το να θαυμάζω κάποιους καθηγητές μου που υπήρξαν πρότυπα για μένα δεν σημαίνει ότι κι εγώ θα λατρέψω την φιλολογία ή ότι ο ενθουσιασμός μου θα είναι ανάλογος με τον δικό τους. Δεν μου αρέσει που το παραδέχομαι, αλλά μάλλον βλέπω τα πράγματα ρομαντικά.

Εν πάσει, περιπτώσει, θα αντέξω την νομική για τέσσερα χρόνια που θα μου ανοίξει, όμως, τόσες προοπτικές ή να πασχίσω για την φιλολογία που - ίσως - να με ενθουσιάζει παραπάνω;

Αρχικα συγχαρητήρια! Σε καταλαβαινω ενιωθα μεγαλη εμπνευση και θαυμασμο και εγω με τους καθηγητες μου αλλα τελικα ακολουθησα διαφορετικο δρομο. Γενικα σκεφτηκα οτι δεν ειναι τοσο θεμα μαθηματος αλλα θεμα εκπαιδευσης και γενικα σε οποια σχολη και αν εισαι μπορεις να το εξελίξεις σε καθηγητης πανεπιστημιου κλπ. Γενικα θα σου προτεινα να κοιταξεις αναλυτικα τις σχολες τα μαθηματα να φανταστεις τον εαυτο σου. Θεωρω οτι οι θεωρητικες σχολες μεταξυ τους εχουν πολλα κοινα σημεια και διακλαδιζονται μεταξυ τους. Σκεψου το περιβαλλον που θα μπορεις να εργαστεις σε καθε περιπτωση και αν θα εισαι ευτυχισμενος εκει. Στο τελευταιο ερωτημα σου αμα θα αντεξεις λογω της φυσης της μη υποχρεωτικοτητας οσο πχ θετικες σχολες θα εχεις το χρονο αμα δηλωσεις τελικα νομικη και να την τελειωσεις σε 4 σε 5 οσα χρειαστεις αναζητώντας και τι θα ηθελες τελικα. Σιγουρα ωστοσο οι φιλολογιες οι φιλοσοφιες τα ιστορικα αρχαιολογικα ειναι εξαιρετικες σχολες στην ελλαδα συναμα πιστευω εχουν μια επαγγελματικη αποκατασταση στο εξωτερικο και μπορεις να κανεις αρκετα μεταπτυχιακα και να αλλαξεις την αρχικη πορεια. Μην σε μπερδευει το γεγονος των χαμηλων βασεων συγκριτικα με τις νομικες ειναι θεμα προτιμησεων.
τελος εφοσον πιανεις μια υψηλοβαθμη σχολη μπορεις να την δηλωσεις να περασεις να την δοκιμασεις και αμα αλλαξεις γνωμη κανεις του χρονου 10%. Αλλα εχεις χρονο να δεις τα επαγγελματικα περιγραμματα να ρωτησεις και να σκεφτεις πως θα μπορουσες να δεις τον εαυτο σου σε 5-7 χρονια. Μην ξεχνας οτι οι φιλολογιες που αναφερεις θα μπορουσαν να ειναι και πιο χομπι ωστοσο το μονο σιγουρο ειναι οτι πετυχημενοι ειμαστε οταν κανουμε αυτο που λεει η ψυχη μας. Αν πας δικηγορος λογω των κοινωνικων πιεσεων και δεν εισαι χαρουμενος δνε θα αποδιδεις και τα μεγιστα απο το να πας φιλολογος και να γινεις ενας παθιασμενος δασκαλος. Καλη τυχη!